Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 65/99 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for storage of alcohol paraphernalia; acquittal granted due to lack of intent to produce spirits.

Numero d'incarto II KKN 65/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially quashed the cassation appeal, acquitting the defendant of the charge for storing alcohol-making equipment while dismissing other procedural complaints. The court found the lower court erred in applying the law because the defendant merely stored items that could potentially be used for illicit production, lacking the specific intent required by the statute. Consequently, the conviction for this specific offense was overturned, and the defendant was acquitted, though the appeal regarding procedural errors was rejected as groundless.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu; odpowiedzialność karna za przechowywanie przyrządów do niedozwolonego wyrobu spirytusu wymaga, aby przedmioty miały właściwości wskazujące na służbę do tego celu, a nie tylko potencjalne zastosowanie.

Parole chiave

Generato dall'IA
illegal alcohol production storage of equipment criminal intent alcohol paraphernalia procedural error acquittal statutory interpretation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu
przestępstwa określonego w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22
art. 16 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie spirytusu, wyrobie i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz wytwarzania wyrobów tytoniowych
mianowicie art. 167, 352 i 366 § 1 kpk (odpowiednio art.
art. 535 § 2 kpk
zgodnie z art. 535 § 2 kpk nie wymaga pisemnego uzasadnienia.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KKN 65/99

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 sierpnia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

- Ewa Strużyna

Sędziowie: SN

- Józef Musioł (spr.)

SN

- Marek Sokołowski

Protokolant: Danuta Bratkrajc

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej

po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2001 r.

sprawy Z. N.

skazanego z art. 279 § 1 kk i inne

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W.

z dnia 21 października 1998 r., sygn. IX Ka …/98

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.

z dnia 22 maja 1998 r. sygn. II K …/96

I. uchyla zaskarżony wyrok i zmienionym nim wyrok Sądu

Rejonowego w części skazującej Z. N. za popełnienie

przestępstwa określonego w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22

kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu

spirytusu i uniewinnia go od popełnienia tego czynu, a kosztami

sądowymi w tej części obciąża Skarb Państwa;

II. w pozostałym zakresie kasację oddala jako oczywiście

bezzasadną i zwalnia skazanego od kosztów sądowych

postępowania kasacyjnego;

III. zarządza zwrot Z. N. 450 zł opłaty od kasacji.

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w W. wystąpił z aktem oskarżenia p-ko Z. N.,

zarzucając mu, że:

I. w nocy z 2 na 3 października 1995 r. w W.wskiego po uprzednim

wykłuciu wyłomu w ścianie włamał się do sklepu obuwniczego

stanowiącego własność W. R., po czym zabrał w celu przywłaszczenia

różnego rodzaju obuwie o wartości 8695 zł 04 gr na szkodę w/w tj. o

czyn z art. 208 d.kk

II. w nocy z 5 na 6 października 1995 r. w W. działając wspólnie i w

porozumieniu z P. O. i A. B. co do których wyłączono materiały do

odrębnego postępowania, po uprzednim wykonaniu wyłomu w ścianie,

włamał się do sklepu obuwniczego W. R., skąd zabrał w celu

przywłaszczenia różnego rodzaju obuwie o wartości 123,70 zł na szkodę

w/w tj. czyn z art. 208 kk

III. w okresie od 5 października 1995 r. do 6 października 1995 r. w

miejscowości L., na terenie swojej posesji przy ul. D. przechowywał

samochód m-ki „Polonez” wartości 1900 zł pochodzący z kradzieży

dokonanej w Warszawie w dniu 4.X.95 r. na szkodę L.B. tj. o czyn z art.

215 § 1 kk;

IV. w nocy z 16 na 17 września 1995 r. w W. po uprzednim wyłamani kraty i

wypchnięciu okna włamał się do pomieszczeń Rolniczej Spółdzielni

Produkcyjnej po czym zabrał w celu przywłaszczenia dwie maszyny do

produkcji makaronu o wartości

20.000 zł na szkodę RSP N. tj. o czyn z

art. 208 kk;

V. w kresie od nieustalonej daty do dnia 6 października 1995 r. w

miejscowości B. na swojej posesji przy ul. J. 22 przechowywał

przedmioty służące do nielegalnego rozlewania i kapslowania alkoholu w

postaci kapsli, nalepek – etykietek i nazwami wódek, przyrządy do

kapslowania, puste pojemniki plastikowe z napisem „Alcohol” tj. o czyn

z art. 44 ustawy z dnia 26.X.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i

przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 maja 1998 r. oskarżony Z.

N. został uznany za winnego tego, że:

I. w okresie od 16 września 1995 r. do 6 października 1995 r. w W. ,

działając w warunkach przestępstwa ciągłego dokonywał kradzieży

z włamaniem w tym:

- w nocy z 16 na 17 września 1995 r. po uprzednim wyłamaniu

kraty i wypchnięciu okna włamał się do pomieszczeń Rolniczej

Spółdzielni Produkcyjnej – N.ieś, skąd zabrał w celu

przywłaszczenia dwie maszyny do produkcji makaronu o

wartości 20.000 zł;

- w nocy z 2/3 października 1995 r. po przednim wykuciu

wyłomu w ścianie włamał się do sklepu obuwniczego

stanowiącego

własność

W. R.,

skąd

zabrał

w

celu

przywłaszczenia obuwie o wartości 8.695,04 zł;

- w nocy z 5/6 października 1995 r. działając wspólnie i w

porozumieniu z innymi osobami,

po uprzednim wykonaniu

wyłomu w ścianie włamał się do sklepu obuwniczego W. R.,

skąd zabrał w celu przywłaszczenia różnego obuwia o wartości

1.294,70 zł tj. czynu z art. 208 kk w zw. z art. 58 kk i za czyn

ten z mocy art. 208 kk w zw. z art. 58 kk i art. 36 § 2 i 3 kk

skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności i 700 zł grzywny.

Z. N. uznano za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III i

za to na podstawie art. 215 § 1 kk w zw. z art. 36 § 2 i 3 kk przy

przyjęciu, że działał oskarżony w celu osiągnięcia korzyści

majątkowej, skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności i 500 zł

grzywny; za czyn V przy przyjęciu, iż czyn został popełniony w

m.L. przy ul. D., a czyn wyczerpuje art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22

kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu i

na podstawie tych przepisów skazany na karę 6 miesięcy

pozbawienia wolności i 500 zł grzywny;

Na podstawie art. 66 kk, 67 § 1 kk orzeczone kary łączne 3 lat

pozbawienia wolności i 1.500 zł grzywny z zamianą w razie

nieuiszczenia w terminie na zastępczą karę pozbawienia wolności,

przyjmując jeden dzień za równoważny grzywnie w kwocie 20 zł;

na podstawie art. 48 § 1 kk orzeczono przepadek na rzecz Skarbu

Państwa trzech łomów, dwóch kompletów rękawiczek poprzez ich

zniszczenie, a na podstawie art. 9 pkt 1 ustawy z 22 kwietnia 59 r.

przez zniszczenie przyrządu do kapslowania, 50 szt. kapsli, 100 sz.

etykiet,

plastikowych

butelek

pozostałe

zabezpieczone

przedmioty zwrócono oskarżonemu.

Na podstawie art. 83 § 1 kk zaliczono na poczet kary pozbawienia

wolności okres tymczasowego aresztowania od 9.08.96 r. do

15.X.96

r.

Zwolniono

oskarżonego

od

opłat

i

kosztów

postępowania.

Na skutek wniesionego środka prawnego Sąd Wojewódzki w W.

wyrokiem z dnia 21 października 1998 r. sygn. akt IX Ka …/98 zaskarżony

wyrok Sądu Rejonowego zmienił w ten sposób, że:

„1. przypisane oskarżonemu czyny kwalifikuje: czyn I z art. 279 § 1 kk w zw. z

art. 91 § 1 kk; czyn III z art. 291 § 1 kk i przepisy te przyjmuje za podstawę

skazania oskarżonego;

2. za podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności przy czynie I przyjął art.

279 § 1 kk, zaś przy czynie III art. 291 § 1 kk;

3. uchylił orzeczenia o karach grzywny wymierzonych oskarżonemu przy

czynach I, III i IV;

4. uchylił orzeczenie o karze łącznej grzywny;

5. za podstawę orzeczenia łącznej kary pozbawienia wolności przyjął art. 85 kk

i 86 § 1 kk;

6. za podstawę przepadku dowodów przyjął art. 44 § 2 kk;

7. za podstawę zaliczenia tymczasowego aresztowania na poczet kary łącznej

pozbawienia wolności przyjął art. 63 § 1 kk;

8. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;

9. zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej za obie instancje, koszty

postępowania w sprawie przejmując na rachunek Skarbu Państwa.”

Powyższy wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył kasacją obrońca

oskarżonego, który zarzucając:

„1. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 4 ust. 1 ustawy z

dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu,

wynikającą z bezzasadnego uznania, że przepis ten ma zastosowanie do

czynu polegającego na przechowywaniu kapslownicy;

2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a

mianowicie art. 167, 352 i 366 § 1 kpk (odpowiednio art. 152, 303 i 313

d.kpk) wyrażającą się zaniechaniem przeprowadzenia dowodu z zeznań,

zawnioskowanego w akcie oskarżenia, świadka P. O., a ponadto art. 45 § 2,

410 i 424 § 1 kpk (odpowiednio art. 3 § 1 i 3, 357 i 372 § 1 d.kpk)

wyrażającą się jednostronną i selektywną oceną materiału dowodowego, a w

konsekwencji rozstrzygnięciem istniejących wątpliwości na niekorzyść

skazanego”

wniósł

o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja zarzucająca obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie art.

4 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego

wyrobu spirytusu jest oczywiście zasadna.

Przypisanie

winy

dopuszczeniu

się

przez

Z.

N. przestępstwa

przewidzianego w art. 4 cytowanej ustawy nastąpiło w oderwaniu od treści tej

normy prawnej.

Przepis ten przewidywał odpowiedzialność karną gdy w grę wchodziło

wyrabianie, przechowywanie, zbywanie lub nabywanie przyrządów, których

właściwości wskazują na to, że służą lub są przeznaczone do niedozwolonego

wyrobu spirytusu (art. 4 pkt 1 cytowanej ustawy).

Tymczasem oskarżony skazany został za przechowywanie przedmiotów, które

mogły służyć do ewentualnej dystrybucji wyrobów spirytusowych (przyrząd do

kapslowania, puste pojemniki plastikowe z napisem „Alcohol”).

W tej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok i zmieniony nim wyrok

Sądu Rejonowego w części skazującej Z. N. za popełnienie przestępstwa

określonego w art. 4 pkt 1 cytowanej ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. i

uniewinnienie go od popełnienia tego czynu.

Na marginesie dodać należy, iż zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 2 marca 2001 r.

o wyrobie spirytusu, wyrobie

i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz

wytwarzania wyrobów tytoniowych wydano ustawę z dnia 22 kwietnia 1959

straciła swą moc.

Jeżeli chodzi

o pozostałe zarzuty podniesione w

kasacji to Sąd

Najwyższy uznał, iż w tym zakresie kasacja jest oczywiście bezzasadna, to

zgodnie z art. 535 § 2 kpk nie wymaga pisemnego uzasadnienia.

Biorąc powyższe rozważania Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.