Supreme Court dismisses transfer request as victim is State, not court employees, ensuring impartiality.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected a Regional Court's request to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The requesting court argued that local judges and the court president were the victims, raising concerns about impartiality. However, the Court found no factual basis for this claim because the actual victim was the State, represented solely by the court president, not the court's staff.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 37 k.p.k.; The principle of good administration of justice justifies transferring a case only when specific circumstances threaten judicial independence or objective trial conditions, which were absent here as the victim was the State, not the court's personnel.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KO 107/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2020 r. w sprawie I. S. oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. wniosku Sądu Rejonowego w R. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt II K […], dotyczącej oskarżonego I.
S. innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie.Dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy, innemu niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu wówczas, gdy zaistnieją okoliczności, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Sąd Rejonowy w R. nie wykazał, aby w przedmiotowej sprawie zaszyły wskazane powyżej okoliczności.
Argumenty podniesione w uzasadnieniu wniosku, iż pokrzywdzonym w przedmiotowej sprawie jest właściwy Sąd Rejonowy, którego pracownikami są orzekający w nim sędziowie, a Prezes tego Sądu będący ich przełożonym jest jednocześnie podmiotem uprawnionym do reprezentacji tego Sądu, co wzbudza przekonanie w opinii publicznej o barku możliwości bezstronnego rozpoznania tej sprawy, nie zasługują na uwzględnienie. Prezentując taki tok rozumowania wnioskujący sąd całkowicie pominął bowiem to, że w niniejszej sprawie I. S. został oskarżony o popełnienie przestępstwa z art. 300 § 2 k.k. wynikającego bezpośrednio z niewykonania prawomocnych orzeczeń Sądów Rejonowych w R. i S. , a więc nieuiszczenia prawomocnie orzeczonej kary grzywny, czy też kosztów sądowych.
W tym wypadku pokrzywdzonym jest Skarb Państwa reprezentowany jedynie przez Prezesa Sądu Rejonowego w R..Z tych też względów postanowiono jak w sentencji postanowienia.