Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 47/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed retrial request as new witness testimony failed to substantively undermine final conviction facts.

Numero d'incarto II KO 47/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial based on new witness testimony claiming non-participation in the crime. Although the witness's statements were considered new evidence, the court found they did not sufficiently challenge the factual findings of the final judgment or the Supreme Court's prior ruling. The decision emphasized that the witness had previously testified extensively in earlier proceedings, rendering the new evidence insufficient to meet the high threshold for retrial under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.; A retrial request based on new evidence is inadmissible if the evidence does not substantially and credibly undermine the factual findings of the final judgment or if the evidence was already available in prior proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence standard final judgment witness testimony procedural code substantive challenge factual findings difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
są rzeczywiście nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. (w znaczeniu nowego źródła dowodowego i nieznanego środka dowodowego), to jednak nie realizują pozostałych wymagań, w szczególności nie uprawdopodabniają błędności prawomocnego wyroku, przypisującego R.S.
art. 18 § 2 k.k
akt XVIII K (…), został uznany za winnego popełnienia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przestępstwa z art. 18 § 2 k.k.
art. 286 § 1 k.k
art. 294 § 1 k.k
art. 270 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 12 k.k
z art. 12 k.k., i za to wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności, karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 80 zł każda oraz orzeczono środek karny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę solidarnie, wspólnie z innymi oskarżonymi, na rzecz banku – P.
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k
są rzeczywiście nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KK 139/15
akt II KK 139/15, oddalił kasację obrońcy skazanego R.S.
II KO 19/18
Supreme Court dismisses court fee claim against indigent defendant lacking assets and income.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 47/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie R.S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 września 2021 r. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…), z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W., z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt XVIII K (…), na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a a contrario postanowił:

1. oddalić wniosek o wznowienie postępowania;

2. obciążyć skazanego R.S. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego w wysokości 170 zł (sto siedemdziesiat złotych), w tym wydatkami w kwocie 20zł (dwadzieścia złotych).

UZASADNIENIE

R.S. wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt XVIII K (…), został uznany za winnego popełnienia, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., i za to wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności, karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 80 zł każda oraz orzeczono środek karny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę solidarnie, wspólnie z innymi oskarżonymi, na rzecz banku – P. S.A. z siedzibą w W. kwoty 2.139.000 zł.Sąd Apelacyjny w (…), po rozpoznaniu apelacji obrońcy R.S., wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II AKa (…), zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 1 października 2017 r., sygn. akt II KK 139/15, oddalił kasację obrońcy skazanego R.S. od wyroku Sądu odwoławczego, jako oczywiście bezzasadną.W dniu 10 maja 2018 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego, radcy prawnego P.Ś.S., o wznowienie postępowania w sprawie.

Powołując się na art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., obrońca wskazała, że w sprawie pojawiły się nowe dowody świadczące o tym, że skazany nie popełnił przypisanych mu czynów. Z uzasadnienia tego wniosku wynikało, że w sprawie prowadzonej przez Sąd Okręgowy w W.. o sygn. akt XVIII K (…), na rozprawie w dniach 29 listopada 2017 r. i 9 lutego 2018 r. przesłuchany w charakterze świadka S.R., w swoich zeznaniach wykluczył udział R.S. w przypisanym mu przestępstwie, w sposób odmienny relacjonując przebieg zdarzenia niż to przyjął Sąd Okręgowy w W. w sprawie o sygn.

XVIII K (…). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu tego wniosku o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia 26 lutego 2019 r., sygn. akt II KO 19/18, oddalił wniosek. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy wskazał, że wprawdzie zeznania S.R. są rzeczywiście nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. (w znaczeniu nowego źródła dowodowego i nieznanego środka dowodowego), to jednak nie realizują pozostałych wymagań, w szczególności nie uprawdopodabniają błędności prawomocnego wyroku, przypisującego R.S. popełnienie na szkodę Banku P. S.A. przestępstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Decyzja Sądu Najwyższego o oddaleniu wniosku o wznowienie została poprzedzona bardzo obszerną i wnikliwą analizą sprawy w kontekście zeznań S.R..W dniu 27 kwietnia 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek kolejnego obrońcy z wyboru skazanego, radcy prawnego P.S., o wznowienie postępowania w stosunku do R.S. w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w (…), sygn. akt II AKa (…), z powodu wyjścia na jaw nowego dowodu w postaci zeznań S.R., które zostały złożone w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w W., sygn. akt VIII K (…), które zdaniem obrońcy skazanego powinny prowadzić do uniewinnienia R.S..

Obrońca wskazał, że z zeznań S.R. złożonych na rozprawie w dniu 9 lutego 2018 r., jednoznacznie wynika, że to on kierował zorganizowaną grupą przestępczą, a R.S. nie brał żadnego udziału w przypisanym mu przestępstwie. Prokurator Prokuratury Krajowej, w odpowiedzi na obecny wniosek o wznowienie postępowania, wniósł o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego R.S. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania określone w art. 540 § 1 pkt 2 a k.p.k.

Należy przede wszystkim wskazać, że obrońca nie wskazał podstawy prawnej swojego wniosku, a jedynie z jego treści można wnioskować, że to ten wskazany powyżej przepis miał stanowić jego podstawę. Nie jest to jedyna niestaranność wniosku obrońcy z wyboru skazanego, na co słusznie wskazuje prokurator w swoim piśmie wnioskującym o oddalenie wniosku o wznowienie postępowania. Myli się bowiem obrońca, że jest to pierwszy wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, nie zauważając chociażby decyzji Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2019 r., sygn.

II KO 19/18, który oddalił wniosek o wznowienie oparty na tych samych podstawach, co obecny, z tym, że wniosek poprzedni był wnioskiem prawidłowo sformułowanym, a argumentacja zaprezentowana w nim obszerna i zasługująca na rzeczową analizę Sądu Najwyższego. Obecny obrońca nie zauważył również tego, że R.S. nie został skazany za udział w zorganizowanej grupie przestępczej, a więc domaganie się przez niego uniewinnienia od zarzucanego mu tego czynu wydaje się więc co najmniej dziwne. Nie można pominąć również tego, że S.R. był przesłuchiwany w sprawie prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Warszawie o sygn..

XVIII K (…) nie tylko w dniu 9 lutego 2018 r., ale przede wszystkim w dniu 29 listopada 2017 r. kiedy to złożył obszerne zeznania, co zostało także pominięte przez obrońcę wnioskodawcy.Wydaje się konieczne przypomnienie tego, że wzruszenie wyroku w trybie art. 540 § 1 pkt 2 a k.p.k. może nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi, które mogą w sposób zasadniczy i wiarygodny podważyć prawdziwość przyjętych w nim ustaleń faktycznych, a obowiązek ich wskazania ciąży na składającym wniosek o wznowienie.

Tymczasem w złożonym wniosku o wznowienie postępowania, obrońca skazanego nie wskazał żadnych istotnych okoliczności, które miałyby podważyć nie tylko ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę skazania przez orzekające Sądy, ale też stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w postanowieniu z 26 lutego 2019 r. Podkreślić należy, że Sąd Najwyższy w obecnym składzie w pełni akceptuje argumentację zawartą w tym orzeczeniu. Analiza akt sprawy oraz wniosku, który jest przedmiotem rozpoznania w obecnej sprawie, pozwala uznać za słuszne twierdzenie, że zeznania świadka S.R. wskazują nie tyle na brak udziału skazanego R.S. w podżeganiu R.J. do dokonania oszustwa na szkodę P. S.A., lecz w istocie na brak udziału skazanego w podejmowanych później, bo w grudniu 2012 r., czynnościach wyłudzenia pieniędzy z banku i ich rozdysponowywania, który nie budzi wątpliwościZ tych względów i wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.as