Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 88/24 Generato dall'IA

Supreme Court vacates traffic fine for double jeopardy violation after prior final judgment on same act.

Numero d'incarto II KK 88/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court vacated a traffic fine imposed on T. W. for failing to obey road signs, ruling the prosecution violated the principle of ne bis in idem. The defendant had already been convicted and punished for the identical act of driving without yielding to signs on June 1, 2021, in a final judgment from June 2022. The Court held that punishing the same factual event twice constitutes a grave procedural violation requiring the dismissal of the later proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.; Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.: When proceedings for the same act have been lawfully concluded, initiating or continuing prosecution for that same act constitutes a grave violation of the principle of ne bis in idem, necessitating the dismissal of the subsequent proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
ne bis in idem double jeopardy final judgment procedural violation traffic offense dismissal of proceedings identity of act infrazione al codice della strada

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie;
Art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.
akt V W 1653/21 prawomocnym od dnia 20 lipca 2022 r., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, przewidzianą w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.W konsekwencji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 632 pkt 2 k.p.k. i art.
Art. 638 k.p.k.
O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 638 k.p.k. w zw. z art. 121 k.p.w.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.[PGW] [ms] SSN Paweł Kołodziejski‎
Art. 121 k.p.w.
z art. 121 k.p.w.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.[PGW] [ms] SSN Paweł Kołodziejski‎
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 112 k.p
art. 5 § 1 pkt 8 k.p
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.
art. 104 § 1 pkt 7 k.p
akt V W 1653/21 prawomocnym od dnia 20 lipca 2022 r., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, przewidzianą w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.W konsekwencji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art.
art. 15 § 4 k.p
na posiedzeniu w składzie jednoosobowym (vide art. 15 § 4 k.p.w.).Jak wynika z materiału aktowego przedmiotowej sprawy, wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III KK 287/23
Supreme Court quashes penalty for same traffic offense already finally decided to prevent double jeopardy.
V KK 458/07
wyrok SN z dnia 13 lipca 2023 r., III KK 287/23, LEX nr 3582707 i powołane tam orzecznictwo; wyrok SN z dnia 17 stycznia 2008 r., V KK 458/07, LEX nr 609721).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 88/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł KołodziejskiProtokolant Klaudia Binienda w sprawie T. W. ukaranego z art. 92 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. w dniu 22 maja 2024 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 14 września 2023 r., sygn. akt V W 5191/21 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w. umarza postępowanie;

2. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. [PGW]

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyrokiem zaocznym z dnia 14 września 2023 r., sygn. akt V W 5191/21, uznał T. W. za winnego tego, że „w dniu 1 czerwca 2021 roku około godziny 14:15 na ul. […] w W., kierując pojazdem marki L. o numerze rej. […] nie zastosował się do znaku drogowego D-18a z tab. T29 oraz P-20”, tj. popełnienia wykroczenia z art. 92 § 1 k.w., za które wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 zł. Wprawdzie apelację od powyższego wyroku wniósł Naczelnik Oddziału Straży Miejskiej m.st.

Warszawy, niemniej jednak postanowieniem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2023 r. została ona pozostawiona bez rozpoznania. Z tych też względów ww. wyrok zaoczny stał się prawomocny. Kasację od powyższego wyroku zaocznego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył go w całości na korzyść ukaranego, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., poprzez wydanie w dniu 14 września 2023 r. wobec T. W. wyroku i ukaranie nim obwinionego za popełnione w dniu 1 czerwca 2021 r. w W. na ul. […] wykroczenie z art. 92 § 1 k.w., polegające na niezastosowaniu się przez niego, jako kierującego pojazdem marki L. o nr rej. […] do znaku drogowego D-18a i P-20, podczas gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt V W 1653/21 prawomocnym od dnia 20 lipca 2022 r., co stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia, przewidzianą w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.W konsekwencji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiło jej rozpoznanie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. na posiedzeniu w składzie jednoosobowym (vide art. 15 § 4 k.p.w.).Jak wynika z materiału aktowego przedmiotowej sprawy, wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt V W 1653/22, T. W. został uznany za winnego tego, że „w dniu 1 czerwca 2021 roku około godziny 14:19 na ul. […] w W. kierując pojazdem marki L. o numerze rejestracyjnym […], nie zastosował się do znaku drogowego D-18a z tabl.

T29 oraz P-20”, tj. popełnienia wykroczenia z art. 92 § 1 k.w., za które wymierzono mu karę grzywny w wysokości 100 zł (k. 30 akt sprawy V W 1653/22). Wyrok ten, wobec braku zaskarżenia, uprawomocnił się z dniem 20 lipca 2022 r. Funkcjonowanie w obrocie prawnym powyższego orzeczenia stanowiło przeszkodę w ponownym rozstrzyganiu w tym samym przedmiocie. Pomimo tego, Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie wyrokiem zaocznym z dnia 14 września 2023 r., sygn. akt V W 5191/21, raz jeszcze uznał T. W. za winnego tego samego wykroczenia, czym rażąco naruszył przepis art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., który expressis verbis stanowi, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone.Kwestia tożsamości czynu przypisanego obwinionemu w obu postępowaniach nie budzi wątpliwości.

Jak słusznie wywodzi się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, przez ten sam czyn rozumieć należy to samo zdarzenie faktyczne, które było już uprzednio przedmiotem osądu, bez względu na jego kwalifikację prawną czy różnice w opisie czynu, jeżeli tylko konkretne okoliczności ustalone w obu postępowaniach odnośnie do identyczności przedmiotu przestępstwa, przedmiotu czynności wykonawczej, a także posiłkowo miejsca, czasu i okoliczności jego popełnienia wskazują na tożsamość czynu, przy czym już np. różnice w opisie sposobu działania sprawcy nie mają tu decydującego charakteru (zob. m.in. wyrok SN z dnia 13 lipca 2023 r., III KK 287/23, LEX nr 3582707 i powołane tam orzecznictwo; wyrok SN z dnia 17 stycznia 2008 r., V KK 458/07, LEX nr 609721).

Tymczasem w każdym ze wskazanych wyroków Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie jest mowa o tym samym zachowaniu, mającym miejsce tego samego dnia (1 czerwca 2021 r.), w tym samym miejscu (ul. […] w W.), polegającym na kierowaniu tym samym pojazdem (L. o nr rej. […]) i niezastosowaniu się do tych samych znaków drogowych (D-18a z tab. T29 oraz P-20). O tożsamości czynu przekonuje również porównanie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach obu spraw, składającego się dokładnie z tych samych dokumentów, który stanowią: notatka urzędowa z dnia 2 czerwca 2021 r. dotycząca odbioru odholowanego pojazdu przez T.

W. i nałożenia na wymienionego mandatu karnego za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. (k. 2 akt sprawy V W 5191/21; k. 7 akt sprawy V W 1653/22), notatka urzędowa z dnia 9 czerwca 2021 r. dotycząca usunięcia (odholowania) pojazdu i ujawnienia wykroczenia popełnionego w dniu 1 czerwca 2021 r. (k. 3 akt sprawy V W 5191/21; k. 8 akt sprawy V W 1653/22), dokumentacja fotograficzna (k. 4-11 akt sprawy V W 5191/21, k. 9-16 akt sprawy V W 1653/22), a także notatka urzędowa z dnia 12 października 2022 r. stwierdzająca, iż godziną ujawnienia wykroczenia popełnionego w dniu 1 czerwca 2021 r. była godzina 14:15 (k. 15 akt sprawy V W 5191/21; k. 20 akt sprawy V W 1653/22).

W tej sytuacji rozbieżność 4 minut w kontekście czasu popełnienia zarzuconego i przypisanego w obu postępowaniach wykroczenia pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia tożsamości podmiotowo-przedmiotowej. Reasumując, ukaranie obwinionego za czyn, który był już wcześniej przedmiotem zakończonego prawomocnie postępowania, stanowiło rażące naruszenie przepisu art. 5 § 1 pkt 8 k.p.w., a uchybienie to stanowiło tzw. bezwzględną przyczynę odwoławczą, o której mowa w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w. Stwierdzenie powyższego w postępowaniu kasacyjnym, wywołało konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku jako chronologicznie późniejszego i umorzenia tego postępowania.

O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 638 k.p.k. w zw. z art. 121 k.p.w.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.[PGW] [ms] SSN Paweł Kołodziejski‎