Supreme Court dismisses appeal for probation violation on fine due to lack of statutory grounds for extraordinary appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's extraordinary appeal against a final conviction for probation violation involving a fine. The defense argued procedural errors, but the prosecution requested non-examination of the appeal. The court ruled the appeal inadmissible because the law permits such appeals only for prison sentences or specific reasons not present here.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k.: An extraordinary appeal filed by a defense counsel against a final conviction for a probation violation punishable by a fine is inadmissible unless specific statutory grounds under Art. 439 § 1 k.p.k. are explicitly cited.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 92/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 kwietnia 2025 r. sprawy D. D. skazanego z art. 178a § 1 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt V Ka 806/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 1509/23, p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację obrońcy bez rozpoznania;
2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z 25 września 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z 20 czerwca 2024, mocą którego D. D. uznano za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. i za to skazano go na karę grzywny oraz orzeczono środki karne z art. 42 § 2 k.k. i art. 43a § 2 k.k.W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i art. 440 k.p.k. i zażądał uchylenia wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w Lublinie wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego na karę grzywny. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k. [J.J.] [r.g.]