Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KKN 266/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal as obviously groundless due to lack of real violation of law.

Numero d'incarto II KKN 266/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant against the lower court's conviction for theft and fraud. The defendant argued that the court violated procedural rights and misinterpreted the law regarding evidence and charges. The court rejected these claims, noting that the lower court properly analyzed the appeal arguments and that the defendant failed to demonstrate any real violation of law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 463a d.kpk; Art. 406 § 2 d.kpk; The cassation appeal must be rejected as obviously groundless if the appellant fails to point out any real and serious violation of law.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless real violation of law freedom of evidence evaluation procedural rights violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3 § 3 d.kpk
W kasacji wysunięto zarzut obrazy art. 3 § 3, art.
Art. 4 § 1 d.kpk
Polskie postępowanie karne, Warszawa 1998, s. 415), a taki właśnie sądy
Art. 357 d.kpk
4 § 1, art. 357 i 372 § 1
Art. 372 § 1 pkt 1 d.kpk
Art. 406 § 2 d.kpk
dających się usunąć wątpliwości na jego niekorzyść, a także art. 406 § 2 d.kpk
Art. 216 kk z 1969 r.
skazanego z art. 216 i 265 § 1 kk z 1969 r.
Art. 265 § 1 kk z 1969 r.
Art. 463a d.kpk

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KKN 266/98

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.

sprawy R. B.

skazanego z art. 216 i 265 § 1 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P.

z dnia 16 grudnia 1997 r., sygn. IV Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.

z dnia 7 lipca 1997 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża

skazanego R. B. kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W kasacji wysunięto zarzut obrazy art. 3 § 3, art. 4 § 1, art. 357 i 372 § 1

pkt 1 d.kpk przez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i

nierozważenie dowodów korzystnych dla oskarżonego oraz rozstrzygnięcie nie

dających się usunąć wątpliwości na jego niekorzyść, a także art. 406 § 2 d.kpk

przez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów i wniosków apelacji, a

nadto art. 216 i 265 § 1 kk z 1969 r. przez błędną ich wykładnię i niewłaściwe

zastosowanie.

Analizując te zarzuty należy zauważyć, że obrazę prawa materialnego

można skutecznie wywodzić jedynie, gdy przyjmuje się, że stan faktyczny jest

prawidłowo ustalony. Tymczasem skarżący poprzez zarzuty procesowe chce w

istocie swej wyrazić, że wadliwie ustalono powyższe okoliczności i przez to

obrażono prawo materialne. Zarzuty te stawiał już w skardze apelacyjnej i były

one zbadane przez sąd odwoławczy. Wczytując się w uzasadnienie tego sądu

trudno doprawdy dociec jaki zarzut apelacji został pominięty przez ten sąd i to

w sposób tak rażący, że mogło to mieć wpływ na treść tego wyroku. Kwestia

obrazy art. 3,4, 357 i 372 została poddana analizie, na co wskazuje uzasadnienie

na k. 481 – 494. Sąd odwoławczy tamże analizował też zarzut obrazy art. 216 i

265 § 1 i trafnie nie dopatrzył się naruszenia tych przepisów. Cena pojazdu ale i

okoliczności towarzyszące nabyciu dały podstawę do przypisania czynu z art.

216 d.kk. Zarzut zaś, że sądy uznały, iż przedłożony dla uzyskania pożyczki

dokument jest prawdziwy co widać „na pierwszy rzut oka” i nie udowodniły

przerobienia innymi dowodami jest zupełnie niezrozumiały. Dowodem jest

bowiem także wynik procesu myślowego (zob. T. Grzegorczyk, J. Tylman

Polskie postępowanie karne, Warszawa 1998, s. 415), a taki właśnie sądy

przeprowadziły oglądając ów dokument (k. 253), to zaś czy oskarżony musiał

czy też nie musiał się nim posłużyć nie ma znaczenia dla bytu czynu z art. 235 §

1 kk z 1969 r. W istocie zatem kasacja nie wskazuje, jak tego wymagał art.

463a d.kpk, żadnego realnego rażącego naruszenia prawa i dlatego musi być

uznana za oczywiście bezzasadną. Stąd też orzeczono jak na wstępie.

aw

f/jw