Supreme Court dismissed retrial request due to failure to correct formal defect requiring lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's request for a retrial because he failed to correct a formal defect within the prescribed deadline. The applicant had filed a retrial motion without a lawyer's signature, violating the mandatory requirement of Article 545 § 2 of the Code of Criminal Procedure. The court upheld the President's decision to reject the motion, noting that the appointed public defender found no substantive grounds for retrial and that the applicant's arguments were irrelevant to the procedural defect.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 530 § 3 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.: A request for retrial filed without a lawyer's signature constitutes a formal defect that must be corrected within the specified term; failure to do so results in the inadmissibility of the request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie z wniosku A. K. o wznowienie postępowania w sprawie XVIII K (…) Sądu Okręgowego w W. zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II AKzw (…), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 sierpnia 2016 r., zażalenia skazanego A. K. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2016 r., II KO 14/16 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego A.K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II AKzw […] utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt XVIII K (…), albowiem A. K. wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania złożonego bez zachowania wymogu jego sporządzenia i podpisania przez adwokata (art. 545 § 2 k.p.k.), nie usunął tego braku w wyznaczonym terminie.
Na powyższe zarządzenie złożył zażalenie A. K. , wnosząc o uwzględnienie zażalenia i rozpatrzenie wniosku. Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Z analizy akt sprawy skazany wynika, że A. K. w dniu 23 marca 2016 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania obejmujący prawomocne postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt II AKzw (…) utrzymujące w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt XVIII K (…) w przedmiocie odmowy zmiany postanowienia Sądu Okręgowego w W. i postanowienia Sądu Apelacyjnego w (...) dotyczących zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt XVIII K (…).
Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu w osobie adw. M. A. K. w celu zbadania przez nią podstaw wznowienia postępowania (k. 17 akt SN). W dniu 31 maja 2016 r. do akt sprawy wpłynęła opinia prawna obrońcy o braku podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania (k. 22 akt SN). W związku z tym zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2016 roku wezwano skazanego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie takiego pisma przez adwokata z wyboru.
Jednocześnie, poinformowano skazanego, że wyznaczony z urzędu obrońca nie znalazł podstaw do sporządzenia takiego wniosku. Pomimo wyznaczonego terminu, skazany braków nie usunął efektem czego było wydanie zaskarżonego zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku. Okoliczności powyższe jednoznacznie wskazują, że w sprawie niniejszej został bezspornie zrealizowany wymóg rzetelnego procesu. Wyznaczony przez sąd do działania z urzędu adwokat zajmując stanowisko w przedmiocie ewentualnych podstaw wznowieniowych, bądź stwierdzając ich brak, ma pozycję autonomiczną i nie musi wyrażać w tym zakresie poglądów zbieżnych z reprezentowaną przez niego stroną, zaś sąd w takiej sytuacji nie jest obowiązany wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu. (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 sierpnia 2008 r., IV KZ 52/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1711; z dnia 17 września 2008 r., III KZ 92/08, R-OSNKW z 2008 r., poz. 1872,).
Nie można też odmówić słuszności decyzji Przewodniczącego Wydziału II Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego, który wezwał wnioskodawcę w trybie art. 120 § 2 k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego pisma w przedmiocie wznowienia postępowania, poprzez złożenie wniosku o wznowienie sporządzonego i podpisanego przez adwokata, skoro wniosek o wznowienie postępowania sporządzony z naruszeniem przymusu adwokacko - radcowskiego jest prawnie bezskuteczny (k. 32 akt SN). Argumenty wskazane w piśmie skazanego, w których powołał się na podstawy prawne wznowienia postępowania nie miały w tej sytuacji żadnego znaczenia, albowiem zakresem rozpoznania w postępowaniu niniejszym objęta jest tylko kwestia zbadania prawidłowości orzeczenia w przedmiocie odmowy przyjęcia pisma skazanego, wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie wskazanego wyżej braku formalnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.