Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 121/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request regarding judge impartiality based on flawed judicial council appointment procedures.

Numero d'incarto II KO 121/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's request for a retrial based on Article 439 § 1(2) of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that a judge appointed after the 2017 Judicial Council reform lacked impartiality, but the court found no concrete evidence of specific defects in this instance. The court emphasized that general criticisms of the reform do not automatically invalidate a specific judge's participation without concrete facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 9 § 2 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 544 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A request for retrial based on a judge's appointment following judicial council reform is inadmissible unless specific circumstances demonstrate a lack of impartiality in that particular case.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial with official initiative impartiality of the court Judicial Council reform absolute grounds for appeal concrete circumstances requirement riattivazione del procedimento impugnabilità della decisione di rinvio proroga di competenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 9 § 2 k.p.k.
Podstawą swojej sygnalizacji obrońca uczynił art. 9 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 542 § 3 k.p.k.
z art. 542 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 544 § 2 k.p.k.
z art. 544 § 2 k.p.k. Uzasadnieniem wniosku obrońcy jest okoliczność, że w składzie orzekającym w sprawie przez Sądem apelacyjnym w Warszawie zasiadała SSA I.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Analiza akt sprawy oraz uchwały KRS nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r.
art. 9 § 2 k.p.k
Podstawą swojej sygnalizacji obrońca uczynił art. 9 § 2 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
art. 544 § 2 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Analiza akt sprawy oraz uchwały KRS nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KO 121/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie I.G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2023 r. kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2022 r. (sygn. akt II Akz 899/22) utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 lipca 2022 r. (sygn. akt VIII K Kop 96/22), nie stwierdza podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego I.G. pismem z dnia 20 grudnia 2022 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego z sygnalizacją konieczności wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 15 grudnia 2022 r. Sądu Apelacyjnego w Warszawie (sygn. akt II AKz 899/22). Podstawą swojej sygnalizacji obrońca uczynił art. 9 § 2 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 544 § 2 k.p.k. Uzasadnieniem wniosku obrońcy jest okoliczność, że w składzie orzekającym w sprawie przez Sądem apelacyjnym w Warszawie zasiadała SSA I. S. powołana na stanowisko sędziego w tym sądzie na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. 2018 poz. 3). Obrona ukazała także praktyczne konsekwencje ewentualnego uchylenia postanowienia i wznowienia postępowania ekstradycyjnego w niniejszej sprawie. Prokurator wniósł o stwierdzenie braku podstaw do wznowienia z urzędu postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej uzasadniającej wznowienie postępowania z urzędu okazał się bezzasadny. Całość uzasadnienia wniosku sygnalizacyjnego sprowadza się do przytoczenia wybranego, dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego, a także sądów europejskich dotyczącego zagadnienia prawidłowej obsady sądu w kontekście m.in. reformy Krajowej Rady Sądownictwa ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r. poz. 3). Analiza akt sprawy oraz uchwały KRS nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz.

22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym.

Jak wynika z dokumentów, kwestia powołania sędzi I. S. orzekającej w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Zwłaszcza, że w tym zakresie poszerzonej argumentacji nie przedstawił sam skarżący, pozostając na bardzo ogólnych twierdzeniach. Poprzestał jedynie na obszernej rekapitulacji relewantnego orzecznictwa trybunałów międzynarodowych oraz Sądu Najwyższego w zakresie kryteriów oceny spełnienia przez sąd wymogu niezależności.

Nie wskazał żadnych okoliczności, które in concreto prowadziłyby do potwierdzenie się sygnalizowanych przez niego obaw w odniesieniu do niezawisłości wskazywanej sędzi. Niewątpliwe skarżący pokazuje nieprawidłowości związane z powszechnie identyfikowanymi defektami funkcjonowania KRS, ale brakuje pogłębionej refleksji nad osobą sędziego orzekającego w sprawie. To bowiem okoliczności konkretnej procedury awansowej w powiazaniu z tym konkretnym sędzią mogą całościowo dopiero uzasadniać wątpliwości co do bezstronności.

Powyższe rozstrzygnięcie nie oznacza jednak, że kwestia ta w odniesieniu do sędzi I.S. zostaje przesądzona ostatecznie. Kryteria oceny prawidłowej obsady sądów, które były prezentowane w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego z natury mają charakter zmienny i zależą od ilości oraz jakości uzyskanych informacji związanych z procesem nominacyjnym, decyzją co do startowania w konkursie przed organem o niekonstytucyjnym charakterze, czy też postępowaniem sędziego już po otrzymaniu nominacji w takiej wadliwej procedurze.

Zagadnienia te mogą w przyszłości prowadzić do in concreto odmiennych ocen niż w niniejszej sprawie.Należało zatem orzec jak w sentencji. WZ[ms]