Supreme Court transfers criminal case to nearby court due to defendant's poor health preventing trial in local venue.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to a different court of equal jurisdiction. The defendant's severe health condition previously prevented him from traveling to the local court, causing a six-year suspension of proceedings. Although medical experts noted he could now attend trials, the distance and travel risks would still severely impact his health, making the local venue impractical. Consequently, the court ruled that transferring the case to a nearby court better serves the interests of justice.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; The principle of the interests of justice justifies transferring a criminal case to another court of equal jurisdiction when the defendant's health condition makes participation in proceedings at the local venue impossible or excessively burdensome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 61/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie A. G.oskarżonego z art. 201 k.k. z 1969r. i in.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 12 grudnia 2012 r.,wniosku, wniesionego przez Sąd Rejonowy w Ł.z dnia 9 sierpnia 2012r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił : przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2012 r. Sąd Rejonowy wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy A. G. oskarżonego m.in. o przestępstwo z art. 201 k.k. z 1969 r. innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w W. Jako przesłankę, która – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości – przemawia za przekazaniem sprawy temu Sądowi, wskazał zły stan zdrowia oskarżonego, co uniemożliwia mu uczestniczenie w czynnościach procesowych w sądzie miejscowo właściwym i w konsekwencji przeprowadzenie i zakończenie procesu karnego przez ten sąd.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowane jest zapatrywanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości, o jakim mowa w art. 37 k.p.k. przemawia za przekazaniem sprawy innemu, niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu również wtedy, gdy wymaga tego potrzeba szybkiego przeprowadzenia i zakończenia procesu karnego, który okazuje się mało realny bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 26 stycznia 2006 r., III KO 48/04, OSNKW 2006, z. 2, poz. 23; z 12 stycznia 2006 r., III KO 81/05, LEX nr 172218).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Do chwili obecnej nie udało się rozpocząć w niej przewodu sądowego, gdyż oskarżony z uwagi na zły stan zdrowia albo nie był zdolny do odbycia samodzielnej podróży z miejsca zamieszkania do siedziby sądu właściwego, albo nie mógł uczestniczyć w czynnościach procesowych w tym sądzie. Z tego też względu postępowanie karne w sprawie było zawieszone przez ponad 6 lat - od dnia 20 lutego 2006 r. do dnia 9 sierpnia 2012 r. Z ostatnio przeprowadzonych przez sąd właściwy dowodów z opinii biegłych wynika, że nie ma już bezwzględnych przeciwwskazań do uczestnictwa oskarżonego w postępowaniu sądowym.
I tak, zdaniem biegłego neurologa, oskarżony może uczestniczyć w rozprawie w sądzie w miejscu zamieszkania. Natomiast nie może on uczestniczyć w rozprawie po podróży do sądu w Ł. (k. 310 – 312). Z opinii biegłego z zakresu chorób wewnętrznych wynika zaś, że oskarżony może brać udział w rozprawach sądowych – co do zasady - także przed sądem właściwym. Konieczne są jednak daleko idące ograniczenia. Przede wszystkim rozprawy nie powinny być dłuższe niż dwugodzinne z 20 minutowymi przerwami. Ponadto niedogodności transportu mogą prowadzić do zaostrzeń POCHP, a w konsekwencji stan zdrowia oskarżonego (fizyczny i psychiczny) po dotarciu do sądu mógłby ulec znacznemu pogorszeniu (k. 352 – 353).
Wszystko to, biorąc pod uwagę odległość od miejsca zamieszkania oskarżonego do siedziby sądu właściwego (ok. 120 km), oznacza w dalszym ciągu, w istocie, niemożność przeprowadzenia procesu w tym sądzie. Stawiennictwo oskarżonego i udział w rozprawie w sądzie w miejscu jego zamieszkania będzie zaś, w świetle powołanych opinii, możliwe.W tym stanie rzeczy dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, w pobliżu którego oskarżony mieszka, to jest Sądowi Rejonowemu w W.Dlatego należało postanowić jak na wstępie.