Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 36/17 Generato dall'IA

Supreme Court allows transfer of criminal case to another district court due to defendant's severe health risks.

Numero d'incarto II KO 36/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the lower court's request to transfer the criminal case to a different district court. The defendant, accused of a crime under Article 286 § 1 of the Criminal Code, suffered from a malignant brain tumor requiring frequent neurosurgery and chemotherapy. The court found that the defendant's health condition posed a serious risk to his life and safety if he were to travel to the original court venue. Consequently, the court ruled that transferring the case to the district court in the defendant's place of residence was necessary to ensure the fair administration of justice.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: The delegation of jurisdiction under Article 37 of the Code of Criminal Procedure may be used exceptionally when the good administration of justice requires it, such as when a defendant's severe health condition makes participation in proceedings at the current venue life-threatening.

Parole chiave

Generato dall'IA
delegation of jurisdiction good administration of justice health condition of defendant transfer of criminal case place of residence fair trial rights Code of Criminal Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 sierpnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. (sygn.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por.
art. 286 § 1 k.k.
oskarżonego o przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 sierpnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art.
art. 286 § 1 k.k
oskarżonego o przestępstwa z art. 286 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 sierpnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 36/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie P.B. oskarżonego o przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 sierpnia 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w W., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. (sygn. akt VIII K (…)), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VIII K (…), wystąpił o przekazanie sprawy P.B., oskarżonego z art. 286 § 1 k.k., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, a mianowicie Sądowi Rejonowemu w G., podnosząc, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia mu dojazd do tutejszego Sądu.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podkreślił, że stan zdrowia oskarżonego, który został wykazany w opinii sądowo-lekarskiej powoduje, iż może on brać udział w rozprawie tylko przed sądem w miejscu zamieszkania. Treść opinii sądowo-lekarskiej uprawnia przyjęcie, że stawiennictwo oskarżonego w Sądzie Rejonowym W., wiąże się z narażeniem zdrowia i życia oskarżonego na poważne niebezpieczeństwo (k. 4846). Zdaniem wnioskującego Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki przemawiające za przekazaniem sprawy w trybie art. 37 k.p.k., gdyż dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy P.B. innemu sądowi równorzędnemu, mającemu siedzibę w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, to jest, Sądowi Rejonowemu w G., bowiem usunięcie obecnego niepożądanego stanu, polegającego na tamowaniu sprawnego przebiegu postępowania z powodu nieobecności oskarżonego, będzie możliwa tylko w wyniku przekazania sprawy do sądu miejsca zamieszkania oskarżonego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego w W. zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575).

W opinii Sądu Najwyższego, w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności, mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym przypadku wyczerpuje stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający prowadzenie rozprawy w sądzie prowadzącym obecnie sprawę (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626).

W istocie, tak jak podnosi wnioskujący Sąd, z załączonej do akt sprawy opinii sądowo-lekarskiej z dnia 24 kwietnia 2017 r., sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu hematologii wynika, że P.B. choruje od 5 lat na nowotwór złośliwy mózgu, z którego powodu przebył dwukrotnie zabieg neurochirurgiczny. Biegły przewiduje, że w najbliższym czasie (od kilku do kilkunastu miesięcy) dojdzie u oskarżonego do kolejnej progresji nowotworu. Zdaniem biegłego, uczestnictwo oskarżonego P.B. w czynnościach procesowych wydaje się obecnie możliwe w Sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania, chociaż liczyć się należy z możliwością wystąpienia powikłań choroby zasadniczej i koniecznością dalszego leczenia onkologicznego w niedalekiej przyszłości.

Mogą one ograniczyć lub wręcz uniemożliwić udział oskarżonego w dalszych czynnościach procesowych. Wskazane powyżej okoliczności, a także fakt, że miejscem zamieszkania oskarżonego jest G., uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w G.. Tylko taka decyzja pozwoli oskarżonemu na udział w rozprawie, minimalizując czas i trudy związane z dotarciem do sądu. Jak się wydaje, aktualnie jest to jedyna decyzja, która stworzy szanse na przeprowadzenie niniejszego procesu.Mając to wszystko na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.