Criminal appeal dismissed for storage of alcohol paraphernalia; acquittal granted due to lack of intent to produce spirits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially quashed the cassation appeal, acquitting the defendant of the charge for storing alcohol-making equipment while dismissing other procedural complaints. The court found the lower court erred in applying the law because the defendant merely stored items that could potentially be used for illicit production, lacking the specific intent required by the statute. Consequently, the conviction for this specific offense was overturned, and the defendant was acquitted, though the appeal regarding procedural errors was rejected as groundless.
Regesto Legislator
Generato dall'IAUstawa z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu; odpowiedzialność karna za przechowywanie przyrządów do niedozwolonego wyrobu spirytusu wymaga, aby przedmioty miały właściwości wskazujące na służbę do tego celu, a nie tylko potencjalne zastosowanie.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 65/99
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 sierpnia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
- Ewa Strużyna
Sędziowie: SN
- Józef Musioł (spr.)
SN
- Marek Sokołowski
Protokolant: Danuta Bratkrajc
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej
po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2001 r.
sprawy Z. N.
skazanego z art. 279 § 1 kk i inne
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W.
z dnia 21 października 1998 r., sygn. IX Ka …/98
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W.
z dnia 22 maja 1998 r. sygn. II K …/96
I. uchyla zaskarżony wyrok i zmienionym nim wyrok Sądu
Rejonowego w części skazującej Z. N. za popełnienie
przestępstwa określonego w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22
kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu
spirytusu i uniewinnia go od popełnienia tego czynu, a kosztami
sądowymi w tej części obciąża Skarb Państwa;
II. w pozostałym zakresie kasację oddala jako oczywiście
bezzasadną i zwalnia skazanego od kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego;
III. zarządza zwrot Z. N. 450 zł opłaty od kasacji.
UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w W. wystąpił z aktem oskarżenia p-ko Z. N.,
zarzucając mu, że:
I. w nocy z 2 na 3 października 1995 r. w W.wskiego po uprzednim
wykłuciu wyłomu w ścianie włamał się do sklepu obuwniczego
stanowiącego własność W. R., po czym zabrał w celu przywłaszczenia
różnego rodzaju obuwie o wartości 8695 zł 04 gr na szkodę w/w tj. o
czyn z art. 208 d.kk
II. w nocy z 5 na 6 października 1995 r. w W. działając wspólnie i w
porozumieniu z P. O. i A. B. co do których wyłączono materiały do
odrębnego postępowania, po uprzednim wykonaniu wyłomu w ścianie,
włamał się do sklepu obuwniczego W. R., skąd zabrał w celu
przywłaszczenia różnego rodzaju obuwie o wartości 123,70 zł na szkodę
w/w tj. czyn z art. 208 kk
III. w okresie od 5 października 1995 r. do 6 października 1995 r. w
miejscowości L., na terenie swojej posesji przy ul. D. przechowywał
samochód m-ki „Polonez” wartości 1900 zł pochodzący z kradzieży
dokonanej w Warszawie w dniu 4.X.95 r. na szkodę L.B. tj. o czyn z art.
215 § 1 kk;
IV. w nocy z 16 na 17 września 1995 r. w W. po uprzednim wyłamani kraty i
wypchnięciu okna włamał się do pomieszczeń Rolniczej Spółdzielni
Produkcyjnej po czym zabrał w celu przywłaszczenia dwie maszyny do
produkcji makaronu o wartości
20.000 zł na szkodę RSP N. tj. o czyn z
art. 208 kk;
V. w kresie od nieustalonej daty do dnia 6 października 1995 r. w
miejscowości B. na swojej posesji przy ul. J. 22 przechowywał
przedmioty służące do nielegalnego rozlewania i kapslowania alkoholu w
postaci kapsli, nalepek – etykietek i nazwami wódek, przyrządy do
kapslowania, puste pojemniki plastikowe z napisem „Alcohol” tj. o czyn
z art. 44 ustawy z dnia 26.X.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i
przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 maja 1998 r. oskarżony Z.
N. został uznany za winnego tego, że:
I. w okresie od 16 września 1995 r. do 6 października 1995 r. w W. ,
działając w warunkach przestępstwa ciągłego dokonywał kradzieży
z włamaniem w tym:
- w nocy z 16 na 17 września 1995 r. po uprzednim wyłamaniu
kraty i wypchnięciu okna włamał się do pomieszczeń Rolniczej
Spółdzielni Produkcyjnej – N.ieś, skąd zabrał w celu
przywłaszczenia dwie maszyny do produkcji makaronu o
wartości 20.000 zł;
- w nocy z 2/3 października 1995 r. po przednim wykuciu
wyłomu w ścianie włamał się do sklepu obuwniczego
stanowiącego
własność
W. R.,
skąd
zabrał
w
celu
przywłaszczenia obuwie o wartości 8.695,04 zł;
- w nocy z 5/6 października 1995 r. działając wspólnie i w
porozumieniu z innymi osobami,
po uprzednim wykonaniu
wyłomu w ścianie włamał się do sklepu obuwniczego W. R.,
skąd zabrał w celu przywłaszczenia różnego obuwia o wartości
1.294,70 zł tj. czynu z art. 208 kk w zw. z art. 58 kk i za czyn
ten z mocy art. 208 kk w zw. z art. 58 kk i art. 36 § 2 i 3 kk
skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności i 700 zł grzywny.
Z. N. uznano za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt III i
za to na podstawie art. 215 § 1 kk w zw. z art. 36 § 2 i 3 kk przy
przyjęciu, że działał oskarżony w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej, skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności i 500 zł
grzywny; za czyn V przy przyjęciu, iż czyn został popełniony w
m.L. przy ul. D., a czyn wyczerpuje art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 22
kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu i
na podstawie tych przepisów skazany na karę 6 miesięcy
pozbawienia wolności i 500 zł grzywny;
Na podstawie art. 66 kk, 67 § 1 kk orzeczone kary łączne 3 lat
pozbawienia wolności i 1.500 zł grzywny z zamianą w razie
nieuiszczenia w terminie na zastępczą karę pozbawienia wolności,
przyjmując jeden dzień za równoważny grzywnie w kwocie 20 zł;
na podstawie art. 48 § 1 kk orzeczono przepadek na rzecz Skarbu
Państwa trzech łomów, dwóch kompletów rękawiczek poprzez ich
zniszczenie, a na podstawie art. 9 pkt 1 ustawy z 22 kwietnia 59 r.
przez zniszczenie przyrządu do kapslowania, 50 szt. kapsli, 100 sz.
etykiet,
plastikowych
butelek
pozostałe
zabezpieczone
przedmioty zwrócono oskarżonemu.
Na podstawie art. 83 § 1 kk zaliczono na poczet kary pozbawienia
wolności okres tymczasowego aresztowania od 9.08.96 r. do
15.X.96
r.
Zwolniono
oskarżonego
od
opłat
i
kosztów
postępowania.
Na skutek wniesionego środka prawnego Sąd Wojewódzki w W.
wyrokiem z dnia 21 października 1998 r. sygn. akt IX Ka …/98 zaskarżony
wyrok Sądu Rejonowego zmienił w ten sposób, że:
„1. przypisane oskarżonemu czyny kwalifikuje: czyn I z art. 279 § 1 kk w zw. z
art. 91 § 1 kk; czyn III z art. 291 § 1 kk i przepisy te przyjmuje za podstawę
skazania oskarżonego;
2. za podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności przy czynie I przyjął art.
279 § 1 kk, zaś przy czynie III art. 291 § 1 kk;
3. uchylił orzeczenia o karach grzywny wymierzonych oskarżonemu przy
czynach I, III i IV;
4. uchylił orzeczenie o karze łącznej grzywny;
5. za podstawę orzeczenia łącznej kary pozbawienia wolności przyjął art. 85 kk
i 86 § 1 kk;
6. za podstawę przepadku dowodów przyjął art. 44 § 2 kk;
7. za podstawę zaliczenia tymczasowego aresztowania na poczet kary łącznej
pozbawienia wolności przyjął art. 63 § 1 kk;
8. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;
9. zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej za obie instancje, koszty
postępowania w sprawie przejmując na rachunek Skarbu Państwa.”
Powyższy wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżył kasacją obrońca
oskarżonego, który zarzucając:
„1. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 4 ust. 1 ustawy z
dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu spirytusu,
wynikającą z bezzasadnego uznania, że przepis ten ma zastosowanie do
czynu polegającego na przechowywaniu kapslownicy;
2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a
mianowicie art. 167, 352 i 366 § 1 kpk (odpowiednio art. 152, 303 i 313
d.kpk) wyrażającą się zaniechaniem przeprowadzenia dowodu z zeznań,
zawnioskowanego w akcie oskarżenia, świadka P. O., a ponadto art. 45 § 2,
410 i 424 § 1 kpk (odpowiednio art. 3 § 1 i 3, 357 i 372 § 1 d.kpk)
wyrażającą się jednostronną i selektywną oceną materiału dowodowego, a w
konsekwencji rozstrzygnięciem istniejących wątpliwości na niekorzyść
skazanego”
wniósł
o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja zarzucająca obrazę przepisów prawa materialnego a mianowicie art.
4 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego
wyrobu spirytusu jest oczywiście zasadna.
Przypisanie
winy
dopuszczeniu
się
przez
Z.
N. przestępstwa
przewidzianego w art. 4 cytowanej ustawy nastąpiło w oderwaniu od treści tej
normy prawnej.
Przepis ten przewidywał odpowiedzialność karną gdy w grę wchodziło
wyrabianie, przechowywanie, zbywanie lub nabywanie przyrządów, których
właściwości wskazują na to, że służą lub są przeznaczone do niedozwolonego
wyrobu spirytusu (art. 4 pkt 1 cytowanej ustawy).
Tymczasem oskarżony skazany został za przechowywanie przedmiotów, które
mogły służyć do ewentualnej dystrybucji wyrobów spirytusowych (przyrząd do
kapslowania, puste pojemniki plastikowe z napisem „Alcohol”).
W tej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok i zmieniony nim wyrok
Sądu Rejonowego w części skazującej Z. N. za popełnienie przestępstwa
określonego w art. 4 pkt 1 cytowanej ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. i
uniewinnienie go od popełnienia tego czynu.
Na marginesie dodać należy, iż zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 2 marca 2001 r.
o wyrobie spirytusu, wyrobie
i rozlewie wyrobów spirytusowych oraz
wytwarzania wyrobów tytoniowych wydano ustawę z dnia 22 kwietnia 1959
straciła swą moc.
Jeżeli chodzi
o pozostałe zarzuty podniesione w
kasacji to Sąd
Najwyższy uznał, iż w tym zakresie kasacja jest oczywiście bezzasadna, to
zgodnie z art. 535 § 2 kpk nie wymaga pisemnego uzasadnienia.
Biorąc powyższe rozważania Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.