Supreme Court transfers appeal case to another district court due to administrative subordination concerns ensuring judicial impartiality.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court ordered the transfer of an appeal case from the Regional Court in W to the Regional Court in R under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court sought this transfer because it is administratively subordinate to the Court of Appeal in W, which initiated the underlying prosecution via a judge within the same court. The Supreme Court agreed that this structural subordination compromised judicial impartiality and necessitated a transfer to ensure an objective trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; Art. 9 § 2 k.p.k.: The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permissible when administrative or institutional subordination creates a reasonable doubt regarding the judge's impartiality or the objectivity of the proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 36/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie rozpoznania zażalenia Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 maja 2018 r. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. del. do Prokuratury Okręgowej w W.z dnia 26 kwietnia 2018 r., o odmowie wszczęcia śledztwapo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 sierpnia 2018 r.,na posiedzeniu w przedmiocie wniosku Sądu Rejonowego w W. zawartym w postanowieniu z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. akt XIV Kp ../18, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.
UZASADNIENIEWskazanym powyżej postanowieniem z dnia 5 lipca 2018 r., sygn. XIV Kp …/18, Sąd Rejonowy w W., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie – w trybie art. 37 k.p.k. - sprawy rozpoznania zażalenia Prezesa Sądu Okręgowego w W. na (określone powyżej) postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa – do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Wniosek umotywowano tym, iż zaskarżonym postanowieniem prokurator odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie toczącej się z zawiadomienia Sędziego Sądu Okręgowego I.
T., dotyczącej złożenia fałszywych zeznań przez 233 osoby przesłuchane w charakterze świadków w postępowaniach Prokuratury Okręgowej w W. o sygn. akt […], to jest o czyny z art.233 § 1 k.k. Okoliczności te – zdaniem wnioskującego Sądu – mogą wywołać wątpliwości co do „pełnej swobody Sądu Rejonowego w W. w zakresie rozpoznania przedmiotowego zażalenia. Sąd ten bowiem jest jednostką bezpośrednio podległą Sądowi Okręgowemu w W. w zakresie kierowania działalnością administracyjną sądu. Prezes Sądu Okręgowego powierza poszczególnym sędziom, na wniosek prezesa podległego mu sądu rejonowego, funkcję przewodniczącego wydziału w tym sądzie, którą to funkcję de facto pełni w tut.
Sądzie w obecnym składzie w III Wydziale Karnym Sądu Rejonowego w W. (…) Ponadto prezes ustala przydział sędziów do poszczególnych wydziałów sądu, zakres obowiązków sędziów, sposób uczestniczenia przez nich i w przydziale spraw, a także plan dyżurów oraz zastępstw sędziów. Powyższe rodzi obawę, że decyzja tut. Sądu wydana po rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia, w opinii publicznej może być uznana za pozbawioną obiektywizmu właśnie wobec istniejącej podległości służbowej”.Dodać należy, że w dniu 12 czerwca 2018 r. do Sądu Rejonowego w W. wpłynęło pismo Zastępcy Prokuratora Okręgowego w W., który - na podstawie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 9 § 2 k.p.k.
– wniósł o zwrócenie się przez Sąd Rejonowy w W. do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego w W. jest zasadny i przez to zasługuje na uwzględnienie.Niejednokrotnie podnoszono już w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od fundamentalnego prawa do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają.
Konieczność zastosowania tej regulacji z pewnością zaktualizuje się wówczas, gdy zaistnieją takiego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w obiektywny sposób (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 - 10, poz.68; 25 czerwca 2008 r., sygn. akt IV KO 62/08, OSNwSK 2008, nr 1, poz. 1318).Tak właśnie jest w niniejszej sprawie.Sąd Rejonowy w W. stanął w niej przed koniecznością rozpoznania zażalenia Prezesa Sądu Okręgowego w W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. del. do Prokuratury Okręgowej w W. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie w której zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia szeregu przestępstw z art. 233 § 1 k.k. złożył – w imieniu Sądu Okręgowego w W. - Sędzia tego Sądu I.
T. Sąd Rejonowy w W. – rzeczowo i miejscowo właściwy do rozpoznania przedmiotowego zażalenia Prezesa Sądu Okręgowego w W. - jest niewątpliwie bezpośrednio instytucjonalnie podległy temuż Sądowi Okręgowemu w W. Sąd właściwy ustawowo do rozpoznania owego zażalenia miałby zatem rozstrzygać o zasadności środka odwoławczego sporządzonego przez Prezesa nadrzędnego nad nim instancyjnie Sądu, i to w sprawie zainicjowanej – w imieniu podległego mu Sądu – przez jednego z orzekających w nim sędziów.Te administracyjno - instancyjne uwarunkowania, a także i te które szeroko są przedstawione w uzasadnieniu postanowienia Sądu właściwego (przytoczone powyżej) stanowią z pewnością tego rodzaju zaszłości, które zarówno mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania sędziów Sądu Rejonowego w W., jak też mogą stwarzać przekonanie (nawet mylne), tak u samych bezpośrednio zainteresowanych sprawą, jak i w odbiorze społecznym, o braku wymaganych warunków do rozpoznania tej sprawy w tym Sądzie w sposób obiektywny, to jest dający gwarancje absolutnej bezstronności.Stąd też bezspornie w interesie wymiaru sprawiedliwości leży, aby sprawę tą rozpoznawał inny równorzędny sąd wolny od takich uwarunkowań i możliwości jakichkolwiek poza procesowych wpływów, a także realnie możliwych – ze względu na charakter tych stwierdzonych zaszłości – wspomnianych spekulacji.Takim Sądem jest z pewnością Sąd Rejonowy w R. jako usytuowany poza granicami właściwości miejscowej Sądu Okręgowego w W. i przez to pozbawiony jakichkolwiek z nim instytucjonalnych powiązań.
Stąd też – na podstawie regulacji z art. 37 k.p.k. – należało przekazać niniejszą sprawę do rozpoznania temu to sądowi.Kierując się tymi względami postanowiono jak wyżej. kc