Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 67/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal ban on business functions due to missing duration specification under Art. 43 § 1 KK.

Numero d'incarto II KK 67/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's criminal ban on holding managerial functions in industrial enterprises because it failed to specify the duration of the prohibition. The prosecutor argued this omission violated Article 43 § 1 of the Criminal Code, which requires bans to be set for a period between one and fifteen years. The court held that this defect was a serious violation affecting the verdict's content, necessitating a remand for the lower court to set the correct time frame.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 43 § 1 k.k.; Art. 39 pkt 2 k.k.: Criminal bans on specific activities must be prescribed for a fixed period between one and fifteen years; a failure to specify the duration constitutes a serious violation of the law affecting the verdict's content.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal ban duration Art. 43 § 1 k.k. Art. 39 pkt 2 k.k. serious violation of law remand for retrial prosecutor cassation managerial functions ban procedura di revisione penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 535 § 5 k.p.k.
art. 43 § 1 k.k.
Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 43 § 1 k.k. w zw.
art. 39 pkt 2 k.k.
Zakaz orzeczony przez Sąd ad quem przewidziany jest w art. 39 pkt 2 k.k.Skoro zatem w niniejszej sprawie orzeczono wobec M.K.
art. 523 § 1 k.p.k.
zakaz sprawowania określonych funkcji bez wskazania okresu jego obowiązywania, to niewątpliwie brak ów należało uznać za rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).O ile bezdyskusyjnym pozostawał kierunek złożonej kasacji (zob.
art. 536 k.p.k.
SN z 30 marca 2015 r., II KK 75/15), o tyle postulat skarżącego objęcia uchyleniem całego wyroku Sądu drugiej instancji był zbyt daleko idący, jaskrawo kolidujący już to z nakazem rozpoznawania kasacji w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.), już to z unormowaniem zawartym w art.
art. 447 § 3 k.p.k.
536 k.p.k.), już to z unormowaniem zawartym w art. 447 § 3 k.p.k. w zw.
art. 519 k.p.k.
z art. 519 k.p.k.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art.
art. 537 k.p.k.
519 k.p.k.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 k.p.k.).
art. 535 § 5 k.p.k
art. 220 § 1 k.k
skazanego z art. 220 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 67/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Marta Brylińska Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 15 marca 2018 r., sprawy M.K. skazanego z art. 220 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w P. od wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 4 października 2017 r., sygn. akt IV Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części orzekającej środek karny określony w art. 41 § 1 k.k. i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w R., wyrokiem z 5 kwietnia 2017 r., skazał M.K. na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby, grzywnę w ilości 200 stawek dziennych, każda w wysokości 30 zł, a nadto orzekł wobec oskarżonego obowiązek częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę (art. 46 § 1 k.k.) za popełnienie od nieustalonego czasu do 6 maja 2015 r. przestępstwa określonego w art. 220 § 1 k.k., art. 155 k.k. i art. 157 § 3 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Okręgowy w P., po rozpoznaniu apelacji prokuratora i obrońców, zmienił w dniu 4 października 2017 r. pierwszoinstancyjny wyrok m.in. przez wymierzenie oskarżonemu bezwzględnej kary 3 lat pozbawienia wolności i orzeczenie wobec niego – na podstawie art. 41 § 1 k.k. – zakazu sprawowania funkcji kierowniczych w podmiotach gospodarczych zajmujących się produkcją pieców do pirolizy.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego na korzyść skazanego w części dotyczącej orzeczenia środka karnego z art. 41 § 1 k.k. złożył Prokurator Okręgowy w P. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2 k.k. polegające na orzeczeniu przewidzianego w nim środka karnego bez wskazania czasu jego obowiązywania, wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu IV Wydział Karny Odwoławczy do ponownego rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym i dlatego podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).

Bez znaczenia dla takiej oceny skargi pozostawał fakt wadliwego skonstruowania wniosku (zob. wyr. SN z 22 maja 2014 r., III KK 123/14).Zgodnie z art. 43 § 1 k.k. zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 – 2b i 3 k.k. orzeka się w latach od roku do 15 lat. Zakaz orzeczony przez Sąd ad quem przewidziany jest w art. 39 pkt 2 k.k.Skoro zatem w niniejszej sprawie orzeczono wobec M.K. zakaz sprawowania określonych funkcji bez wskazania okresu jego obowiązywania, to niewątpliwie brak ów należało uznać za rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).O ile bezdyskusyjnym pozostawał kierunek złożonej kasacji (zob. wyr.

SN z 30 marca 2015 r., II KK 75/15), o tyle postulat skarżącego objęcia uchyleniem całego wyroku Sądu drugiej instancji był zbyt daleko idący, jaskrawo kolidujący już to z nakazem rozpoznawania kasacji w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.), już to z unormowaniem zawartym w art. 447 § 3 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k.Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 k.p.k.).