Supreme Court quashes joint sentence exceeding statutory maximum limit for restriction of freedom under Art. 86 § 1 KK.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the joint judgment of the Regional Court in Płock, which imposed a combined sentence of two years and two months of restriction of freedom. The Prosecutor General argued that this violated Article 86 § 1 of the Criminal Code by exceeding the statutory maximum limit for such sentences. The Court agreed, ruling that the combined sentence unlawfully surpassed the absolute ceiling of two years mandated by the Criminal Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 1 k.k.; Art. 34 § 1 k.k.: The combined sentence for restriction of freedom cannot exceed the statutory maximum of two years, regardless of the individual sentences or extraordinary aggravating circumstances.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 605/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący)SSN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca)SSN Włodzimierz WróbelProtokolant Justyna Kryńska - Szufnara przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej,w sprawie Ł. J.w przedmiocie wyroku łącznegopo rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawiew dniu 20 października 2022 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyśćod wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płockuz dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II K 336/20, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Płocku do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEWyrokiem łącznym z dnia 16 grudnia 2020 r„ sygn. akt II K 336/20, Sąd Rejonowy w Płocku w sprawie Ł. J. skazanego prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt II K 608/17, na karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;2.Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt II K 573/17, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 19 lutego 2020 r., sygn. akt V Ka 757/19 na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;I.na podstawie art. 85 k.k.. art. 85a k.k., art. 86 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. połączył kary orzeczone wyrokami z pkt 1 i 2 i orzekł karę łączną 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin miesięcznie;II.ustalił, że w pozostałej części połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu;III.zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z wydaniem wy roku łącznego i obciążył nimi Skarb Państwa (k. 37-38).Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 24 grudnia 2020 r. bez postępowania odwoławczego (k. 39).Kasację wywiódł Prokurator Generalny zaskarżając powyższy wyrok w zakresie orzeczenia o karze łącznej ograniczenia wolności na korzyść skazanego Ł.J. i zarzucając :
„ rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k.”. polegające na orzeczeniu wobec skazanego kary łącznej 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności. czyli w wymiarze powyżej zakreślonej powyższą normą maksymalnej granicy kary łącznej ograniczenia wolności”.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Płocku do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest zasadna w sposób oczywisty.Rację ma Autor kasacji wskazując, iż zaskarżony wyrok łączny, w którym orzeczono karę łączną 2 lat i 2 m-cy ograniczenia wolności, został wydany z rażącym naruszeniem prawa materialnego.
W art. 86 § 1 k.k. ustawodawca określił bowiem górna granicę kary łącznej, jakiej nie można przekraczać, a która została ukształtowana na zasadzie tzw. kumulacji redukcyjnej, ograniczającej m.in. górną granicę wymiaru kary ograniczenia wolności do lat 2 (dwóch). Jak słusznie zauważa skarżący, w przypadku kary ograniczenia wolności, limit kary łącznej jest tożsamy z ustawową górną granicą tego rodzaju kary, która w myśl art. 34 § 1 k.k. najdłużej może trwać 2 (dwa) lata i to nawet przy zastosowaniu nadzwyczajnego obostrzenia górnej granicy ustawowego zagrożenia, jakie stosownie do art. 38 § 2 k.k., nie może przekroczyć 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności..W tej sytuacji oczywistym jest, że Sąd Rejonowy w Płocku w zaskarżonym wyroku łącznym przekroczył wskazaną granicę i orzekając wobec Ł.
J. karę łączną ograniczenia wolności w wymiarze 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy, dopuścił się rażącej obrazy przepisu art. 86 § 1 k.k. Wskazane uchybienie miało istotny wpływ na treść wyroku, skoro orzeczono wobec skazanego karę łączną w wymiarze powyżej maksymalnej, zakreślonej przez ustawodawcę, granicy kary łącznej ograniczenia wolności.Mając więc powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu zaskarżonego kasacją wyroku i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Rejonowemu w Płocku. [as]