Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 1/21 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal appeal to another court to ensure impartiality due to accusations against judges.

Numero d'incarto II KO 1/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court transferred the criminal appeal to a different district court to ensure impartiality. The lower court's decision was based on accusations of crimes committed by the court's president, vice-president, and judges within the court's premises. The Supreme Court ruled that public perception of potential bias necessitated moving the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; When circumstances suggest a lack of objectivity in a court handling accusations against its own members, the Supreme Court may transfer the case to another court to safeguard the good of the administration of justice.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction impartiality requirement accusations against judges good of justice Article 37 k.p.k. risoluzione del conflitto di competenza incompetenza territoriale parzialità del giudice

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 k.p.k.
akt II Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę zażalenia M.
art. 37 k.p.k
akt II Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę zażalenia M.
art. 8 § 1 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KO 1/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie w związku z zażaleniem M. M.‎na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w W. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt PR 1 Ds. (…)‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 24 lutego 2021 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w W., zawartego w ‎postanowieniu tego Sądu z dnia 30 grudnia 2020 r., sygn. akt II Kp (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę zażalenia M. M. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy wskazał, że wpłynęło do niego zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt PR 1 Ds. (…), którego autorka dopatruje się popełnienia czynów zabronionych m.in. przez Prezesa i Wiceprezesa oraz sędziów tego Sądu. Jak wskazano w tym wystąpieniu, zarzuty sformułowane przez skarżącą dotyczą przestępstw, które miały być jakoby popełnione w siedzibie Sądu właściwego podczas wykonywania obowiązków służbowych przez wskazanych sędziów. Zatem celem uniknięcia opinii dotyczących braku obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, zasadne jest w ocenie Sądu Rejonowego przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny i dlatego został uwzględniony. Rzeczywiście w zaistniałej sytuacji procesowej dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga bowiem, aby zażalenie zostało rozpoznane w innym sądzie równorzędnym.W orzecznictwie utrwalony jest już pogląd, że wystąpienie okoliczności, które mogłyby wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet i mylne, o braku warunków do rozpoznania danej sprawy w sposób w pełni obiektywny, przemawia za jej przekazaniem innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.Uwzględniając realia przedmiotowej sprawy, uznać trzeba, że pozostawienie jej w Sądzie właściwym rzeczywiście może zrodzić w opinii publicznej przekonanie o braku warunków do jej obiektywnego rozpoznania.

Niniejsza sprawa dotyczy bowiem oskarżeń formułowanych względem Prezesa, Wiceprezesa oraz sędziów Sądu właściwego, którzy mieli jakoby dopuścić się przestępstw w siedzibie tegoż Sądu podczas wykonywania obowiązków służbowych. Wprawdzie sąd karny w zakresie orzeczniczym nie podlega prezesowi czy wiceprezesowi sądu, lecz samodzielnie rozstrzyga zagadnienia faktyczne i prawne (art. 8 § 1 k.p.k.), a przy tym na gruncie tej sprawy nie sposób przyjmować, że sędziowie Sądu właściwego nie zachowaliby niezbędnego obiektywizmu, to jednak w ocenie Sądu Najwyższego naprowadzone okoliczności analizowanej sprawy, a także treść zawiadomienia o przestępstwie, wskazują na potrzebę odstąpienia od właściwości miejscowej z uwagi na realną obawę wystąpienia w opinii społecznej wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd właściwy.

W tej sytuacji, dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, ażeby tego rodzaju niekorzystnych wątpliwości uniknąć. Z tych wszystkich względów orzeczono, jak na wstępie.