Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 18/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request due to non-permanent illness not preventing local court proceedings.

Numero d'incarto II KO 18/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected a request to transfer a criminal case to another district court based on the accused's health. Although the defendant suffered recurring illnesses that temporarily hindered participation, medical experts confirmed these conditions were not long-term or permanent. The court ruled that the constitutional principle of local jurisdiction applies strictly, and the extraordinary transfer provision under Article 37 of the Code of Criminal Procedure requires a state of health that entirely or permanently prevents trial in the local court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; The principle of local jurisdiction is constitutional and must be interpreted strictly; transfer is only permitted when illness entirely or permanently prevents trial in the local court.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Criminal Procedure local jurisdiction health transfer constitutional guarantee strict interpretation recurring illness Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości‎na podstawie art. 37 k.p.k. p os t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku
art. 212 § 2 k.k
M.‎oskarżonego o przestępstwo z art. 212 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 20 marca 2014 r., sygn.
art. 37 k.p.k
ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości‎na podstawie art. 37 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 18/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)‎SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka w sprawie D. M.‎oskarżonego o przestępstwo z art. 212 § 2 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt X K (…),‎o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, to jest Sądowi Rejonowemu w B. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości‎na podstawie art. 37 k.p.k. p os t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r., sygn. X K (…), wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą (wnioskiem) o przekazanie sprawy D. M. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, to jest Sądowi Rejonowemu w B. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że ze względu na częste choroby oskarżonego prowadzenie postępowania przeciwko niemu jest utrudnione. Z opinii powołanego przez sąd biegłego lekarza wynika, że „korzystnym warunkiem udziału w rozprawie, byłaby możliwość prowadzenia postępowania sądowego w bliższej odległości od faktycznego miejsca pobytu oskarżonego”.

Sądem najbliższym miejscu zamieszkania oskarżonego jest zaś sąd w B.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Na wstępie przypomnieć należy, że art. 37 k.p.k., jako przepis o charakterze wyjątkowym powinien być interpretowany ściśle, a nie rozszerzająco. Zasada rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy ma charakter konstytucyjny i stanowi jedną z gwarancji niezawisłości.W sprawie D. M. niewątpliwie dochodzi do usprawiedliwionych chorobami nieobecności oskarżonego, co utrudnia procedowanie. Z opinii biegłej wydanej w tej sprawie wynika jednak, że choroby oskarżonego, aczkolwiek nawracające, nie skutkują długotrwałą niezdolnością do udziału w postępowaniu sądowym.

Dobro wymiaru sprawiedliwości może skłaniać do skorzystania z nadzwyczajnej w swej istocie możliwości przewidzianej w art. 37 k.p.k., ale wtedy, gdy stan zdrowia strony w ogóle uniemożliwia rozpoznanie sprawy w sądzie miejscowo właściwym lub gdy stan taki jest długotrwały i brak podstaw do przyjęcia, czy i kiedy nastąpi jego poprawa. Sytuacja taka nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie. Oskarżony chorował i nie mógł w związku z tym brać udziału w rozprawach, co potwierdzali lekarze sądowi, ale choroby te, i wynika to z opinii biegłej, nie miały charakteru trwałego lub długotrwałego, co mogłoby stanowić ewentualnie podstawę uwzględnienia wniosku.W tym stanie rzeczy postanowiono jak w części dyspozytywnej.