Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 45/22 Generato dall'IA

Polish Supreme Court transfers criminal case to another court to ensure judicial impartiality when a judge is a victim.

Numero d'incarto II KO 45/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to a different district court to ensure judicial impartiality. The lower court had requested the transfer because a judge in the original court was also a victim of the alleged crimes. The Supreme Court agreed, ruling that such a conflict of interest could undermine public confidence in the fairness of the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 18 § 2 k.k.; Art. 148 § 2 pkt 3 k.k.; Art. 13 § 1 k.k.; Art. 239 § 1 k.k.: When a judge in the competent court is a victim of the alleged crime, the case must be transferred to another court to preserve public confidence in judicial impartiality.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality conflict of interest transfer of proceedings victim as judge public confidence criminal procedure Supreme Court ruling complessità della procedura

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
VIII K (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę oskarżonych K.
Art. 18 § 2 k.k.
o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw.
Art. 148 § 2 pkt 3 k.k.
z art. 148 § 2 pkt 3 k.k. a także A.
Art. 13 § 1 k.k.
oskarżonych o czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw.
Art. 239 § 1 k.k.
z art. 239 § 1 k.k. i in.
art. 18 § 2 k.k
o czyn z art. 18 § 2 k.k.
art. 148 § 2 pkt 3 k.k
z art. 148 § 2 pkt 3 k.k.
art. 13 § 1 k.k
oskarżonych o czyny z art. 13 § 1 k.k.
art. 239 § 1 k.k
art. 37 k.p.k
VIII K (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 45/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 czerwca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie K. U. oskarżonego m.in. o czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 k.k. a także A. M. i H. M. oskarżonych o czyny z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 239 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 czerwca 2022 r. wniosku Sądu Okręgowego w W. o przekazanie sprawy sygn. VIII K (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę oskarżonych K. U., A. M. i H. M. (VIII K (…)) przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. akt VIII K (…) do innego równorzędnego sądu w trybie art. 37 k.p.k. W uzasadnieniu postanowienia wskazano m.in. że w charakterze strony (oskarżyciel posiłkowy) w tym postępowaniu występuje sędzia Sądu Okręgowego w W. orzekający w wydziale XVIII Sądu Okręgowego w W. w sprawach karnych (skazał jednego z oskarżonych na karę 25 lat pozbawienia wolności), a także, że taki sam status ma prokurator Prokuratury Okręgowej w W.

W postanowieniu przywołano także inne okoliczności, choć przyznać należy, iż mają one już daleko mniejsze znaczenie. Występujący z inicjatywą przekazania sprawy sąd wskazał, że okoliczności te stały się także powodem złożenia wniosków o wystąpienie do Sądu Najwyższego przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. przez obrońców oskarżonych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek właściwego miejscowo sądu okazał się oczywiście zasadny. Przedstawione w uzasadnieniu postanowienia argumenty przekonują, że dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.) wymaga, aby rozpoznawał sprawę inny sąd niż sąd właściwy miejscowo, skoro jednym z pokrzywdzonych jest sędzia orzekający w tym właśnie, miejscowo właściwym, sądzie.

Już ta okoliczność jest wystarczająca do stwierdzenia, że rozpoznanie sprawy w takim układzie procesowym, w którym pokrzywdzonym jest sędzia tego sądu, który by rozpoznawał sprawę, mogłaby wzbudzać w opinii społecznej, postrzeganej jako zbiór osób będących bezstronnymi obserwatorami takiego procesu - i to obserwatorami mającymi podstawową wiedzę o realiach procesu karnego – przeświadczenie o możliwym braku obiektywizmu w rozpoznaniu tej sprawy w sądzie miejscowo właściwym. Ta sytuacja (Sąd Najwyższy jest bowiem zdania, że proces także w sądzie miejscowo właściwym byłby rzetelnie i bezstronnie rozpoznany także w tym sądzie bez względu na osobę pokrzywdzonego) może jednak skutkować tym, że zakończenie procesu w miejscowo właściwym sądzie oceniane by być mogło nie przez treść orzeczenia kończącego postępowanie, ale przez pryzmat okoliczności dotyczącej powiazania służbowego pokrzywdzonego z sędziami sądu, który rozpoznałby taką sprawę.

Z tych powodów konieczne było przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi. Dokonując wyboru takiego sądu Sąd Najwyższy miał na uwadze fakt, że wyznaczenie np. Sądu Okręgowego w W. mogłoby być także kontestowane przez strony w aspekcie z kolei jakiś powiazań służbowych i koleżeńskich sędziów orzekających w tym właśnie sądzie. Z tego względu sprawa została przekazana do Sądu Okręgowego w S., sądzie mającym siedzibę w obszarze innej apelacji, a położonym dość blisko od miejsca zamieszkania świadków występujących w tej sprawie.