Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 10/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept witness's request for criminal retrial due to lack of party status.

Numero d'incarto II KO 10/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the Chief Judge's order refusing the applicant's request for a criminal retrial. Although the applicant was a victim and witness in the final judgment, he did not utilize his rights as an auxiliary prosecutor, thereby failing to acquire party status. Consequently, the court ruled that only parties to the concluded proceedings can file for retrial, rendering the applicant's request inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 542 § 1 k.p.k.; Only parties to the concluded criminal proceedings may file a request for retrial, excluding witnesses or victims who did not exercise auxiliary prosecutor rights.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal retrial request party status requirement auxiliary prosecutor rights witness in criminal proceedings Supreme Court dismissal procedural standing Art. 542 k.p.k.

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 542 § 1 k.p.k.
W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że wznowienie postępowania stosownie do art. 542 § 1 k.p.k. może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II AKa […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 542 § 1 k.p.k
W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że wznowienie postępowania stosownie do art. 542 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 10/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 17 maja 2016 r., zażalenia M. P., na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt II Ko 10/16, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego przeciwko B. S. i M. S. w sprawie Sądu Okręgowego w W., sygn. akt XII K […], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt II AKa […], na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt II AKa […]. W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że wznowienie postępowania stosownie do art. 542 § 1 k.p.k. może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu. Wniosek M. P. nie podlegał przyjęciu, albowiem w prowadzonym postępowaniu nie był on stroną i w związku z tym nie miał uprawnień do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Zażalenie na to zarządzenie złożył M. P., który zarzucił naruszenie przepisów Konstytucji RP oraz Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, wskazując zarazem, że uniemożliwiono mu w ten sposób korzystanie z przysługujących uprawnień. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie M. P. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Jak słusznie zwrócono uwagę w zaskarżonym zarządzeniu, przepis art. 542 § 1 k.p.k. stanowi, że wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu.

Z załączonej do akt sprawy dokumentacji bezspornie wynika, że M. P. w postępowaniu karnym, którego wznowienia domaga się, był pokrzywdzonym i zeznawał w charakterze świadka, jednakże nie korzystał z uprawnień oskarżyciela posiłkowego, co nadawałoby mu status strony postępowania (k. 5-10 akt SN). Oczywistym jest w tej sytuacji, że nie może obecnie skutecznie domagać się, by wznowiono to postępowanie. Wnioskodawcą bowiem, przy wznawianiu postępowania na wniosek strony, może być jedynie podmiot, który w prawomocnie zakończonym procesie był jego stroną, to jest, oskarżonym, oskarżycielem lub powodem cywilnym.

Skoro więc zasadnie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku M. P. o wznowienie postępowania, to tym samym brak było jakichkolwiek podstaw do jego zmiany lub uchylenia i dlatego też Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.