Supreme Court quashes fine for combined offenses where daily rate exceeded previous maximums under Art. 86 § 2 K.K.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding the calculation of a combined fine for two accounting offenses. The defendant was found guilty of failing to submit financial reports, receiving individual fines with a daily rate of 30 zł. The General Prosecutor argued that the combined fine incorrectly set the daily rate at 40 zł, violating the statutory limit. The court ruled that the daily rate for combined fines cannot exceed the highest rate established for individual offenses, thus dismissing the lower court's calculation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 86 § 2 k.k.; Art. 33 § 3 k.k.: When imposing a combined fine, the daily rate must not exceed the highest rate previously established for individual offenses.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 58/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący)SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)SSN Jarosław MatrasProtokolant Anna Janczak w sprawie P. Ł.skazanego z art. 79 pkt 4 Ustawy o rachunkowościpo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 marca 2016 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnegood wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 23 grudnia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIEP. Ł. stanął pod zarzutem tego, że:1– w W., będąc odpowiedzialnym na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości za wykonanie obowiązków w zakresie rachunkowości jako członek zarządu D. sp. z o.o., w dniu 15 lipca 2012 roku, wbrew przepisom ustawy nie złożył sprawozdania finansowego ww. spółki za 2011 rok we właściwym rejestrze sądowym, nie dopełniając obowiązku wynikającego z art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dn. 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 694 ze zm.),tj. o czyn określony w art. 79 pkt. 4 Ustawy o rachunkowości;2 – w Warszawie, będąc odpowiedzialnym na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości za wykonanie obowiązków w zakresie rachunkowości jako członek zarządu D. sp. z o.o., w dniu 15 lipca 2013 roku, wbrew przepisom ustawy nie złożył sprawozdania finansowego ww. spółki za 2012 r. we właściwym rejestrze sądowym, nie dopełniając obowiązku wynikającego z art. 69 ust. 1 i 2 ustawy z dn. 29 września 1994r. o rachunkowości,tj. o czyn określony w art. 79 pkt. 4 Ustawy o rachunkowości.Wyrokiem nakazowym z dnia 23 grudnia 2014r.
Sąd Rejonowy uznał P. Ł. za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt 1 czynu i za to wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł. Oskarżonego uznano również za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt 2 i również wymierzono za to karę grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 zł. Skazania jednostkowe objęto karą łączną grzywny w wysokości 25 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 zł.
Wyrok ten uprawomocnił się nie będąc zaskarżony przez żadną ze stron.Obecnie kasację od tego orzeczenia, w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, wywiódł na korzyść skazanego Prokurator Generalny i podniósł w niej zarzut:- rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 86 § 2 k.k., polegającego na wymierzeniu oskarżonemu P. Ł. kary łącznej grzywny przy ustaleniu wysokości stawki dziennej w kwocie przekraczającej najwyższą ustaloną poprzednio.Podnosząc powyższe Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna tak, jak wymaga tego art. 535 § 5 k.p.k.Bezsprzecznie ma rację skarżący podnosząc, że zgodnie z treścią art. 86 § 2 k.k. Sąd wymierzając karę łączną grzywny określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3 k.k. a więc przyjmując, iż wysokość stawki dziennej nie może przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio.W niniejszej sprawie Sąd ustalił wysokość stawek dziennych za poszczególne czyny na kwotę 30 zł.
W związku z powyższym orzekając karę łączną grzywny nie mógł ustalić wysokości jednej stawki dziennej na kwotę wyższą od 30 zł. W tej sytuacji ustalenie w zaskarżonym wyroku wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 40 zł nastąpiło z rażącą obrazą prawa materialnego – art. 86 § 2 k.k.Tym samym zarzut podniesiony w kasacji ocenić należy jako oczywiście zasadny.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie zobowiązany orzec nową karę łączną czyniąc to w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. kc