Supreme Court dismisses retrial request due to lack of absolute appeal ground regarding judge impartiality.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the applicant's request for an ex officio retrial based on a potential violation of judicial impartiality. Although the applicant argued that a judge appointed after the 2017 judicial reform lacked independence, the court found no evidence of external circumstances undermining the judge's neutrality. Consequently, the court determined that the statutory requirements for an absolute appeal ground were not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k. - Mere appointment of a judge following the 2017 judicial reform does not automatically constitute a lack of impartiality; specific circumstances demonstrating external bias must be proven.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
II KO 195/25 ZARZĄDZENIE Dnia 28 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk Dnia 28 października 2025 r., sędzia Sądu Najwyższego Jacek Błaszczyk, po zapoznaniu się z pismem A. K., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania karnego w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 74/23: stwierdzam, że brak jest podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego powyżej postępowania z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
W dniu 3 października 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo A. K., w którym wniósł on o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 74/23. Jako podstawę swojego żądania skazany wskazał wystąpienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., w związku z udziałem w składzie orzekającym w instancji apelacyjnej sędziego X. Y., która została powołana do pełnienia powierzonego jej urzędu w procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2018 r., poz. 3). Ponieważ podniesione przez A. K. uchybienie wskazuje na wystąpienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej w wyroku Sądu II instancji, jego pismo podlega w niniejszym postępowaniu wstępnej kontroli i ocenie pod kątem wystąpienia przesłanek wskazanych w art. 542 § 3 k.p.k. Taka kontrola prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do wszczęcia w trybie art. 542 § 3 k.p.k. postępowania o wznowienie z urzędu w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 74/23, gdyż - wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, nie doszło do ziszczenia przesłanek z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z nienależytą obsadą Sądu odwoławczego.
Z powszechnie dostępnych informacji wynika, że X. Y. została mianowana na stanowisko sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie - w procedurze z udziałem tzw. neoKRS (tj. KRS ukształtowanej pod rządami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.) w dniu […] 2019 r. Ta, powołana przez skazanego okoliczność nie jest jednak wystarczająca do stwierdzenia zaistnienia uchybienia w postaci nienależytej obsady sądu rozpoznającego sprawę o sygn. akt II AKa 74/23. Wnioskodawca nie przedstawił bowiem żadnych argumentów świadczących, aby w procesie powołania X.
Y. na stanowisko sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie, czy też po objęciu przez nią urzędu, zaistniały okoliczności uzasadniające przekonanie, że w odbiorze zewnętrznym skład sądu z jej udziałem nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości. Takich okoliczności, w tym wskazujących na powiązania sędziego z władzą wykonawczą czy administracją sądową, nie sposób dopatrzyć się również z urzędu, analizując dostępne materiały, w tym uchwałę KRS o przedstawieniu kandydatury SSO X. Y. Prezydentowi RP.
Skoro tak, to znajduje zastosowanie uchwała 3 połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. oraz uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22. Zgodnie z pkt 2 tej uchwały brak jest podstaw do przyjęcia z góry, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed KRS po 17 stycznia 2018 r. nie spełnia minimalnego standardu bezstronności, a sąd z jego udziałem, jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Aby tak uznać, muszą zaistnieć jeszcze inne okoliczności, wskazujące na brak niezależności i bezstronności konkretnego sędziego, których wnioskodawca w swoim piśmie nie wskazał, a Sąd Najwyższy nie dostrzegł z urzędu. Ponieważ brak jest podstaw do przyjęcia, że sprawa Sądu Apelacyjnego w Lublinie, sygn. akt II AKa 74/23, została rozpoznania przez sąd nienależycie obsadzony, a więc wystąpiła bezwzględna przesłanka odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., nie zachodzą postawy do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania wznowieniowego z urzędu, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. [J.J.] [r.g.]