Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 76/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court verdict for omitting mandatory 3-year driving ban for drunk driving offense.

Numero d'incarto II KK 76/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the mandatory criminal sanction of a driving ban. The defendant was convicted of drunk driving, but the Regional Court failed to issue the obligatory three-year ban required by law for such offenses. The General Prosecutor successfully argued that this omission violated the Criminal Code and significantly altered the verdict's substance, necessitating a remand for the lower court to rule on the mandatory sanction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 42 § 2 k.k.; If a perpetrator commits a traffic offense while intoxicated, the court is obligated to impose a driving ban for at least three years; failure to do so constitutes a material legal violation requiring the quashing of the judgment in that regard.

Parole chiave

Generato dall'IA
drunk driving mandatory driving ban Criminal Code violation quashing of verdict remand for retrial guida nonostante revoca della patente guida in stato di ebbrezza qualificata infrazione alle norme della circolazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 42 § 2 k.k.
niezawierającej rozstrzygnięcia, opartego o przepis art. 42 § 2 k.k., o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W.
Art. 178a § 1 k.k.
M., skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W.
Art. 43a § 2 k.k.
oraz na mocy art. 43a § 2 k.k..
Art. 63 § 1 k.k.
178a § 1 k.k., wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 35 zł, na poczet której, na podstawie art. 63 § 1 k.k., zaliczył okres zatrzymania w sprawie w dniu 4 kwietnia 2021 r.
Art. 535 § 5 k.p.k.
M., jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Bezspornie w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisu prawa karnego materialnego.
art. 535 § 5 k.p.k
M., jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 42 § 2 k.k
niezawierającej rozstrzygnięcia, opartego o przepis art. 42 § 2 k.k., o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W.
art. 63 § 1 k.k
178a § 1 k.k., wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 35 zł, na poczet której, na podstawie art. 63 § 1 k.k., zaliczył okres zatrzymania w sprawie w dniu 4 kwietnia 2021 r.
art. 42 § 1 k.k
42 § 2 k.k., Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w art. 42 § 1 k.k.
art. 173 k.k
był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173 k.k., art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 76/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Klaudia Binienda po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 marca 2022 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie A. M., skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt VIII K (…), uchyla wyrok w zaskarżonej części tj. niezawierającej rozstrzygnięcia, opartego o przepis art. 42 § 2 k.k., o środku karnym zakazu prowadzenia pojazdów i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym z dnia 17 czerwca 2021 r., sygn. akt VIII (…), Sąd Rejonowy w W., uznał oskarżonego A. M. za winnego tego, że:„w dniu 4 kwietnia 2021 r. w W., na ul. P., umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że w stanie nietrzeźwości (I badanie godz. 08:37 - wynik 0,34 mg/1, II badanie godz. 08:59 - wynik 0,29 mg/1) prowadził po drodze publicznej w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki Mercedes o nr. rej. (…)”,tj. popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k., i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k., wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 35 zł, na poczet której, na podstawie art. 63 § 1 k.k., zaliczył okres zatrzymania w sprawie w dniu 4 kwietnia 2021 r. oraz na mocy art. 43a § 2 k.k.. zobowiązał oskarżonego do uiszczenia kwoty 5.000 zł tytułem świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu P. Wniesiony od tego orzeczenia przez obrońcę oskarżonego sprzeciw, został cofnięty i wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 15 listopada 2021 r.Kasację od wyroku nakazowego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając go na niekorzyść skazanego A.

M. w części dotyczącej nie orzeczenia o obligatoryjnym środku karnym w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów lub pojazdów określonego rodzaju, zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 42 § 2 k.k., polegające na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonego A. M. jako sprawcy, któremu przypisano odpowiedzialność karną za występek z art. 178a § 1 k.k., na okres nie krótszy niż 3 lata, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów lub pojazdów określonego rodzaju, w sytuacji gdy z treści art. 42 § 2 k.k. wynika, że jeżeli sprawca przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji w czasie jego popełnienia był w stanie nietrzeźwości, orzeczenie tego środka karnego w powyższym wymiarze jest obligatoryjne”,oraz wniósł o uchylenie wyroku nakazowego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona na niekorzyść A.

M., jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Bezspornie w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisu prawa karnego materialnego. Zgodnie z treścią art. 42 § 2 k.k., Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w art. 42 § 1 k.k. był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173 k.k., art. 174 k.k. lub art. 177 k.k. Stwierdzić więc należy, że Sąd Rejonowy w W., przypisując oskarżonemu A.

M. popełnienie występku z art. 178a § 1 k.k., a więc przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, o którym mowa w art. 42 § 1 k.k., był zobowiązany orzec wobec oskarżonego obligatoryjny środek karny określony w art. 42 § 2 k.k., na okres co najmniej 3 lat. Zaniechanie zaś jego orzeczenia, stanowiące rażącą obrazę art. 42 § 2 k.k., miało niewątpliwie istotny wpływ na treść wydanego wyroku, co skutkować musiało uchyleniem wyroku nakazowego w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznaniaMając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.