Supreme Court lacks jurisdiction; final judgment was the lower court's life sentence, not the appeal dismissal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared itself incompetent to hear the request for retrial and remanded the case to the Court of Appeal in Łódź. The defendant argued the appeal dismissal was the final act, but the court determined the final judgment was the life sentence imposed by the District Court. Consequently, the appeal dismissal did not conclude the proceedings, leaving the District Court's verdict as the legally binding final decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 540 § 1 k.p.k.; art. 544 § 1 i 2 k.p.k.: The final judgment concluding criminal proceedings is the verdict resolving criminal liability, not a procedural order dismissing an appeal when the appeal is withdrawn.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 54/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie P. P.o wznowienie postępowania w sprawie XVIII K 49/06 Sądu Okręgowego w Łodzi zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. II AKa 225/06,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 30 września 2015 r., z urzędu w przedmiocie właściwości na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi.
UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 15 września 2006 r. w sprawie XVIII K 49/06, Sąd Okręgowy w Łodzi skazał P. P. na karę łączną dożywotniego pozbawienia wolności z ograniczeniem prawa do ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po odbyciu 40 lat kary pozbawienia wolności.Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. II AKa 225/06, Sąd Apelacyjny w Łodzi z uwagi na skuteczne cofnięcie apelacji przez obrońcę skazanego i za jego zgodą, pozostawił wniesiony środek odwoławczy bez rozpoznania.Zarządzeniem z dnia 10 września 2015 r. w sprawie II AKo 252/15 Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi przekazał, na podstawie art. 544 § 2 k.p.k., wniosek skazanego P. P. w przedmiocie wznowienia postępowania Sądowi Najwyższemu, podnosząc, iż postępowanie przeciwko skazanemu zostało zakończone orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Łodzi (k. 1238 tom III).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wbrew stanowisku przedstawionemu w zarządzeniu z dnia 10 września 2015 r., Sąd Najwyższy nie jest ani rzeczowo, ani miejscowo właściwy do rozpoznania wniosku skazanego P. P. o wznowienie postępowania.Zgodnie z treścią art. 544 § 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy jest sądem właściwym w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego. Wolą ustawodawcy było aby wznowieniu podlegało wyłącznie „postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem” (art. 540 § 1 k.p.k.). Stąd, zasadnym jest na wstępie wyjaśnienie kwestii, które z orzeczeń, wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi czy postanowienie Sądu Apelacyjnego o pozostawieniu apelacji bez rozpoznania, wydanych w przedmiotowej sprawie nosi miano „kończącego postępowanie”.
W orzecznictwie od dawna dominuje pogląd, iż orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. jest takie orzeczenie, które rozstrzyga co do odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej (m.in. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 67 oraz postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 lipca 1997 r., V KZ 93/97, Prok. i Pr. 1998, z. 5, poz. 14; z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Biul. PK 2008/2/38; z dnia 6 grudnia 2005 r., II KZ 47/05, Prok. i Pr. z 2006, nr 3, poz. 20; z dnia 21 października 2008 r., IV KO 59/08, R - OSNKW 2008, poz. 2069; z dnia 28 kwietnia 2010 r., II KO 114/09, OSNKW 2010, z. 8, poz. 72 czy postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKO 9/06, LEX nr 168032).W rozpoznawanej sprawie, mając na uwadze powyższe, postępowanie sądowe zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 15 września 2006 r., albowiem Sąd ten rozstrzygał o odpowiedzialności karnej skazanego P. P..
Sąd Apelacyjny w Łodzi nie wypowiedział się w przedmiocie tej odpowiedzialności w związku z cofnięciem wniesionej apelacji, które skutkowało pozostawieniem jej bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie to zamknęło więc możliwość poddania kontroli odwoławczej wyroku Sądu Okręgowego. Stąd też orzeczeniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 544 § 1 i 2 k.p.k. nie jest postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r. (k. 1110 v, tom II) o pozostawieniu apelacji obrońcy skazanego bez rozpoznania wobec jej skutecznego cofnięcia, a prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania wniesionego przez skazanego P.P. wniosku o wznowienie postępowania i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi, jako właściwemu.