Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 537/98 Generato dall'IA

Criminal cassation dismissed because the obvious injustice provision applied only to partial appeals, not full appeals.

Numero d'incarto II KKN 537/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal cassation against a second-instance judgment, ruling the appeal was obviously unfounded. The appellant argued the lower court ignored facts causing obvious injustice and failed to address all appeal arguments. The court held that the 'obvious injustice' provision only applies when an appeal targets only part of a verdict, whereas this appeal covered the entire judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 389 d.kpk z 1969 r.; Art. 400 kpk; The provision regarding obvious injustice applies only to partial appeals, not to appeals challenging the entire verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
obvious injustice partial appeal full appeal cassation procedure criminal law scope of appeal unfounded appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 389 d.kpk z 1969 r.
mówić co najwyżej o obrazie art. 389 d.kpk.
Art. 400 kpk
niesprawiedliwe (art. 400 kpk) oraz że Sąd ten pominął w całości argumentację
Art. 406 § 2 d.kpk
Sąd odwoławczy miał i ma (art. 406 § 2 d.kpk
Art. 457 § 2 kpk
i art. 457 § 2 kpk) obowiązek wskazania dlaczego zarzuty i wnioski apelacji

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KKN 537/98

POSTANOWIENIE

Dnia 10 kwietnia 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN - Tomasz Grzegorczyk

w sprawie T. C.

skazanego z art. 208 kk z 1969 r.

po rozpoznaniu kasacji obrońcy skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W.

z dnia 31 lipca 1998 r., sygn. akt X Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.

z dnia 25 marca 1998 r., sygn. akt III K […]

p o s t a n o w i ł:

oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego

T. C. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W kasacji wysunięto zarzut, iż sąd odwoławczy „w swoim uzasadnieniu

pominął fakt, że utrzymanie wyroku Sądu I instancji w mocy będzie rażąco

niesprawiedliwe (art. 400 kpk) oraz że Sąd ten pominął w całości argumentację

zawartą w apelacji”.

Rozpoznając tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jeżeli chodzi o zarzut obrazy art. 400 kpk, to po pierwsze budzi

zdziwienie odwoływania się do tej normy, jako że w dacie orzekania w ogóle

ona nie obowiązywała (przepis wszedł wżycie 1 września 1998 r.), można zatem

mówić co najwyżej o obrazie art. 389 d.kpk. Po wtóre zaś, odnosząc go już do

w/w art. 389 kpk z 1969 r. trzeba podnieść, iż przepis ów, normujący tzw.

oczywistą niesprawiedliwość orzeczenia funkcjonował (tak jak i obecny art. 400

kpk) poza granicami środka odwoławczego. Z założenia zatem działał on

wówczas, gdy orzeczenie zaskarżono tylko w części, a obraza prawa lub inne

uchybienie wskazane w art. 387 d.kpk, i to także, które czyniło orzeczenie

niesprawiedliwym w oczywisty sposób, ujawniało się poza granicami

zaskarżenia. W sprawie niniejszej apelację wniesiono jednak do całości wyroku

(k. 248) zarzucając sprzeczność

ustaleń sądu z

zebranym materiałem

dowodowym oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Tym samym

przepis art. 389 d.kpk w ogóle nie wchodził w rachubę, a sąd odwoławczy

poddawał kontroli cały wyrok w ramach wniesionego środka odwoławczego. W

konsekwencji zarzut czyniony

wyrokowi sądu odwoławczego, naruszenia

powyższej normy, jest oczywiście bezzasadny. To samo niestety odnieść należy

do drugiego zarzutu kasacyjnego. Sąd odwoławczy miał i ma (art. 406 § 2 d.kpk

i art. 457 § 2 kpk) obowiązek wskazania dlaczego zarzuty i wnioski apelacji

uznał za zasadne albo niezasadne a nie – jak to wynika z niniejszej skargi –

uwzględnienia argumentacji skargi apelacyjnej. Argumenty podane w apelacji w

postaci

poczynionych

tam

zarzutów

zostały

przez

sąd

odwoławczy

przeanalizowane, zarówno odnośnie oceny poszczególnych dowodów, jak i

ustaleń dokonywanych przez sąd I instancji (k. 262v- 263). Także zatem i ten

zarzut skargi kasacyjnej okazał się oczywiście bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.

aw

jw