Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to misapplication of appeal procedure against first-instance judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless and ordered the appellant to bear the costs. The appellant incorrectly argued that the lower court relied on selectively taken victim statements and misinterpreted witness testimony, but these were directed at the first-instance judgment rather than the appellate court's decision. The court ruled that the appeal was procedurally flawed because it challenged factual assessments made by the trial court instead of the appellate court's reasoning.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 § 1 k.k.; Art. 357 d.k.p.k.: Cassation is a remedy against the judgment of the court of appeal; an appeal directed at the first-instance judgment is inadmissible and constitutes an obvious groundless cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 258/98
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.
sprawy S. J. S.
skazanego z art. 156 § 1 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P.
z dnia 23 grudnia 1997 r., sygn. IV Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B.
z dnia 25 września 1997 r., sygn. II K […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża
skazanego S. J. S. kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Kasacja niniejsza jest przykładem niezrozumienia instytucji skargi
nadzwyczajnej, jaką jest kasacja. Autor podnosi w niej bowiem zarzut
naruszenia art. 3 § 2 i 3 oraz art. 357 d.kpk przez to, że wyrok skazujący oparto
na „wybiórczo przyjętych zeznaniach pokrzywdzonego oraz opacznego
interpretowania zeznań świadków na niekorzyść oskarżonego”. Oto zarzuty w
istocie swej odnoszą się do orzeczenia sądu I instancji, gdy tymczasem kasacja
to skarga od orzeczenia sądu odwoławczego. Szerokie uzasadnienie kasacji
wyraźnie wskazuje, że skarżący polemizuje z oceną dowodów i ustaleniami
faktycznymi sądów. Nie wysunięto przy tym żadnego zarzutu wobec
uzasadnienia sądu odwoławczego, tj. uchybienia art. 406 § 2 d.kpk. Podnieść
przy
tym
należy,
że
o
wybiórczym
jakoby
potraktowaniu
zeznań
pokrzywdzonego czy opacznej interpretacji zeznań świadków w sprawie tej nie
może być mowy, a sądy obu instancji wykazały czym kierowały się w tej ocenie
dowodów i zarzutów apelacyjnych. Kasacja niniejsza jest zatem oczywiście
bezzasadna, nie wskazuje bowiem w istocie swej faktycznie żadnego rażącego
naruszenia prawa jakie miałoby mieć miejsce w swej sprawie. Dlatego tej
orzeczono jak na wstępie.
aw
f/jw