Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 92/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for probation violation on fine due to lack of statutory grounds for extraordinary appeal.

Numero d'incarto II KK 92/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's extraordinary appeal against a final conviction for probation violation involving a fine. The defense argued procedural errors, but the prosecution requested non-examination of the appeal. The court ruled the appeal inadmissible because the law permits such appeals only for prison sentences or specific reasons not present here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 429 § 1 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k.: An extraordinary appeal filed by a defense counsel against a final conviction for a probation violation punishable by a fine is inadmissible unless specific statutory grounds under Art. 439 § 1 k.p.k. are explicitly cited.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal probation violation fine penalty inadmissible appeal procedural grounds motivi di cassazione abbandono del procedimento per infrazione stradale decisione di non sollevare obiezioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.).
Art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.
Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.).
Art. 439 § 1 k.p.k.
W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego na karę grzywny.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art.
Art. 531 § 1 k.p.k.
429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art.
Art. 636 § 1 k.p.k.
531 § 1 k.p.k.Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k. [J.J.] [r.g.] ‎
art. 42 § 2 k.k
i za to skazano go na karę grzywny oraz orzeczono środki karne z art. 42 § 2 k.k.
art. 433 § 2 k.p.k
art. 433 § 2 k.p.k., art.
art. 457 § 3 k.p.k
433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.
art. 440 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 92/25 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 kwietnia 2025 r. sprawy D. D. skazanego z art. 178a § 1 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 września 2024 r., sygn. akt V Ka 806/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 1509/23, p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić kasację obrońcy bez rozpoznania;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z 25 września 2024 r. utrzymał w mocy zaskarżony apelacją obrońcy wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z 20 czerwca 2024, mocą którego D. D. uznano za winnego popełnienia występku z art. 178a § 1 k.k. i za to skazano go na karę grzywny oraz orzeczono środki karne z art. 42 § 2 k.k. i art. 43a § 2 k.k.W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i art. 440 k.p.k. i zażądał uchylenia wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w Lublinie wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego na karę grzywny. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k. [J.J.] [r.g.] ‎