Supreme Court quashes lower court sentence for exceeding statutory maximum duration of freedom restriction penalty for misdemeanor.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the sentencing portion due to a clear violation of the statutory maximum duration for freedom restriction penalties. The defendant was convicted of a misdemeanor under Article 121 § 2 of the Penal Code and sentenced to two months of community service, while the Prosecutor General argued this exceeded the one-month limit mandated by Article 20 § 1 of the Penal Code. The court ruled that the sentence was legally invalid because it surpassed the maximum allowable duration, remanding the case for the lower court to impose a penalty within the correct statutory bounds.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 20 § 1 k.w.; Art. 121 § 2 k.w.: A sentence of freedom restriction for a misdemeanor cannot exceed one month in duration; any sentence exceeding this statutory maximum is void and must be remanded for correction.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 85/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Andrzej RyńskiSSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Marta Brylińska w sprawie P. K.,ukaranego z art. 121 § 2 k.w.,po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 23 kwietnia 2015 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranegood wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt III W […], uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 lutego 2014 r. (sygn. akt III W […]) P. K. został uznany winnym wykroczenia z art. 121 § 2 k.w. i wymierzono mu za nie karę 2 miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia.Od powyższego orzeczenia kasację na podstawie art. 110 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (k.p.s.w.) wniósł Prokurator Generalny, zarzucając temu rozstrzygnięciu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego, to jest art. 20 § 1 k.w., polegające na wymierzeniu obwinionemu za popełnienie wykroczenia z art. 121 § 2 k.w., na podstawie powołanego przepisu, kary 2 miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, pomimo tego, że w świetle art. 20 § 1 k.w. kara ograniczenia wolności wymierzona za wykroczenie trwa 1 miesiąc.Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym.Zgodnie z art. 20 § 1 k.w. kara ograniczenia wolności trwa 1 miesiąc.
Niewątpliwie rażącym naruszeniem tego przepisu jest orzeczenie tej kary w wymiarze przekraczającym jej rozmiar określony w Kodeksie wykroczeń.W ponownym postępowaniu, sąd uznając, że zachodzą podstawy do orzeczenia kary ograniczenia wolności wymierzy ją z zachowaniem ustawowych granic tej kary określonych w art. 20 § 1 Kodeksu wykroczeńWobec powyższego, należało orzec jak w sentencji. l.n