Supreme Court applies new Code of Offenses Procedure to pending appeals regardless of judgment date.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Ministry of Justice regarding a suspended offense case. The court held that the new Code of Offenses Procedure applies to all such cases decided after October 17, 2001, regardless of when the original judgment was rendered. Consequently, the court suspended the proceedings based on the new code's provisions rather than the old Criminal Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 110 § 1 k.p.s.w.; Art. 112 k.p.s.w.; Art. 13 of the Act introducing the Code of Offenses Procedure; The Supreme Court applies the new Code of Offenses Procedure to cassation proceedings in offense cases decided after October 17, 2001, regardless of the date of the challenged judgment, and suspends proceedings based on the new code's provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
WYROK Z DNIA 24 LIPCA 2002 R.
II KK 89/02
1. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację w sprawach o wykroczenia
po dniu 17 października 2001 r., stosuje przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia
2001 r. – kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106,
poz. 1148), niezależnie od tego, czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane przed, czy po tej dacie.
2. W wypadku zaistnienia warunków wymienionych w art. 45 § 1 k.w.,
podstawą umorzenia postępowania w sprawach o wykroczenia, rozpoznawanych po dniu 17 października 2001 r., jest art. 5 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, nie zaś art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Przewodniczący: sędzia SN M. Sokołowski.
Sędziowie: SN L. Misiurkiewicz,
SO del. do SN A. Tomczyk (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy w sprawie Jagny L., skazanej z art. 63 ust. 2 ustawy z
dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, po
rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 lipca 2002 r. kasacji,
wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – na korzyść od wyroku Sądu
Rejonowego w O. z dnia 9 sierpnia 2001 r., zmieniającego orzeczenie Kolegium do Spraw Wykroczeń w O. z dnia 16 maja 2001 r.
u c h yl i ł
zaskarżony wyrok i zmienione nim orzeczenie Kolegium do
Spraw Wykroczeń w O. i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kodeksu postępowa-
nia w sprawach o wykroczenia w związku z art. 45 § 1 kodeksu wykroczeń
postępowanie w sprawie umorzył (...).
Z
uzasadnienia:
(...) Pamiętać należy, że z dniem 17 października 2001 r. wszedł w
życie kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Zawiera on autonomiczne przepisy wskazujące okoliczności wyłączające postępowanie
oraz przewiduje tryb postępowania dotyczący rozpoznania nadzwyczajnych
środków zaskarżenia, w tym również kasacji (rozdział 18). Zgodnie z art.
110 § 1 k.p.s.w., kasację w sprawach o wykroczenia może wnieść wyłącznie Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw
Obywatelskich (w sprawach podlegających orzecznictwu sądów wojskowych także Naczelny Prokurator Wojskowy), według zaś art. 111 k.p.s.w.
może być ona wniesiona tylko z powodu uchybień wskazanych w art. 104 §
1 (bezwzględne przyczyny odwoławcze) lub innego rażącego naruszenia
prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Artykuł
112 k.p.s.w. reguluje tryb postępowania kasacyjnego, wskazując, że
„W postępowaniu w przedmiocie kasacji stosuje się odpowiednio przepisy
działu X niniejszego kodeksu ...(środki odwoławcze – przyp. SN)” oraz –
wobec braku jakiegokolwiek zastrzeżenia – wprost, wymienione tam
expressis verbis, przepisy kodeksu postępowania karnego.
W tej sytuacji jako oczywisty jawi się wniosek, że Sąd Najwyższy,
rozpoznając kasację w sprawach o wykroczenia po dniu 17 października
2001 r., stosuje przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148), niezależnie od tego, czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane przed, czy po
tej dacie. Odmiennych bowiem unormowań nie zawiera ustawa z dnia 24
sierpnia 2001 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1149), a dodatkowo wskazuje w
art. 13, że w razie wątpliwości, czy stosować prawo dotychczasowe, czy
kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, stosuje się przepisy kodeksu.
Dalsza analiza przepisów kodeksu w sprawach o wykroczenia prowadzi do stwierdzenia, że żadne z unormowań w nim zawartych nie odsyła
do art. 17 k.p.k. Tym samym uznać należy, że w wypadku zaistnienia warunków wymienionych w art. 45 § 1 k.w., podstawą umorzenia postępowania w sprawach o wykroczenia, rozpoznawanych po dniu 17 października
2001 r., jest art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w., nie zaś – jak postuluje autor kasacji –
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że wskazanie w kasacji niewłaściwych przepisów – jako podstawy prawnej uprawniającej do jej wniesienia (w rozpoznawanej sprawie – art. 521 k.p.k.) oraz podstawy prawnej
umorzenia postępowania (o czym była mowa) – nie pozbawia jej waloru
oczywistej zasadności. Ta jej bowiem cecha wynika z faktycznych uprawnień do jej wniesienia i wyartykułowanych zarzutów i wniosków, nie zaś ze
stanowiących ich rezultat, zapisanych artykułowo, podstaw prawnych (...).