Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 109/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed transfer request citing lack of objective impartiality threat under good administration of justice standard.

Numero d'incarto II KO 109/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the District Court's request to transfer a case to another court based on the 'good administration of justice' criterion. The District Court argued that the Presiding Judge of the Court of Appeal, who supervises the District Court, might lack impartiality in reviewing a complaint against his own office. However, the Supreme Court found no factual basis for such concerns, noting the complainant failed to allege specific crimes and that the complaint involved the same officials previously accused. Consequently, the court determined that transferring the case would not serve the good administration of justice and would merely allow the District Court to avoid a potentially difficult proceeding.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Odstąpienie od właściwości sądu stanowi wyjątek uzasadniony tylko szczególnymi okolicznościami, a przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości nie może służyć unikaniu kłopotliwej sprawy ani antycypować przyszłych zarzutów bezstronności.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction good administration of justice objective impartiality administrative supervision criminal proceedings Supreme Court ruling procedural transfer difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt VIII Kp (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
akt VIII Kp (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 14.06.2018 r., sygn. akt V KO 35/18
postanowienie SN z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV KO 131/17
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 109/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie J. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2020 r., wniosku Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2019 r. o przekazanie sprawy sygn. akt VIII Kp (…) do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Okręgowy w W. zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy o sygnaturze akt VIII Kp […], z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Przedmiotem postępowania jest rozpoznanie zażalenia J. K. na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w W. o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczącego działań Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…) a także Vice-Prezesa Sądu Okręgowego w W.. Sąd Okręgowy w W. uznał, że ponieważ Prezes Sądu Apelacyjnego w (…) sprawuje nad nim nadzór administracyjny, rozpoznanie przez niego niniejszej sprawy może wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów orzekających w sprawie sygn. akt VIII Kp […]. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Odstąpienie od właściwości sądu do rozpoznania sprawy stanowi sytuację wyjątkową, uzasadnioną tylko szczególnymi okolicznościami. Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., przejawiać się może między innymi zagrożeniem obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej, sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, czy realizacji prawa do obrony (por. m.in. postanowienie SN z 14.06.2018 r, sygn. akt V KO 35/18).

W niniejszym stanie faktycznym za przekazaniem sprawy przemawia, zdaniem Sądu inicjującego postępowanie, prawdopodobieństwo powstania obaw lub zastrzeżeń, co do obiektywnego orzekania przy rozpatrywaniu sprawy w Sądzie Okręgowym w W. , znajdującym się pod nadzorem administracyjnym Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…), w sytuacji gdy sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w W. o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczącego działań Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…) a także Vice-Prezesa Sądu Okręgowego w W..Lektura akt postępowania – ze szczególnym uwzględnieniem pism J.

K. oraz protokołów posiedzeń przed [...] Sądem Okręgowym – nie pozostawia wątpliwości co do braku wskazania przez J. K. jakichkolwiek okoliczności uprawdopodabniających popełnienie zarzuconych Prezesowi Sądu Apelacyjnego w (…) a także Vice-Prezesowi Sądu Okręgowego w W. przestępstw. Nie są to zresztą jedyne osoby, które ze względu na pełniony urząd, zostały pomówione przez zawiadamiającego o udział w zorganizowanej grupie przestępczej policyjno-sądowo-prokuratorsko-urzędniczej, co samo z siebie może wpływać na ocenę wiarygodności jego depozycji.

Dlatego, choć z formalnego punktu widzenia wniosek Sądu Okręgowego w W. może wydawać się uzasadniony, w tym konkretnym stanie faktycznym trudno dopatrzeć się zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości w rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia przez Sąd właściwy do rozpoznania sprawy. W tym miejscu warto podkreślić, że przesłanka „dobra wymiaru sprawiedliwości" stanowiąca kryterium zastosowania art. 37 k.p.k. wymaga, aby sąd powołując się na nią, nie stwarzał w ten sposób wrażenia, że unika prowadzenia sprawy dla niego kłopotliwej (…).

Sąd właściwy do rozpoznania sprawy nie może uchylać się od jej rozpoznania także pod pozorem pojawienia się w przyszłości zarzutów dotyczących bezstronności, a zatem antycypować przyszłe opinie społeczne, na których zresztą pojawienie się ma także wpływ przez odpowiednie prowadzenie postępowania (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV KO 131/17). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.