Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 24/21 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal case to another district court due to defendant's severe health limitations preventing travel.

Numero d'incarto II KO 24/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted a request to transfer a criminal case to a different district court based on the defendant's poor health. The defense argued that the defendant's chronic condition, including hemophilia, made long-distance travel dangerous and would worsen their state. The court ruled that the defendant's health status constituted a valid reason for delegation under the Code of Criminal Procedure, as it would ensure the defendant could effectively participate in the trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 113 § 1 k.k.s.: The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction if the defendant's health status prevents effective participation, provided the medical opinion confirms the necessity of such transfer to ensure the good of justice.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction health status of defendant good of justice delegatory jurisdiction Code of Criminal Procedure chronic illness participation in trial allontanamento nonostante motivi di salute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. w zw.
art. 113 § 1 k.k.s.
z art. 113 § 1 k.k.s. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę B.
art. 107 § 1 k.k
oskarżonego o czyn z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 37 k.p.k
akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 113 § 1 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt II KO 55/19
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt II KO 55/19).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt V KO 105/19
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt V KO 105/19).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2020 r., sygn. akt II KO 42/20
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2020 r., sygn. akt II KO 42/20).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 24/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie B. W. oskarżonego o czyn z art. 107 § 1 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w P.zawartego w postanowieniu z dnia 5 marca 2021 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę B. W. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w P. w sprawie o sygn. akt II K (…), ponownie wystąpił w trybie art. 37 k.p.k. do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w B.. W części motywacyjnej przedmiotowej inicjatywy, sąd wnioskujący powołał się na stan zdrowia oskarżonego B. W. , który potwierdzony został opinią sądowo-lekarską z dnia 26 lutego 2021 r., wydaną na zlecenie tego sądu. Wnioskodawca wskazał, że według biegłego, oskarżony ma ograniczone możliwości poruszania się na dłuższą odległość (także po schodach), a jakakolwiek podróż sprzyja powstaniu urazów, którym mogą towarzyszyć wylewy, co znacznie pogorszyłoby stan zdrowia oskarżonego.

Wyjaśniono, że powyższe ograniczenia wynikają z choroby przewlekłej. W ocenie sądu wnioskującego, zasadnym jest postulat obrońcy, aby przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B., gdyż tam oskarżony będzie mógł realnie realizować swoje prawo do udziału przed sądem, bez narażania swojego zdrowia na uszczerbek. Wnioskodawca zaznaczył, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 23 lipca 2020 r. nie uwzględnił wniosku w tożsamym przedmiocie, wskazując na potrzebę zaktualizowania opinii o stanie zdrowia oskarżonego.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy może z inicjatywy właściwego sądu przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. W orzecznictwie podkreśla się, że instytucja ta ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić jedynie w wypadku zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt II KO 55/19).

Nie budzi również wątpliwości, że jedną z podstaw przekazania sprawy na podstawie art. 37 k.p.k. jest stan zdrowia strony postępowania, który implikuje przeszkody do rozpoczęcia lub kontynuowania procesu (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt V KO 105/19). Dla oceny dopuszczalności przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. istotnym jest przy tym ustalenie, że stan zdrowia oskarżonego będzie umożliwiał mu udział w rozprawie przed sądem równorzędnym, któremu sprawa ma zostać przekazana.

Powyższe okoliczności winny być wykazane na tyle, by można było w sposób pewny stwierdzić, że zastosowanie omawianej instytucji realnie wspomoże i usprawni procedowanie w danej sprawie. Słusznym jest zatem pogląd, że jeśli wykładnikiem dobra wymiaru sprawiedliwości jest stan zdrowia strony postępowania, to warunkiem skutecznego wystąpienia o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. jest ustalenie aktualności tej przesłanki w dacie wniosku wystosowanego w tym przedmiocie, co też skonstatował Sąd Najwyższy rozpoznając uprzednio zgłoszony wniosek Sądu Rejonowego w P. w omawianej materii (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2020 r., sygn. akt II KO 42/20).

Wobec powyższego, rolą wnioskodawcy było wykazanie aktualnego stanu zdrowia B. W. – i temu zadaniu Sąd Rejonowy sprostał. Ostatnia pisemna opinia biegłego lekarza specjalisty w tym przedmiocie – a zatem dokument, który dostarcza obiektywnych i fachowych informacji na ten temat – datowana jest na dzień 26 lutego 2021 (k. 988 i nast., t.VI), przez co odzwierciedla obecny stan zdrowia oskarżonego, u którego zdiagnozowano m.in. hemofilię typu A – postać ciężką, z artropatią hemofilową i endoprotezoplastyką stawu kolanowego prawego.

Biegła w sporządzonej opinii jednoznacznie oceniła, że podróż oskarżonego, zwłaszcza na znaczną odległość, sprzyjałaby możliwości doznania urazu, co w jego przypadku nie jest wskazane z uwagi na towarzyszące urazom wylewy, skutkujące znacznym pogorszeniem stanu miejscowego, a nawet niemożnością samodzielnego przemieszczania się. Sąd Najwyższy ma przy tym na uwadze, że zdiagnozowane u B. W. schorzenia mają charakter choroby przewlekłej – i choć nie implikują przeciwskazań do udziału w postępowaniu sądowym, to jednak w znacznym stopniu ograniczają możliwość stawiennictwa oskarżonego przed oddalonym od miejsca jego zamieszkania Sądem Rejonowym w P., co może istotnie wpływać na sprawność toczącego się postępowania.W tym stanie rzeczy zasadnym jest przyjęcie, że najbardziej racjonalnym sposobem rozwiązania wymienionych wyżej trudności jest przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w B., którego siedziba znajduje się blisko miejsca zamieszkania oskarżonego – o co też wnioskował jego obrońca. Wskazane powyżej okoliczności faktyczne uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej z art. 37 k.p.k., dlatego też sprawa została przekazana ww. sądowi.

Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.