Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 219/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request claiming judge appointed by new KRS lacked impartiality.

Numero d'incarto II KO 219/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the petitioner's request for a retrial based on Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure. The petitioner argued that a judge appointed by the newly reformed Judicial Council lacked impartiality, but the Court held that such appointments do not automatically constitute a violation of judicial independence. Since the petitioner raised identical arguments in a previous application that was already rejected, the Court found no new grounds to initiate the retrial proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; The appointment of a judge by the Judicial Council under the 2017 Act does not automatically constitute a violation of judicial independence or impartiality under Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial independence impartiality standard retrial proceedings Judicial Council Act new KRS appointment procedural fairness Supreme Court ruling riattivazione del procedimento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Skazany uznał, że w związku z podniesionymi okolicznościami zaistniały podstawy do wznowienia postępowania.Sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. okazała się niezasadna.
Art. 542 § 3 k.p.k.
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. nie stwierdzam podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, 2.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.
ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
art. 280 § 1 k.k
skazanego z art. 280 § 1 k.k.
art. 189 § 1 k.k
art. 542 § 3 k.p.k
na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Skazany uznał, że w związku z podniesionymi okolicznościami zaistniały podstawy do wznowienia postępowania.Sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KO 219/25 ZARZĄDZENIE Dnia 17 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A.K. skazanego z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 189 § 1 k.k. i in. w kwestii sygnalizacji skazanego potrzeby wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., II AKa 74/23, 1. na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. nie stwierdzam podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, 2. odpis zarządzenia przesłać skazanemu z pouczeniem, że zażalenie nie przysługuje.

UZASADNIENIE

Skazany A,K. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKa 74/23, albowiem w składzie orzekającym zasiadała sędzia X. Y., która została powołana na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Zdaniem wnioskodawcy sąd z udziałem tej sędzi „nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości”, co wynika z szeregu orzeczeń Sądu Najwyższego, TSUE i ETPCz.

Skazany uznał, że w związku z podniesionymi okolicznościami zaistniały podstawy do wznowienia postępowania.Sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. okazała się niezasadna. W uchwale trzech Izb z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz. 7), Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (…) zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach, do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”.

Pogląd ten znalazł potwierdzenie w uchwale I KZP 2/22 z dnia 2 czerwca 2022 r., w której Sąd Najwyższy podkreślił, iż „brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Taka sytuacja zachodzi jedynie w stosunku do sędziów Sądu Najwyższego, którzy otrzymali nominacje w takich warunkach”.

Powyższe oznacza, że wydanie orzeczenia przez sąd powszechny, w składzie, którego zasiada sędzia, który dostał powołanie w wadliwej procedurze przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r. nie stanowi automatycznie uchybienia, które kwalifikowane jest z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. a brak bezstronności i niezawisłości takiego sądu należy ustalić in concreto.Podnoszenie przez skazanego, iż w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKa 74/23 zasiadała sędzia X. Y., powołana przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., bez podania dodatkowych okoliczności, które mogłyby wskazywać na brak jej niezależności od władzy wykonawczej, nie mogą skutkować przyjęciem, że w tym postępowaniu odwoławczym zaistniało uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Uwadze Sądu Najwyższego nie uszło, iż jest to kolejny wniosek skazanego o wznowienie postępowania oparty na tej samej podstawie, tj. orzekaniu w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie sędzi X.

Y. Tożsamy wniosek złożył skazany pismem, które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 3 października 2025 r. Również w tym piśmie jako podstawę żądania skazany wskazał bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z udziałem w składzie orzekającym instancji apelacyjnej sędzi X. Y.. Także i w tym przypadku skazany odwołał się do powołania sędzi przez „neo-KRS”. Wniosek skazanego został zarejestrowany pod sygnaturą II KO 195/25. Zarządzeniem z dnia 28 października 2025 r., w trybie art. 542 § 3 k.p.k., stwierdzono brak podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu zakończonego prawomocnie przed Sądem Apelacyjnym w Lublinie postępowania z uwagi na zaistnienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Treść tego zarządzenia jest skazanemu znana, albowiem jego odpis odebrał w dniu 31 października 2025 r. (k – 17 akt II KO 195/25). Z sobie tylko znanych powodów skazany ponowił wniosek, dodatkowo odwołując się do takich okoliczności jak: orzeczenie zbyt wysokiej kary (tak wysokie kary zapadają „w sprawach o zabójstwa i usiłowanie zabójstwa”), bezrefleksyjne popieranie oskarżenia, oddalenie wniosków dowodowych w postępowaniu pierwszoinstatcyjnym, czy powiązanie polityczne naczelnika Prokuratury Okręgowej w Z.. W rozpoznawanym wniosku A.K. nie podnosi „nowych” (w stosunku do pisma z dnia 3 października 2025 r.) okoliczności, które wskazywałyby, iż skład Sądu Apelacyjnego w Lublinie z udziałem sędzi X.

Y. nie jest sądem ustanowionym ustawą, a ona sama nie daje gwarancji niezawisłości i bezstronności. Należało więc uznać, że nie doszło do naruszenia prawa w postaci art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. poprzez udział w składzie orzekającym wskazanej Sędzi, powołanej w wyniku procedury przeprowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa, której skład ukształtowano w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw. Z tych powodów należało stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.[WB][r.g.] ‎