Supreme Court quashes lower court's dismissal due to incorrect statute of limitations calculation after retrial order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's decision to dismiss the prosecution, finding a material error in the calculation of the statute of limitations. The lower court incorrectly concluded that the limitation period expired in June 2025, failing to account for the fact that the Supreme Court had previously ordered a retrial in December 2024. Consequently, the limitation period was legally suspended and only began running anew from the date of the retrial order, meaning the prosecution remained valid at the time of the dismissal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 45 § 1, 2 k.w.; When a final judgment is set aside, the statute of limitations for criminal liability runs from the date of the setting aside order, thereby suspending the expiration of the limitation period.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II KK 60/26 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie Ł.Z. obwinionego o czyn z art. 119 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k., na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia 2026 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od postanowienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt V W 3748/24 o umorzeniu postępowania, postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie wyrokiem nakazowym z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23 uznał Ł. Z. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 26 czerwca 2022 roku o godz. 22:30 w W. przy ul. […] dokonał kradzieży mienia w postaci okularów przeciwsłonecznych o wartości 250 zł na szkodę M.S., tj. z art. 119 § 1 k.w. i za to, na mocy art. 119 § 1 k.w. wymierzył mu karę 3 000 zł grzywny, a na mocy art. 119 § 4 k.w. orzekł obowiązek zapłaty równowartości skradzionych okularów w kwocie 250 zł na rzecz M.S.Wobec niewniesienia sprzeciwu przez żadną za stron powyższy wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 3 sierpnia 2023 roku.Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt X Ko 349/24:1.na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 i 3 k.p.w. wznowił prawomocnie zakończone postępowanie w sprawie o sygn.
V W 1713/23 przeciwko Ł.Z.;2.na podstawie art. 547 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.w. uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23 i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania;3.kosztami postępowania o wznowienie obciążył Skarb Państwa.Orzekający ponownie w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt V W 3748/24 na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. umorzył postępowanie przeciwko Ł.Z. wobec stwierdzenia, że nastąpiło przedawnienie orzekania, zaś na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.Powyższe postanowienie uprawomocniło się w dniu 15 stycznia 2026 roku bez prowadzenia postępowania odwoławczego.Kasację od powyższego postanowienia wniósł Prokuratora Generalny na niekorzyść obwinionego, który zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 45 § 1 k.w. w zw. z art. 45 § 2 k.w., polegające na błędnym uznaniu, że karalność zarzucanego obwinionemu wykroczenia uległa przedawnieniu w dniu 26 czerwca 2025 roku, co doprowadziło do niezasadnego umorzenia postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w., podczas gdy wobec uchylenia, przed upływem okresu przedawnienia karalności wykroczenia, przez Sąd Okręgowy w Warszawie w dniu 2 grudnia 2024 r., sygn. akt X Ko 349/24, prawomocnego wyroku nakazowego z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23, na mocy którego uznano obwinionego za winnego czynu z art. 119 § 1 k.w. doszło do wydłużenia okresu przedawnienia, liczonego, zgodnie z treścią art. 45 § 2 k.w. od daty uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, które to przedawnienie nastąpi w dniu 2 grudnia 2026 roku, a zatem w dacie orzekania Sądu Rejonowego w dniu 10 grudnia 2025 roku brak było przeszkód do merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, dlatego podlegała rozpoznaniu i uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron, zgodnie z treścią art. 535 § 5 k.p.k.Rację ma skarżący, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą prawa wskazaną w zarzucie kasacyjnym.Ł.Z. został obwiniony o czyn z art. 119 § 1 pkt 1 k.w., popełniony w dniu 26 czerwca 2022 roku.
Postępowanie w sprawie wszczęto w dniu 12 czerwca 2023 roku, czyli w okresie roku od popełnienia czynu. Zatem na podstawie art. 45 § 1 k.w. termin przedawnienia karalności wykroczenia uległ wydłużeniu o 2 lata w stosunku do terminu początkowego, tym samym jego upływ następował w dniu 26 czerwca 2025 roku. Obwiniony początkowo został ukarany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23. Następnie Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. akt X Ko 349/24 wznowił prawomocnie zakończone postępowanie w sprawie o sygn. akt V W 1713/23 przeciwko Ł.Z. i uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt V W 1713/23 oraz przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Sąd Rejonowy po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. akt V W 3748/24 umorzył postępowanie w sprawie, z uwagi na przedawnienie karalności wykroczenia, które jego zdaniem nastąpiło w dniu 26 czerwca 2025 roku.Rozstrzygnięcie wydane przez Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sygn. akt V W 3748/24 dotknięte jest wadą opisaną w zarzucie kasacyjnym.Sąd meriti, analizując kwestię przedawnienia, nie wziął bowiem pod uwagę, że w niniejszej sprawie nastąpiło uchylenie prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie.
W sprawie zaistniały zatem okoliczności określone w treści art. 45 § 2 k.w. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że w razie uchylenia prawomocnego rozstrzygnięcia, przedawnienie biegnie od daty uchylenia rozstrzygnięcia, tj. w niniejszej sprawie, od dnia 2 grudnia 2024 r. Powyższe oznacza, że od daty wydania orzeczenia kasatoryjnego na nowo zaczął biec termin przedawnienia. Jest to termin dwuletni, ponieważ w tej sprawie, w okresie roku od zdarzenia, wszczęto postępowanie (zob. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2002 r., I KZP 15/02; wyrok SN z dnia 7 lipca 2021 r., IV KK 292/21).
Co istotne, w dacie uchylenia rozstrzygnięcia termin przedawnienia jeszcze nie minął (zob. wyrok SN z dnia 10 lutego 2017 r., IV KK 486/16; wyrok SN z dnia 11 października 2023 r., V KK 139/23). Tym samym termin przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego obwinionemu upłynie dopiero w dniu 2 grudnia 2026 r. W związku z powyższym w dacie orzekania przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, co miało miejsce 10 grudnia 2025 r., brak było przeszkód do merytorycznego rozpoznania sprawy.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie do ponownego rozpoznania. [WB][r.g.]