Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 606/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal court ruling for omitting conviction on drug trafficking charge, violating procedural fairness.

Numero d'incarto II KK 606/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the prosecutor's appeal on behalf of the defendant, quashing the appeal court's decision regarding a specific drug trafficking charge. The appeal court erroneously declared the first-instance judgment's conviction on this charge void because it was deemed a duplicate ruling, despite the first-instance court having addressed the distinct facts in a different paragraph. The Supreme Court ruled that this procedural error created a legal vacuum allowing potential re-prosecution, thereby violating the principle of legal certainty and necessitating a remand for a proper decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.; Art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; The appeal court's annulment of a first-instance conviction without issuing a new judgment on the same charge violates the principle of legal certainty and constitutes a procedural error requiring remand.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural fairness legal certainty drug trafficking duplicate conviction remand for retrial appeal court error prosecutor's appeal imputazione per reati di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k.
art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające na zmianie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji poprzez uchylenie rozstrzygnięcia z punktu 4 o uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu w punkcie III czynu z art.
Art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
skazanego z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innych, kasacji Prokuratora Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie wniesionej na korzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 6 maja 2022 r., sygn.
art. 535 § 5 k.p.k
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie P.
art. 12 k.k
art. 86 § 1 k.k
art. 438 pkt 2 k.p.k
;- wyrok zawiera także rozstrzygnięcia w przedmiocie dowodów rzeczowych, kosztów sądowych oraz wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu.Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 427 § 1 k.p.k
art. 7 k.p.k
zarzucił:1/ obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k., polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że oskarżony trzykrotnie udzielił K.
art. 438 pkt 4 k.p.k
S..Na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 519 k.p.k
Na podstawie art. 519 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 606/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Emilia Bieńczak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2023 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w sprawie P. M. skazanego z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innych, kasacji Prokuratora Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie wniesionej na korzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt VI Ka 1217/20, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt II K 966/16, uchyla punkt I.1. zaskarżonego wyroku, to jest, w części dotyczącej uchylenia pkt 4. wyroku Sądu I instancji i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu Warszawa - Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIEP. M. został oskarżony o następujące czyny:I/ przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. polegające na tym, że w bliżej nieokreślonym czasie nie później niż 13 listopada 2015 r. w O. województwa [...], działając wspólnie i w porozumieniu z A.M., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowych oraz środków odurzających w ten sposób, iż przyjął od innych osób 540,34 gramy netto amfetaminy, 85,47 grama netto metedronu, 84,13 grama netto marihuany oraz szesnastu tabletek 1-4-flourofenylopiperazyny, a następnie przechowywał je w wynajmowanym mieszkaniu w celu dalszej odsprzedaży;II/ przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii polegające na tym, że w dniu 13 listopada 2015 r. w O. województwa [...], posiadał wbrew przepisom ustawy środek odurzający w postaci marihuany o wadze 0,35 grama netto;

III/ przestępstwo z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii polegające na tym, że w okresie od października do 13 listopada 2015 r. w O. województwa […], wbrew przepisom ustawy udzielił trzykrotnie K.K. substancję psychotropową w postaci amfetaminy;IV/ przestępstwo z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii polegające na tym, że w okresie od września do października 2015 r. w O. województwa [...], wbrew przepisom ustawy udzielił trzykrotnie T. S. substancję psychotropową w postaci amfetaminy.Wyrokiem z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt II K 966/16, Sąd Rejonowy w O., w zakresie czynów dotyczących oskarżonego P. M. [w sprawie występował także drugi współoskarżony] rozstrzygnął następująco:- orzekając w ramach zarzucanych w pkt I i II aktu oskarżenia czynów uznał oskarżonego P. M. za winnego popełnienia jednego czynu polegającego na tym, że 13 listopada 2015 r. w O. województwa […], wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczną ilość substancji psychotropowej oraz środków odurzających w postaci amfetaminy o wadze 540,34 gramy netto, 85,47 grama netto mefedronu, 84,48 grama netto marihuany oraz szesnastu tabletek 1-4- flourofenylopiperazyny, czyn ten zakwalifikował z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności (pkt 2 wyroku);- oskarżonego P. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt IV czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 3 wyroku);- oskarżonego P. M. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt III czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 4 wyroku);- na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. wymierzył P. M. karę łączną w wymiarze 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności;- na podstawie art. 70 ust. 4 w/w ustawy orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 3.000 zł na rzecz Stowarzyszenia M. z siedzibą w W. ;- wyrok zawiera także rozstrzygnięcia w przedmiocie dowodów rzeczowych, kosztów sądowych oraz wynagrodzenia dla obrońcy z urzędu.Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który na podstawie art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 427 § 1 k.p.k. zarzucił:1/ obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k., polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że oskarżony trzykrotnie udzielił K.

K. substancję psychotropową w postaci amfetaminy, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, dokonana przy uwzględnieniu swobody jej oceny, zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia zawodowego wskazuje, że oskarżony tylko raz udzielił mu tej substancji;2/ obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie art. 7 k.p.k., polegającą na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że oskarżony trzykrotnie udzielił T. S. substancję psychotropową w postaci amfetaminy, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, dokonana przy uwzględnieniu swobody jej oceny, zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia zawodowego wskazuje, że oskarżony ani razu nie udzielił w/w substancji T.

S..Na podstawie art. 438 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 427 § 1 k.p.k. obrońca zarzucił również rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu przez nienależyte uwzględnienie okoliczności łagodzącej w postaci przyznania się oskarżonego do zarzucanych mu czynów, złożenia przez niego obszernych i wiarygodnych wyjaśnień.W konkluzji obrońca wniósł o:a/ zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego P.M. od popełnienia zarzucanego mu w pkt IV czynu;b/ zmianę opisu czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt III i uznanie, że oskarżony udzielił jednokrotnie K.

K. substancji psychotropowej w postaci amfetaminy;c/ zmianę zaskarżonego wyroku przez obniżenie kary pozbawienia wolności do 1 roku i warunkowe jej zawieszenie na okres 3 lat;d/ zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na rzecz adwokat M. W. kwoty 2742,00 zł plus należny podatek VAT tytułem nieopłaconej przez oskarżonego P. M. pomocy prawnej udzielonej z urzędu;e/ ewentualnie - uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Po rozpoznaniu tej apelacji Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 6 maja 2022 r., w sprawie o sygn. akt VI Ka 1217/20:I/ zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:1. uchylił powtórne rozstrzygnięcie o uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie III czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzeniu kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności zawarte w punkcie 4 następującym po punkcie 4;(…) 3. wynagrodzenie na rzecz adw.

M. W. zasądzone w punkcie 9 wyroku podwyższył do kwoty 4.870,80 zł;II/ w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł Prokurator Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie na korzyść oskarżonego. Na podstawie art. 519 k.p.k. i art. 520 § 1 k.p.k. zaskarżył ten wyrok w części dotyczącej punktu I.1, w którym uchylono wyrok Sądu I instancji odnośnie powtórnego rozstrzygnięcia o uznaniu oskarżonego P. M. za winnego popełnienia zarzuconego mu w punkcie III czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzeniu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, zawarte w punkcie 4; nadto na podstawie art. 523 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił rażące naruszenie prawa, tj. art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające na zmianie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji poprzez uchylenie rozstrzygnięcia z punktu 4 o uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu w punkcie III czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzeniu kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i braku w tej części jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w wyroku.W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu Warszawa - Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się być oczywiście zasadna, co pozwalało na rozpoznanie jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. i uwzględnienie w całości.Wyrokiem z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt VI Ka 1217/20, Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie zmienił zaskarżony wyrok Sądu I instancji w ten sposób, że w pkt I.1. „uchylił powtórne rozstrzygnięcie o uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie III czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzeniu kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności zawarte w punkcie 4 następującym po punkcie 4”.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, Sąd ten „uchylił punkt 4 następujący po punkcie 4 zaskarżonego wyroku, gdyż był on powtórnym rozstrzygnięciem o uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie III czynu z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii”.Skarżący wskazuje, że w zakresie objętym niniejszą skargą kasacyjną Sąd odwoławczy błędnie uznał, iż w wyroku z dnia 31 lipca 2020 r. Sądu I instancji, powtórnie rozstrzygnięto w punkcie 4 odnośnie do zarzutu z pkt III i zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt VI Ka 1217/20, błędnie uchylił ten wyrok we wskazanym zakresie.

Należy przyznać rację skarżącemu, że stanowisko Sądu drugiej instancji jest bezzasadne, albowiem Sąd Rejonowy w O. w punkcie 3 wyroku odnosił się do czynu zarzuconego w punkcie IV (polegającego na trzykrotnym udzieleniu T. S. substancji psychotropowej w postaci amfetaminy), zaś w punkcie 4 wyroku odniósł się do czynu zarzuconego w punkcie III (polegającego na trzykrotnym udzieleniu K. K. substancji psychotropowej w postaci amfetaminy). Inna rzecz, że takie „przemieszanie” rozstrzygnięć Sądu I instancji zmieniające niepotrzebnie ową punktację, doprowadziło do powyższej pomyłki Sądu odwoławczego.

W rzeczywistości więc nie nastąpiło powtórne orzekanie Sądu I instancji co do tego samego czynu, jak to Sąd Okręgowy błędnie stwierdził. Skoro jednak Sąd II instancji uchylił orzeczenie z punktu 4 wyroku Sądu I instancji dotyczące zarzutu określonego w punkcie III, to tym samym doprowadził do sytuacji, że w zakresie tego zarzutu brak następczego rozstrzygnięcia. Trafnie zatem podniósł skarżący, że tym samym sytuacja procesowa oskarżonego P. M. uległa pogorszeniu, gdyż powstała możliwość ponownego ścigania oskarżonego o czyn zarzucony mu w punkcie III i sytuacja ta stwarza niepewność procesową, która powinna zostać wyeliminowana.Nie ulega wątpliwości, że doszło do rażącego naruszenia art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k., mającego istotny wpływ na treść orzeczenia, skoro Sąd odwoławczy uchylił wyrok Sądu I instancji w omówionym powyżej zakresie i nie wydał co do czynu z pkt III aktu oskarżenia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia – nie uniewinnił oskarżonego, ani go nie skazał za ten czyn, czy też nie umorzył postępowania w tej części.W rezultacie Sąd Najwyższy uwzględniając kasację Prokuratora Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie wniesioną na korzyść oskarżonego, uchylił zaskarżony wyrok we wskazanym zakresie i sprawę przekazał w tej części Sądowi Okręgowemu Warszawa - Praga w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. ał