Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 20/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal costs due to debtor's non-existence and excessive enforcement costs.

Numero d'incarto II KO 20/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request for a retrial and ordered the dismissal of the associated procedural costs. The applicant failed to appear at two payment summons, and police investigation confirmed the applicant does not reside at the listed address and is unknown to the property owner. The court ruled that enforcing these costs would be futile and economically unjustified because the enforcement expenses would far exceed the nominal debt amount.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 206 § 2 k.k.w.; art. 51 § 1 k.k.w.: The court may dismiss court costs when enforcement is impracticable due to the debtor's non-existence or when enforcement costs would exceed the debt itself.

Parole chiave

Generato dall'IA
dismissal of appeal costs non-existent debtor enforcement cost disproportion procedural economy court fee waiver criminal procedure code futility of enforcement domicilio conosciuto

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 206 § 2 k.k.w.
II KO 20/21, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w. w zw.
art. 51 § 1 k.k.w.
z art. 51 § 1 k.k.w. postanowił: umorzyć koszty postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł.
art. 206 § 2 k.k
II KO 20/21, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w.
art. 51 § 1 k.k
Jednakże, jeśli są ku temu podstawy, należności te sąd może umorzyć, stosując w tym zakresie odpowiednio przepis art. 51 § 1 k.k.w.
art. 206 k.k
Zgodnie z art. 206 k.k.w.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 20/21 POSTANOWIENIE Dnia 16 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie M. S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 16 lutego 2022 r.‎z urzędu w przedmiocie umorzenia kosztów postępowania wznowieniowego, orzeczonych postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. II KO 20/21, na podstawie art. 206 § 2 k.k.w. w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. postanowił: umorzyć koszty postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł. UZASADNIENIESąd Najwyższy oddalił wniosek M. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 lutego 2018 r., sygn. akt II AKa (…), obciążając wnioskodawcę kosztami postępowania wznowieniowego w kwocie 20 zł (k. 24, 25).

W celu wykonania powyższego orzeczenia w zakresie kosztów do wnioskodawcy skierowane zostały dwa wezwania do zapłaty. Jedno z nich w dniu 29 czerwca 2021 r. zostało odebrane przez dorosłego domownika (k. 35), kolejne w dniu 19 października 2021 r. przez M.S. (k. 36). W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia z dnia 3 stycznia 2022 r. (k.

37) zwrócono się do właściwej jednostki Policji w celu przeprowadzenia wywiadu odnośnie do wnioskodawcy. ‎Z nadesłanej dokumentacji przeprowadzenia czynności przez funkcjonariuszy Policji (k. 39-42) wynika, że w ich toku ustalono, iż M. S. nie zamieszkuje pod wskazanym adresem i nie jest znany właścicielowi posesji. Sąd Najwyższy zważył co następuje.W związku z przedstawioną powyżej sytuacją zaszła konieczność podjęcia dalszych czynności w kwestii przedmiotowych należności sądowych. Zgodnie z art. 206 k.k.w. sąd wzywa osobę zobowiązaną do uiszczenia kosztów sądowych ‎w terminie 30 dni, a w razie bezskutecznego upływu terminu należności ściąga ‎w drodze egzekucji.

Jednakże, jeśli są ku temu podstawy, należności te sąd może umorzyć, stosując w tym zakresie odpowiednio przepis art. 51 § 1 k.k.w. Taka konieczność zachodziła w niniejszej sprawie. Wprawdzie nie toczyło się wobec wnioskodawcy postępowanie egzekucyjne, które z uwagi na przytoczone na wstępie okoliczności byłoby utrudnione, lecz - co bardziej istotne - koszty egzekucji ‎w niniejszej sprawie byłyby bez wątpienia wyższe niż egzekwowana należność. W tej sytuacji orzeczono jak w sentencji.