Supreme Court quashes lower court verdict for failure to analyze evidence and violate free evaluation of proof rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared the cassation admissible and quashed the Regional Court's judgment due to serious procedural flaws. The defense argued that the lower court violated the principle of free evaluation of evidence by completely ignoring the submitted materials without analysis. The Court ruled that the verdict was invalid because it merely repeated the lower tribunal's decision without addressing the evidence or explaining the findings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 7, 410, 424 § 1 k.p.k.: A cassation is admissible when a lower court fails to analyze the evidence or violates the principle of free evaluation of proof, requiring the case to be remanded for a new trial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 273/99
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 sierpnia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN – Elżbieta Sadzik
Sędziowie: SN – Mieczysław Młodzik
SN – Józef Musioł (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2001 r., w trybie art. 535 § 3 kpk
sprawy G. M.
skazanego z art. 86 § 1 kw
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Rejonowego w O.
z dnia 13 stycznia 1999 r., sygn. II Kws (...)
utrzymującego w mocy orzeczenie Kolegium ds. Wykroczeń w O. przy Sądzie
Rejonowym w O.
z dnia 19 maja 1998 r., sygn. Kw (...)
I. uznając kasację jako oczywiście zasadną, uchyla zaskarżony
wyrok Sądu Rejonowego w O. i przekazuje sprawę temu
Sądowi
do
odwoławczym,
ponownego
rozpoznania
w
postępowaniu
II. zarządza zwrot G. M. kwoty 450 zł stanowiącej opłatę od
wniesionej kasacji.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym kasacją wyrokiem z dnia 13 stycznia 1999 r. sygn. II Kws
(...) Sąd Rejonowy w O. utrzymał w mocy orzeczenie Kolegium ds. Wykroczeń
przy Sądzie Rejonowym w O. z dnia 19 maja 1998 r. sygn. akt Kw (...), którym
G. M. uznany został winnym tego, że „w dniu 16 marca 1998 r. w C. gm. G.
kierując samochodem marki Peugeot nr rej. (...) nie dostosował prędkości jazdy
do warunków drogowych w wyniku czego doprowadził do poślizgu pojazdu a
następnie uderzył w stojący na jezdni samochód marki BMW nr rej. (...),
powodując tym zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym ...” i za to na
podstawie art. 86 § 1 kw skazany na karę 100 zł grzywny.
Powyższy wyrok zaskarżył kasacją obrońca oskarżonego, który
zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ
na treść orzeczenia, a to:
- art. 7, 410 i 424 § 1 pkt 1 kpk poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny
dowodów wyrażające się w całkowitym pominięciu w uzasadnieniu wyroku
na jakich dowodach oparte zostały ustalenia Sądu w przedmiocie nie
dostosowania przez oskarżonego prędkości kierowanego przez niego
pojazdu do panujących warunków drogowych, a tym samym naruszenia
zasady prędkości bezpiecznej – mimo, że wyjaśnienia oskarżonego jak też
zeznania świadków, nie wyłączając pokrzywdzonego, nie dają podstaw do
takich ustaleń”
wniósł
„... o uwzględnienie kasacji poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego
mu wykroczenia”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zarzuty kasacji są oczywiście słuszne.
Zaskarżony wyrok jest dotknięty tak poważnymi wadami i uchybieniami,
które musiały skutkować jego uchyleniem.
Sąd Rejonowy jako Sąd odwoławczy, w swoim wyroku nie podał nawet,
iż rozpatruje środek prawny od zaskarżonego orzeczenia.
Mimo przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ten nie odniósł
się do dowodów, które dopuścił. Uzasadnienie wyroku stanowi powtórzenie
orzeczenia Kolegium ds. Wykroczeń, bez najmniejszej analizy materiału
dowodowego.
Słuszny jest więc zarzut rażącego naruszenia art. 410 kpk a szczególnie
art. 424 § 1 kpk bowiem uzasadnienie zaskarżonego wyroku urąga
podstawowym wymogom przewidzianym w tym przepisie.
Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Rejonowy winien uczynić tym
wymogom zadość i w zależności od prawidłowo wyciągniętych wniosków
wydać orzeczenie, które uwzględni wszystkie okoliczności sprawy, w tym
również czas zarzucanego wykroczenia.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.