Supreme Court dismissed appeal as obviously unfounded for rejecting expert opinion on lane usage.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the appellant to bear the costs. The defense argued that an expert opinion was necessary to resolve witness discrepancies regarding whether the defendant drove on the left lane. The court held that witness inconsistencies could be resolved without expert testimony because the objective evidence of broken glass clearly indicated the vehicle was on the right lane, and the disputed fact did not affect the outcome of the right-of-way violation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 155 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.; Art. 176 § 1 k.p.k.; Art. 4 § 1 k.p.k.: An expert opinion is only admissible when specialized knowledge is required to ascertain circumstances of decisive importance; witness contradictions regarding factual elements do not automatically justify such evidence if the court can convincingly reconcile them based on existing testimony and objective facts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt: II KKN 551/98
POSTANOWIENIE
Dnia 26 kwietnia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie, Izba Karna, na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący : SSN Stanisław Zabłocki (spraw.)
po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2001 r.
sprawy Z. W. B.,
skazanego z art. 145 § 2 i 4 k.k. z 1969 r.
z powodu kasacji wniesionej przez obrońców skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w R.
z dnia 19 czerwca 1998 r., sygn. V Ka […],
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G.
z dnia 16 września 1997 r., sygn. II K […]
postanowił
działając na podstawie art. 535 § 2 zdanie 1 k.p.k. oraz art. 626 § 1 i art. 636 § 1
w zw. z art. 518 k.p.k.
1/ oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną ;
2/ kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego
Z. W. B.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej obrońcy zgłosili zarzut rażącego naruszenia prawa,
„...a mianowicie art. 155 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.” z 1969 r., „...polegające na
oddaleniu wniosku dowodowego w przedmiocie dopuszczenia dowodu z opinii
biegłego dla ustalenia, czy kierujący samochodem >J.< przyczynił się
do powstałego wypadku w sytuacji, gdy istniały wątpliwości, co do tego, czy
pojazd ten poruszał się swoim prawym pasem ruchu, czy też lewym”.
Rozpoznając kasację, zgodnie z dyrektywą art. 536 k.p.k., w granicach
zaskarżenia i podniesionych zarzutów, Sąd Najwyższy stwierdził jej
bezzasadność. Stopień tej bezzasadności przemawiał zaś za oddaleniem kasacji
z zastosowaniem trybu określonego w art. 535 § 2 k.p.k. po nowelizacji z dnia
20 lipca 2000 r.
Autorzy kasacji najwyraźniej nie rozumieją tego, iż dowód z opinii biegłego
jest dowodem o szczególnym charakterze i organ procesowy dopuszcza ten
rodzaj dowodu jedynie wtedy, gdy „...stwierdzenie okoliczności mających
istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych”
(art. 176 § 1 k.p.k. z 1969 r. ; podobnie art. 193 § 1 nowego k.p.k.). Jest zatem
rzeczą oczywistą, iż sam fakt różnicy w zeznaniach świadków, co do pewnego
elementu stanu faktycznego, nie może stanowić przesłanki powołania biegłego,
jeśli różnicę tę sąd jest w stanie przekonująco wyjaśnić, oceniając zeznania
świadków z zachowaniem dyrektyw interpretacyjnych określonych w art. 4 § 1
k.p.k. z 1969 r. (obecnie : art. 7 k.p.k.). Autorom kasacji należy wskazać także
irracjonalność założenia, iż >J.< poruszał się lewym pasem ruchu, nie tylko
w świetle zeznań św. G., X., M., a nawet zeznań św. S. złożonych
w postępowaniu przygotowawczym – uj. k. 42-43 akt sprawy (dopiero
w zeznaniach złożonych w trakcie rozprawy świadek ten „dodał” element
o rzekomym poruszaniu się >J.< lewym pasem ruchu), ale nadto w świetle
dowodu całkowicie obiektywnego, do oceny którego nie są wcale potrzebne
wiadomości specjalne, a mianowicie w świetle rozsypu szkieł uwiecznionego
na szkicu miejsca wypadku – k. 4 akt sprawy. Gdyby >J.< poruszał się lewym
pasem ruchu, rozsyp szkieł nastąpiłby na tym pasie, i to w pobliżu krawędzi
jezdni, nie zaś w pobliżu osi jezdni. Nota bene, oddalenie wniosku dowodowego
zgłaszanego na podaną w skardze kasacyjnej okoliczność znajdowało w pełni
podstawę także w treści art. 155 § 1 pkt 2 k.p.k. z 1969 r (obecny art. 170 § 1
pkt 2 k.p.k.). Okoliczność, która miałaby zostać udowodniona, nie miałaby
bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Samochód >J.< poruszał się
drogą z pierwszeństwem przejazdu i gdyby nawet jechał lewym pasem ruchu oskarżony Z. B. i tak zobowiązany był ustąpić mu pierwszeństwa przejazdu.
Dynamika przedmiotowego wypadku jest, jak to słusznie stwierdziły sądy
orzekające,
niezwykle
wręcz
prosta.
Oskarżony
wjeżdżając
z
drogi
podporządkowanej na drogę z pierwszeństwem przejazdu nie ustąpił
pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu nadto z prawej strony i doprowadził
do tragicznej w skutkach kolizji.
Z opisanych wyżej powodów zgłoszony w kasacji zarzut jest całkowicie
bezzasadny. Konsekwencją oddalenia kasacji było orzeczenie o kosztach
postępowania kasacyjnego zgodnie z treścią przepisów art. 626 § 1 i art. 636 § 1
w zw. z art. 518 k.p.k.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S.N.
aw
jw