Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 66/20 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal case to another district court to ensure judicial impartiality and public trust.

Numero d'incarto II KO 66/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal case involving multiple defendants, including a former judge, to a different district court within the same appellate region. The lower court requested this transfer due to the defendant's former judicial role and her husband's long tenure as a judge in the original court, which had already necessitated recusal proceedings. The Supreme Court granted the request, ruling that the unique circumstances created a real threat to the public perception of judicial impartiality and the integrity of the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.: When a defendant's prior judicial service or family ties to the court create a genuine risk of undermining public confidence in judicial impartiality, the Supreme Court may transfer the case to another court to preserve the integrity of the administration of justice.

Parole chiave

Generato dall'IA
change of venue judicial impartiality public perception recusal proceedings former judge defendant administrative justice procedural efficiency parzialità del giudice

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
akt IV K (...)w przedmiocie przekazania sprawy w/w oskarżonych do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę S.
Art. 41 § 1 k.p.k.
Ta sytuacja już spowodowała wyłączenie – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 42 § 1 k.p.k.
oraz art. 42 § 1 k.p.k. – wszystkich sędziów orzekających w IV Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Ł.
art. 258 § 1 k.k
oskarżonych o popełnienie czynów o znamionach opisanych w art. 258 § 1 k.k., art.
art. 286 § 1 k.k
258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
akt IV K (...)w przedmiocie przekazania sprawy w/w oskarżonych do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
Ta sytuacja już spowodowała wyłączenie – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 11 września 2020, V Ko (...)
postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 11 września 2020, V Ko (...)).W związku z powyższym, Sąd Okręgowy w Ł.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 66/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie S. M., G. M., I. A., R. R., K. H., S. K., T. K., R. T., T. B. oskarżonych o popełnienie czynów o znamionach opisanych w art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu wniosku Sądu Okręgowego w Ł.z dnia 25 września 2020 r. sygn. akt IV K (...)w przedmiocie przekazania sprawy w/w oskarżonych do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę S. M., G. M., I. A., R. R., K. H., S. K., T. K., R. T., T. B. – Sądowi Okręgowemu w Z. w celu rozpoznania.

UZASADNIENIE

Do Sądu Okręgowego w Ł. prokurator skierował akt oskarżenia przeciwko S. M., G. M., I. A., R. R., K. H., S. K., T. K., R. T., T. B., zarzucając im popełnienie czynów o znamionach określonych m.in. w art. 258 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. i in. Jedną z głównych oskarżonych w tej sprawie jest notariusz I. A., która wcześniej (w latach 2005 – 2009) była sędzią Sądu Okręgowego w Ł. Również mąż tej oskarżonej – J. B. – przez szereg lat, do chwili przejścia w stan spoczynku, był sędzią Sądu Okręgowego w Ł. i orzekał m.in. w Wydziale Karnym tego Sądu właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy.

Ta sytuacja już spowodowała wyłączenie – na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 42 § 1 k.p.k. – wszystkich sędziów orzekających w IV Wydziale Karnym Sądu Okręgowego w Ł. (por. postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 11 września 2020, V Ko (...)).W związku z powyższym, Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 25 września 2020 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o zastosowanie instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy S. M., G. M., I. A., R. R., K. H., S. K., T. K., R. T., T. B. innemu sądowi równorzędnemu.

Jednocześnie zauważono, że przeprowadzenie procedury z art. 41 § 1 k.p.k. w odniesieniu do sędziów innych wydziałów Sądu Okręgowego w Ł. spowoduje dalszą zwłokę w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy.Podkreślono też, że z uwagi na osobę będącą stroną postępowania karnego i jej osobiste oraz rodzinne powiązania z funkcjonowaniem sądu właściwego do rozpoznania sprawy zachodzi potrzeba rozważenia odbioru społecznego decyzji procesowych podejmowanych w odniesieniu do tej oskarżonej, a także finalnego rozstrzygnięcia, które może być postrzegane przez pryzmat relacji istniejących między oskarżoną i jej małżonkiem a sędziami orzekającymi w Sądzie Okręgowym w Ł.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wniosek Sądu Okręgowego w Ł. zasługiwał na uwzględnienie.

Wprawdzie, sam Sąd wnioskujący nie eksponuje istnienia powodów, które rzeczywiście mogłyby zakłócić możliwość obiektywnego orzekania w tej sprawie, ale podkreśla znaczenie orzeczenia o wyłączeniu części sędziów, którzy już wyrazili obawę, że ich bezstronność nieuchronnie będzie budziła wątpliwości i może być podważana w sposób wpływający na przebieg procesu w tej sprawie. Z drugiej strony, nie można też tracić z pola widzenia zewnętrznego odbioru sytuacji, w której miałoby dojść do rozpoznania sprawy m.in. osk.

I. A. przez Sąd, w którym zarówno sama oskarżona, jak i jej małżonek, przez lata pełnili służbę. Mogłoby to prowadzić do powstania – nawet nieuzasadnionych - wątpliwości co do tego, na ile wynikające stąd relacje mogłyby oddziaływać na tok czynności procesowych i zapadające rozstrzygnięcia.W obu wskazanych aspektach, tj. w zakresie sprawności prowadzenia postępowania sądowego, możliwych wniosków o wyłączenie sędziów orzekających, ewentualnego kontestowania ich bezstronności, a także rozpoznawania środków odwoławczych, jak również społecznego odbioru rozstrzygania sprawy w tych warunkach, powstaje realne zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości, którego funkcjonowanie nie powinno ani być narażone na przewlekłość ani stwarzać przesłanek do budowania wątpliwości dotyczących obiektywizmu działania sądu orzekającego w sprawie i bezstronności zapadających decyzji.

W niewątpliwie szczególnej sytuacji istniejącej w tej sprawie, właśnie potrzeba kształtowania społecznego przekonania o bezstronności organów wymiaru sprawiedliwości przy rozpoznawaniu sprawy osoby oskarżonej, powiązanej wcześniej z działaniem tych organów, przemawiała za skorzystaniem z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. Troska o należyte postrzeganie takich wartości, jak obiektywizm orzekania przez sądy i bezstronność rozstrzygania spraw bez względu na osoby objęte postępowaniem, znajdują wyraz m.in. w instytucji zmiany właściwości miejscowej w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.k., co przemawiało za uwzględnieniem wniosku Sądu Okręgowego w Ł.

Dobro wymiaru sprawiedliwości nakazywało zatem przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu i to należącemu do innego okręgu apelacyjnego – w celu jej merytorycznego rozpoznania.Zarazem, zarówno łączność przedmiotowa, jak i względy natury proceduralnej, sprawnościowej i logistycznej przemawiały za przekazaniem przedmiotowej sprawy w całości, tj. również w odniesieniu do pozostałych oskarżonych.Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.