Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 89/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes fine for multiple crimes due to exceeding statutory maximum limits under Art. 86 § 1 KK.

Numero d'incarto II KK 89/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland partially quashed the Regional Court's judgment regarding the combined fine imposed on the defendant. The prosecution argued that the court violated procedural rules by accepting a modified prosecutor's request that resulted in a fine exceeding the legal maximum. The court ruled that the fine of 500 daily units violated Article 86 § 1 of the Criminal Code, which caps combined fines at 810 units, and therefore the decision was remanded for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 86 § 1 k.k.; Art. 91 § 2 k.k.: A court ruling in summary proceedings based on a prosecutor's request must comply with substantive law; if the request violates statutory limits on combined penalties, the ruling is void and the case must be remanded for correction.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined criminal penalty summary proceedings prosecutor's request statutory maximum limit remand for retrial Criminal Code procedural violation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 343 § 7 k.p.k.
zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw.
Art. 335 § 1 k.p.k.
z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu zawartego w akcie oskarżenia wniosku prokuratora, zmodyfikowanego następnie w sposób wadliwy przez prokuratora na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2014 r.
Art. 86 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k., poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym sumę podlegających łączeniu kar jednostkowych orzeczonych za poszczególne ciągi przestępstw.
Art. 91 § 2 k.k.
na mocy art. 91 § 2 k.k. i art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny z pkt 5 zaskarżył kasacją Prokurator Generalny, który na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art.
Art. 537 § 1 k.p.k.
oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 537 § 2 k.p.k.
oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
art. 271 § 3 k.k
I.‎skazanego z art. 271 § 3 k.k.
art. 335 k.p.k
I., zawarł wniosek o wydanie w trybie art. 335 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 89/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Jacek SobczakProtokolant Anna Janczak w sprawie L. I.‎skazanego z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § k.k. i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 25 czerwca 2014 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 21 stycznia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny z pkt. 5 i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIE

Prokurator Okręgowy w W. w skierowanym do Sądu Rejonowego w W. akcie oskarżenia przeciwko m.in. L. I., zawarł wniosek o wydanie w trybie art. 335 k.p.k. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie oskarżonemu uzgodnionych z nim kar w wysokości:- za czyny określone w pkt 1 – 96 po roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, kar grzywny po 180 stawek dziennych po 40 zł każda, a także orzeczenie przepadku korzyści majątkowych,- za czyny określone w pkt 97 – 101 po 2 lata pozbawienia wolności, kar grzywny po 200 stawek dziennych po 40 zł każda, a w następstwie:wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, kary łącznej 500 stawek dziennych grzywny po 40 zł każda, orzeczenie przepadku korzyści majątkowych pochodzących z przestępstw i rozstrzygnięcie w przedmiocie dowodów rzeczowych (k. 4214 – 4249 tom XXII).

W toku posiedzenia przed Sądem w dniu 16 stycznia 2014 r. prokurator zmodyfikował opisany wyżej wniosek w ten sposób, że wniósł o uznanie, że czyny zarzucane oskarżonemu w pkt I – XCVI wyczerpujące znamiona występków z art. 271 § 3 k.k. stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i o wymierzenie za nie kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary 180 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 40 złotych oraz że czyny zarzucone w pkt XCVII – CI, wyczerpujące znamiona występków z art. 229 § 3 k.k., stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i o wymierzenie za nie kary 2 lat pozbawienia wolności oraz 180 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 40 złotych.

Oskarżyciel wniósł także o wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat i kary łącznej 500 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 40 złotych. Tak zmodyfikowany wniosek został zaakceptowany przez oskarżonego.Sąd Rejonowy uwzględnił powyższy wniosek i wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r., i uznał oskarżonego L. I. za winnego:

1. popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I – XCVI, wyczerpujących ustawowe znamiona występków z art. 271 § 3 k.k., uznając, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu i stanowią one ciąg przestępstw opisanych w art. 91 § 1 k.k. i za to na mocy art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 180 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 zł;2. popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach XCVII – CI, wyczerpujących ustawowe znamiona występków z art. 229 § 3 k.k., uznając, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu i stanowią one ciąg przestępstw opisanych w art. 91 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. i za to na mocy art. 229 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę 180 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 zł;5. na mocy art. 91 § 2 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył kary pozbawienia wolności i grzywny opisane w punktach 1 i 2 i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną 500 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 zł;

7. na mocy art. 69 § 1 i 2 i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby wynoszący 5 lat;

8. na mocy art. 45 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa w łącznej kwocie 7 400 zł;

10. na mocy art. 44 § 1 i 2 k.k. orzekł przepadek dowodów rzeczowych;

11. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 29 stycznia 2014 r. (k. 4306).Orzeczenie to na korzyść skazanego L. I. w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny z pkt 5 zaskarżył kasacją Prokurator Generalny, który na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu zawartego w akcie oskarżenia wniosku prokuratora, zmodyfikowanego następnie w sposób wadliwy przez prokuratora na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2014 r. i zaakceptowanego przez oskarżonego w takim brzmieniu, wskutek czego wymierzono w pkt 5 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oskarżonemu L.

I. karę łączną grzywny z rażącym naruszeniem przepisu prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., poprzez orzeczenie jej w rozmiarze przekraczającym sumę podlegających łączeniu kar jednostkowych orzeczonych za poszczególne ciągi przestępstw. W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny orzeczonej w pkt 5 jego części dyspozytywnej i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja wniesiona w sprawie przez Prokuratora Generalnego okazała się oczywiście zasadna, a sformułowany w niej wniosek zasługiwał na uwzględnienie.

Zawarte w art. 343 § 1 k.p.k. w zw. z art. 343 § 6 i 7 k.p.k. uregulowanie oznacza dla orzekającego sądu obowiązek rozstrzygnięcia zgodnie z treścią wniosku sporządzonego i wniesionego w trybie art. 335 § 1 k.p.k., a będącego wynikiem porozumienia prokuratora z oskarżonym w zakresie kary lub środka karnego. Akceptując zmodyfikowany wniosek prokuratora i wydając zaskarżone kasacją orzeczenie Sąd nie dostrzegł, że wniosek ten w części dotyczącej wymierzenia kary łącznej grzywny pozostaje w sprzeczności z obowiązującym prawem materialnym.

Zgodnie z art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 91§ 2 k.k., jeżeli sprawca w warunkach art. 85 k.k. popełnia dwa lub więcej ciągów przestępstw z art. 91 § 1 k.k., sąd orzeka karę łączną stosując przepisy Rozdziału IX Kodeksu karnego, co oznacza, że kara łączna wymierzana jest w granicach od najwyższej z kar jednostkowych do ich sumy, przy czym w przypadku kary grzywny nie może przekroczyć 810 stawek dziennych. W realiach rozważanej sprawy kara łączna grzywny mogła zostać wymierzona w granicach od 180 do 360 stawek dziennych. Wymierzenie zaskarżonym wyrokiem w pkt 5 kary łącznej 500 stawek dziennych grzywny stanowi zatem rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego oraz przywołanego w zarzucie prawa procesowego (art. 343 § 7 w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.), bowiem procedowanie w tym trybie w przedmiocie wniosku naruszającego prawo materialne, poza dążeniem do jego skorygowania, nie było dopuszczalne.Z powyższych względów należało uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej grzywny zawartego w pkt 5 i sprawę w tym zakresie przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Z tych wszystkich względów orzeczono jak w wyroku.