Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 580/23 Generato dall'IA

Supreme Court quashes lower court judgment for sentencing defendant for alimentary duty breach overlapping with prior final conviction.

Numero d'incarto II KK 580/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's judgment sentencing the defendant for breaching alimentary obligations, finding a procedural violation regarding the scope of the crime. The defendant had already been finally convicted for a similar breach occurring within the same timeframe in a prior case. The court ruled that since the previous conviction only covered part of the alleged period, the remaining period constituted a new crime requiring separate prosecution.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.; The court must ensure that periods of criminal acts already finally adjudicated in a prior case are not included in a new prosecution unless the new case covers a distinct temporal period not fully encompassed by the previous judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
alimentary duty breach procedural violation temporal overlap final conviction renewed prosecution criminal procedure Supreme Court indicazioni nutrizionali

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu w dniu 23 października 2020 r., prawomocnego z dniem 20 listopada 2020 r., wyroku skazującego M.
Art. 410 k.p.k.
366 § 1 k.p.k.), przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności ujawnionych w toku rozprawy (art. 410 k.p.k.).
Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 20 lutego 2024 r.
Art. 443 k.p.k.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k.[PGW][ał] Marek Pietruszyński Jacek Błaszczyk Andrzej Stępka
art. 209 § 1 k.k
skazanego z art. 209 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 500 § 1 k.p.k
95).Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia - zapadłego w trybie art. 500 § 1 k.p.k.
art. 504 § 1 pkt 4 k.p.k
- naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 504 § 1 pkt 4 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 186/20
Supreme Court quashes alimentary neglect conviction due to procedural violation regarding overlapping time periods.
II KK 222/17
Supreme Court dismisses second conviction for non-feeding as res judicata bars duplicate prosecution for same act.
V KK 272/04
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2021 r., IV KK 186/20, z dnia 9 sierpnia 2017 r., II KK 222/17 oraz z dnia 17 listopada 2004 r., V KK 272/04).
V KK 10/02
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2002 r., V KK 10/02).Wobec powyższego konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy M.M.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 580/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej StępkaProtokolant Klaudia Binienda w sprawie M. M. skazanego z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 20 lutego 2024 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt III K 867/20, uchyla zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Moktowa w Warszawie i przekazuje sprawę M.

M. do ponownego rozpoznania temu Sądowi. UZASADNIENIESąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie wyrokiem nakazowym z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt III K 867/20, uznał M. M. za winnego tego, że w okresie od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 13 lipca 2018 r. w W. uchylał się od wykonania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 4 października 2000 r. o sygn. akt […] wobec M. Z., przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. czynu z art. 209 § 1 k.k., za co na podstawie art. 209 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, połączoną z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.Wobec braku sprzeciwu stron, wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 20 listopada 2020 r. (k. 95).Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia - zapadłego w trybie art. 500 § 1 k.p.k. - naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 504 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na wydaniu w dniu 23 października 2020 r., prawomocnego z dniem 20 listopada 2020 r., wyroku skazującego M.

M. za cały, zarzucony mu aktem oskarżenia czyn z art. 209 § 1 k.k., popełniony w okresie od 1 czerwca 2017 r. do 13 lipca 2018 r., podczas gdy za występek realizujący znamiona art. 209 § 1 k.k., popełniony na szkodę tego samego pokrzywdzonego, zamykający się w granicach od 5 lipca 2017 r. do 20 maja 2019 r., oskarżony został już uprzednio skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego […] w W. dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt […]. prawomocnym z dniem 9 sierpnia 2020 r.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego kasacją wyroku nakazowego i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu […] w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna, spełniając warunki do rozpoznania jej na posiedzeniu (art. 535 § 5 k.p.k.).

Istotnie, zaskarżony wyrok nakazowy zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia.Z zestawienia opisów czynów przypisanych skazanemu M. M. w zaskarżonym wyroku, jak i we wcześniejszym wyroku nakazowym , tj. z dnia 20 maja 2020 r., sygn. akt […], wynika, iż wydane orzeczenia dotyczą przestępstw niealimentacji popełnionych przez M. M. na szkodę tego samego małoletniego pokrzywdzonego, których okresy częściowo się pokrywają (okres czynu przypisanego w wyroku nakazowym z dnia 20 maja 2020 r. to „od dnia 5 lipca 2017 r. do dnia 20 maja 2019 r.” zaś w zaskarżonym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia wyroku z dnia 23 października 2020 r. to „od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 13 lipca 2018 r.”).W tym kontekście wskazać należy, że na sądzie rozpoznającym sprawę ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy (art. 366 § 1 k.p.k.), przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności ujawnionych w toku rozprawy (art. 410 k.p.k.).

Ma to szczególne znaczenie przy ustalaniu czasu popełnienia przestępstwa (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.) w odniesieniu do czynów rozciągniętych w czasie, przy których - jak wskazuje doświadczenie zawodowe - mogą być niekiedy prowadzone dwa różne postępowania (zwłaszcza w sprawach o przestępstwa określone w art. 207 k.k. i art. 209 k.k.) - przy czym okresy czynów, będących przedmiotem różnych postępowań, mogą się w całości pokrywać, mogą się wzajemnie krzyżować albo jeden może zawierać się w całości w drugim. Wypełnienie powyższych obowiązków procesowych w rozważanym tu zakresie ma zapobiec prowadzeniu postępowania o czyn, co do którego (przynajmniej w części) już prawomocnie rozstrzygnięto albo uprzednio wszczęto postępowanie, które nadal się toczy.

Pierwotny błąd, jaki zaistniał w tej sprawie (naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 in fine k.p.k), zaistniał na etapie postępowania przygotowawczego, albowiem nie uwzględniono tego, że część czynu zarzuconego podejrzanemu - w tej sprawie, była już przedmiotem wcześniej wszczętego postępowania (nie porównano stosownych ram czasowych relewantnego zachowania zobowiązanego do świadczeń alimentacyjnych na rzecz tego samego uprawnionego i danych okresów niealimentacji z punktu widzenia znamion przedmiotowych występku z art. 209 k.k.). Przypisanie oskarżonemu fragmentu czynu, który był już przedmiotem prawomocnego osądu w innej sprawie nie stanowi bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci rei iudicatae.

W orzecznictwie już od dawna wskazuje się bowiem, że negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 7 in principio k.p.k. zachodzi wyłącznie w sytuacji, gdy okresy obu przypisanych oskarżonemu czynów pokrywają się ze sobą i są identyczne, względnie gdy okres określony w sprawie następnej został w całości objęty skazaniem w sprawie rozpoznawanej poprzednio, prawomocnie już zakończonej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2021 r., IV KK 186/20, z dnia 9 sierpnia 2017 r., II KK 222/17 oraz z dnia 17 listopada 2004 r., V KK 272/04).

W wypadku przestępstw wielokrotnych, do których należy występek z art. 209 § 1 k.k., nie ma stanu rzeczy osądzonej, jeśli uprzednie prawomocne skazanie dotyczy tylko fragmentu zarzuconego później czynu. Uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w okresie nieobjętym prawomocnym skazaniem jest już nowym czynem przestępnym, pociągającym dalszą odpowiedzialność karną, przy czym granice czasowe kolejnego przestępstwa powinny być dokładnie określone, z uwzględnieniem treści poprzedniego wyroku skazującego (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2002 r., V KK 10/02).Wobec powyższego konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy M.M.

Sądowi Rejonowemu […] w W. do ponownego rozpoznania. Wydanie w sprawie rozstrzygnięcia musi uwzględnić wskazane ramy czasowe czynu oskarżonego, jakie zostały wskazane w akcie oskarżenia oraz te, które ustalono w wydanym wcześniej wyroku nakazowym.Sąd pierwszej instancji, rozpoznając ponownie sprawę, uwzględni powyższe rozważania, a także ograniczenia wynikające z przepisu art. 443 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.[PGW][ał] Marek Pietruszyński Jacek Błaszczyk Andrzej Stępka