Supreme Court dismisses appeal for lack of cassation grounds regarding evidence evaluation and procedural participation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense against a conditional dismissal of criminal proceedings. The defense argued that the lower court violated procedural rights by failing to summon the accused to the second instance trial and by improperly evaluating evidence regarding the victim's injury. The court rejected these claims, stating that challenging factual findings and evidence assessment is inadmissible in cassation proceedings and that the defense's authorization covered the appellate stage, rendering the absence of the accused harmless.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3 § 1-3 d.k.p.k.; Art. 4 § 1, Art. 357, Art. 372 § 1, Art. 451 d.k.p.k.; Art. 400 § 2 d.k.p.k.; Art. 75 § 1 d.k.p.k.: Cassation appeals cannot challenge factual findings or evidence evaluation, and procedural defects are cured if the defense's authorization covers the appellate stage and the defense attorney is present.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KKN 257/98
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.
sprawy B. M. K.
wobec której warunkowo umorzono postępowanie karne o czyn z art. 156
§ 2 d.kk
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P.
z dnia 24 lutego 1998 r., sygn. II Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P.
z dnia 6 sierpnia 1997 r., sygn. VII K […]
- oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża
oskarżoną B. M. K. kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 3 § 1-3 d.kpk przez
rozstrzygnięcie nie dającej się usunąć wątpliwości w jakim momencie doszło do
zasinienia przedramienia pokrzywdzonej oraz art. 4 § 1 i art. 357 oraz 372 § 1
d.kpk przez naruszenie swobodnej oceny dowodów a nadto art. 451 d.kpk
gdyż sąd odwoławczy rozpoznawał apelację własną oskarżonej bez wezwania
jej na rozprawę w II instancji, w której uczestniczył tylko substytut obrońcy
broniącego jej w I instancji, który nie posiadał upoważnienia do obrony w
postępowaniu odwoławczym.
Analizując te zarzuty trzeba podnieść, iż dwa pierwsze stanowią
właściwie polemikę z ocenami dowodów dokonanymi przez sądy i ustaleniami
faktycznymi, które na podstawie dowodów uznanych za wiarygodne
poczyniono. Zarzuty te w ogóle nie powinny znaleźć się w kasacji, nie wolno w
niej bowiem podważać ustaleń faktycznych. Zarzut obrazy art. 451 jest zupełnie
niezrozumiały, gdyż przepis ten w d.kpk dotyczył rozprawy w sądzie I instancji
w trybie przyśpieszonym. Udział oskarżonego i obrońcy w rozprawie
apelacyjnej normował art. 400, który w § 2 dopuszczał, iż brak potwierdzenia
zawiadomienia strony o terminie rozprawy – a tylko o takim braku a nie w ogóle
niewzywaniu można tu mówić (vide k. 140) – nie tamuje rozpoznania sprawy, o
ile stawi się obrońca nieobecnego. Upoważnienie do obrony udzielone przez
oskarżoną nie zawierało żadnych ograniczeń (zob. k. 67), zatem odnosiło się
także do postępowania odwoławczego (art. 75 § 1 d.kpk). W rozprawie przed
Sądem Wojewódzkim uczestniczył wyznaczony przez tegoż obrońcę substytut
(k. 140), zatem nie doszło do obrazy prawa procesowego. W tym stanie rzeczy
przedmiotowa kasacja wskazuje bowiem bądź to na uchybienia które nie
stanowią podstaw kasacyjnych, bądź na takie, które w ogóle nie zaistniały,
Dlatego też orzeczono jak na wstępie.
Na oryginale właściwe podpisy
Za zgodność:
Kierownik Sekretariatu Wydziału
Izby Karnej S.N.
aw
f/ak