Supreme Court dismisses appeal claiming unlicensed gun possession was socially dangerous due to short duration and former police status.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defendant, Z. P., who was convicted of possessing a firearm without a license. The defense argued that the short duration of possession and the defendant's former status as a police officer rendered the act socially harmless. The court rejected this, noting the defendant failed to sell the weapon during the license's validity period and that social danger depends on the totality of circumstances, not merely the duration of possession.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 286 kk z 1969 r.; Art. 463a dkpk. The court established that the social danger of possessing a firearm without a license is determined by the totality of subjective and objective elements, not solely by the short duration of possession or the offender's former profession.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 263/98
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.
sprawy Z. P.
skazanego z art. 286 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W.
z dnia 24 marca 1998 r., sygn. IX Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.
z dnia 18 grudnia 1997 r., sygn. III K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego Z. P.
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W kasacji zarzucono naruszenie art. 1 i 26 kk z 1969 r. przez przyjęcie, że
posiadanie przez skazanego broni bez zezwolenia, z uwagi na krótki okres
takiego posiadania jak i osobę sprawcy (były policjant), było zachowaniem o
społecznym niebezpieczeństwie większym niż znikome.
Rozważając te argumenty uznać je należy za oczywiście bezzasadne. Były
one podnoszone już w toku procesu i szczegółowo wypowiadał się w tej materii
także sąd odwoławczy (k. 84-85). Oskarżonemu odmówiono wydania
zezwolenia na broń już w lipcu 1995 r., a następnie aż do stycznia 1997 r.
przedłużono zezwolenie na jej sprzedaż. To ostatnie ważne było do 30 kwietnia
1997 r. i oskarżony nie podjął przez cały ten okres, aż do odebrania mu broni 22
maja 1997 r. kroków dla jej zbycia. O społecznym niebezpieczeństwie (obecnie
społecznej szkodliwości) czynu decydować musi całokształt elementów
podmiotowo – przedmiotowych, a nie jedynie jak chciałby tego skarżący, sam
czasokres posiadania broni po ostatecznym upływie ważności kolejnej decyzji,
która dotyczyła jedynie zbycia broni. Skarżący w istocie chciał aby w trybie
kasacji doszło do ponownej oceny materiału dowodowego i ustaleń sądów a
przez to do ponownej oceny szkodliwości czynu przypisanego skazanemu. Tego
typu zarzuty nie mają wszak nic wspólnego z wymogiem wykazania rażącego
naruszenia prawa, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, jak tego
wymagał art. 463a dkpk. Z tych względów orzeczono jak na wstępie.
aw
f/es