Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 529/98 Generato dall'IA

Supreme Court partially allowed cassation due to ineffective defense counsel appointment violating fair trial rights.

Numero d'incarto II KKN 529/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the cassation appeal against a second-instance judgment convicting the defendant for robbery. The defense argued that the newly appointed counsel lacked time to consult the client or review the case files before the hearing. The court held that while the counsel's procedural omission was not intentional, the right to effective defense was violated by the rushed appointment, necessitating a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4 § 1, Art. 9, Art. 64 § 1 KPK; The right to effective defense requires sufficient time for counsel to consult the accused and review the case file, and a rushed appointment of defense counsel violates this right even if the omission was unintentional.

Parole chiave

Generato dall'IA
right to effective defense defense counsel appointment cassation appeal fair trial rights robbery conviction procedural violation retrial order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4 § 1 KPK
mogło mieć wpływ na treść wyroku, polegające na obrazie art. 4 § 1, art.
Art. 9 KPK
Art. 64 § 1 KPK
9 oraz art. 64 § 1 KPK69.
Art. 305 § 2 KPK
na rozprawie apelacyjnej nie wniósł zgodnie z art. 305 § 2 KPK69 o
Art. 210 § 2 KK
skazanego z art. 210 § 2 KK69 z powodu kasacji, wniesionej

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 12 kwietnia 2001 r.

II KKN 529/98

Przewodniczący: SSN Tomasz Grzegorczyk

Sędziowie: SN Józef Musioł (spr.)

SN Józef Szewczyk

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2001 r. sprawy

Siergieja D. skazanego z art. 210 § 2 KK69 z powodu kasacji, wniesionej

przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7

maja 1998 r., sygn. II AKa (...) utrzymującego w mocy wyrok Sądu

Wojewódzkiego z dnia 8 stycznia 1998 r., sygn. (...)

I. uchyla zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i sprawę przekazuje

temu Sądowi do ponownego rozpoznania w trybie postępowania

odwoławczego;

II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. G. - Kancelaria

Adwokacka w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) za obronę z urzędu w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym kasacją wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 27

maja 1998 r. sygn. akt II AKa (...) utrzymano wyrok Sądu Wojewódzkiego

z dnia 8 stycznia 1998 r. sygn. akt (...) mocą którego E. I. i S. D. uznani

zostali za winnych tego, że w dniu 18 marca 1996 r. w D., działając

wspólnie i w porozumieniu wraz z W. S. i innymi użyli gwałtu wobec Ireny

G., M. M. i dwojga małoletnich dzieci A. i W. M. polegającego na biciu,

krępowaniu rąk, posługując się przy tym niebezpiecznymi narzędziami w

postaci noży i broni palnej, po czym zabrali w celu przywłaszczenia

pieniądze polskie i dolary USA w łącznej kwocie 7.700 zł na szkodę

małżonków M. i M. M. - i za to na mocy art. 210 § 2 KK69 skazał ich na

karę po 6 lat pozbawienia wolności.

Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył kasacją obrońca

skazanego S. D., który zarzucając „rażące naruszenie prawa, które

mogło mieć wpływ na treść wyroku, polegające na obrazie art. 4 § 1, art.

9 oraz art. 64 § 1 KPK69.

Podnosząc te zarzuty obrońca wnosił o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od

popełnienia zarzucanego mu czynu

2. uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzającego go wyroku Sądu

pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

właściwemu Sądowi.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja częściowo jest słuszna.

Dnia 26 maja 1998 r. Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu

Apelacyjnego wyznaczyła obrońcę z urzędu S. D. oskarżonego z art. 210

§ 2 KK adw. A. G. z zaznaczeniem, iż został wyznaczony termin

rozprawy apelacyjnej na dzień następny, to jest na dzień 27 maja 1998 r.

Na rozprawie apelacyjnej przed Sądem Apelacyjnym w dniu 27 maja

1998 r. nowowyznaczona obrońca z urzędu poparła apelację. W

rozprawie nie uczestniczył przebywający w Zakładzie Karnym oskarżony

S. D.

W tej sytuacji zarzut podniesiony w kasacji, iż obrońca nie miał

możliwości skonsultowania się z oskarżonym, i nie miał szans na

zapoznanie się z wielotomową sprawą jest zasadny. Wprawdzie obrońca

na rozprawie apelacyjnej nie wniósł zgodnie z art. 305 § 2 KPK69 o

odrzucenie rozprawy, ale to uchybienie obrońcy z urzędu nie może

wywoływać ujemnych skutków dla oskarżonego. Faktem jest, że obrońca

został wyznaczony obrońcą z urzędu w przededniu rozprawy i jego

argumenty podniesione w skardze kasacyjnej, bez względu na ocenę

jego zachowania musiały skutkować uchylenie zaskarżonego wyroku. W

grę bowiem wchodzi naruszenie prawa oskarżonego do rzetelnej obrony.

Jeśli chodzi o zarzut kasacji rażącego naruszenie art. 4 KPK to jest on

oczywiście bezzasadny, tak jak i niezasadny jest zarzut sprowadzający

się do kwestionowania ustaleń faktycznych.

Wobec wyżej przytoczonych argumentów powodujących uchylenie

zaskarżonego wyroku, nie zachodzi potrzeba dalszych rozważań w

przedmiocie bezzasadności pozostałych zarzutów kasacji.

Z powyższych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.