Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 10/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request citing lack of objective impartiality threat under Polish Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto II KO 10/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected a request to transfer a criminal appeal case to another court based on the principle of fair administration of justice. The lower court argued that the presiding judge had professional contacts with prosecutors and police officers involved in the case, raising concerns about impartiality. The Supreme Court held that mere professional relationships do not automatically constitute a threat to objectivity and that judges can always invoke recusal provisions if doubts arise.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 k.p.k.: The principle of fair administration of justice requires a real threat of objectivity, not mere professional contacts; judges may always invoke recusal if impartiality is doubtful.

Parole chiave

Generato dall'IA
fair administration of justice criminal procedure code impartiality of judges transfer of jurisdiction recusal provisions police officer case objective impartiality polizia regionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
Art. 41 k.p.k.
art. 231§1 k.k
[…] dotyczącej popełnienia przestępstwa z art. 231§1 k.k.
art. 37 k.p.k
w oparciu o przepis art. 37 k.p.k.
art. 41 k.p.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KO 13/92
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 10/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie zażalenia M. S. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w K. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie Ds. […] dotyczącej popełnienia przestępstwa z art. 231§1 k.k. przez funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w O., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 marca 2019 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. zawartego w postanowieniu z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II Kp […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r. Prokurator Rejonowy w K. umorzył śledztwo w sprawie popełnienia przestępstwa określonego w art. 231§1 k.k. – przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w O. - R. G. polegającego na nieuprawnionym uczestnictwie w czynnościach służbowych Policji na miejscu wypadku drogowego, w którym uczestniczył brat tego funkcjonariusza. Zażalenie na to postanowienie złożył M. S.. Sąd Rejonowy w O. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Uzasadniając swój wniosek Sąd wskazał, że z uwagi na powiązania Sądu z prokuratorami Prokuratury Rejonowej w O., jak też funkcjonariuszami Komendy Rejonowej Policji w O., dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga aby sprawa została przekazana do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wolnemu od związków z organami prowadzącymi postępowanie w tej sprawie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie jest zasadny.Kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, uzasadniające skorzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., przejawia się co do zasady w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej.

Zmiana właściwości sądu nie powinna być zbyt szeroko praktykowana przez nadmierne stosowania art. 37 k.p.k., który ma charakter przepisu wyjątkowego. Samo zaistnienie sytuacji, że o popełnienie przestępstwa podejrzewana jest osoba funkcjonariusza Komendy Powiatowej Policji w O., a sąd właściwy do rozpoznania zażalenia ma kontakty służbowe z prokuratorami i funkcjonariuszami Policji wykonującymi obowiązki służbowe na terenie właściwości sądu, nie świadczy jeszcze o tym, że z tego tylko powodu brak jest właściwych warunków do rozpoznania zażalenia w sposób obiektywny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 1992 r., II KO 13/92).We wniosku nie wykazano aby między sędziami a osobami wskazanymi we wniosku in concreto, z uwagi na istniejące relacje i intensywność kontaktów na gruncie zawodowym i towarzyskim zachodziła uzasadniona obawa co do bezstronności sędziów.W końcu podnieść należało podnieść, że jeżeli sędzia ma wątpliwości co do zachowania w sprawie bezstronności może zawsze skorzystać z instytucji przewidzianej w art. 41 k.p.k.Z tych względów postanowiono jak na wstępie.