Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because defendant was sentenced to suspended sentence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court declared the cassation appeal inadmissible and left the lower court's judgment in force. The defendant, P. Z., had been convicted of fraud but received a suspended sentence with a three-year probation period. The Court ruled that under Polish law, a cassation appeal on behalf of a convicted person is only permissible if the sentence involves immediate imprisonment, which was not the case here.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.: A cassation appeal filed on behalf of a convicted person is inadmissible if the conviction involves a suspended sentence and no absolute grounds for appeal were raised.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 579/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie P. Z. skazanego za czyny z art. 286 § 1 k.k. w zw. z 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 219 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 stycznia 2023 r. kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Zamościu,z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt II Ka 358/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Biłgorajuz dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II K 14/21 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1) pozostawić kasację bez rozpoznania;
2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego P. Z.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Biłgoraju z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II K 14/21, P. Z. został uznany za winnego zarzuconych mu czynów, zakwalifikowanych z art. 286 § 1 k.k. w zw. z 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 219 k.k., za które został skazany na karę łączną roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. zostało warunkowo zawieszone na okres 3 lat próby.Sąd Okręgowy w Zamościu, po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, wyrokiem z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt II Ka 358/22, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego, zarzucając rażące naruszenie prawa, mające wpływ na treść orzeczenia:„I. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. art. 7 kp.k. w zw. z art. 4 k.p.k., art, 410 k.p.k., art. 424 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k., polegające na uchybieniu prawidłowej kontroli odwoławczej poprzez jedynie ogólnikowe uzasadnienie wyroku, nierozważenie wszystkich zarzutów podniesionych w apelacji, niedostateczne wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstaw do uznania za niezasadne zarzutów apelacyjnych dotyczących dokonanych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych poprzez sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oraz prawidłowego rozumowania ocenę materiału dowodowego, uwzględnienie wyłącznie okoliczności przemawiających na niekorzyść skazanego oraz pominięcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a dotyczących braku zamiaru bezpośredniego celowego w popełnieniu przypisanego mu czynu, podczas gdy przestępstwo oszustwa może być popełnione jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim celowym,II. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k., art. 410 k.p.k., poprzez sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oraz prawidłowego rozumowania ocenę materiału dowodowego w postaci nagrań skazanego ze wspólnikami oraz C.
Z., będącym głównym kontrahentem spółki S. Sp. z o.o. oraz pominięcie okoliczności wynikających z przeprowadzonego dowodu, iż C. Z. znał kondycję finansową spółki, a pomimo to nadal chciał kontynuować współpracę w zakresie dostaw drewna, oskarżony próbował spłacić zobowiązania względem C. Z., a także iż pozostali wspólnicy spółki S. Y. kontynuowali współpracę z C. Z. bez oskarżonego za pośrednictwem firmy O.;III. art. 415 § 1 k.p.k., poprzez orzeczenie wobec skazanego za przypisany występek z art. 286 §1 k.k. środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej tym przestępstwem na rzecz T.
R. pomimo, iż wydany został nakaz zapłaty przez Sąd Rejonowy dla m.st. w Warszawie, XV Wydział Gospodarczy w dniu 26 maja 2015 roku, sygn.. akt XV GNc 3166/15 z naruszeniem zakazu antykumulacyjnego;IV. art. 286 § 1 k.k., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy zachowanie oskarżonego nie wypełniało wszystkich znamion przestępstwa oszustwa, mianowicie doprowadzenia innej osoby do rozporządzenia własnym mieniem oraz wprowadzenia tej osoby w błąd, w konsekwencji czego czyn przypisany oskarżonemu nie może być zakwalifikowany jako czyn z art. 286 § 1 k.k.”.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Zamościu do ponownego rozpoznania.Prokurator Rejonowy w Biłgoraju, w odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się niedopuszczalna.Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego strona może wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy tylko kasacji wywiedzionej z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). W niniejszej sprawie P. Z. został skazany na karę łączną roku pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k., zostało warunkowo zawieszone na okres 3 lat próby.
Zarzutu wskazującego na uchybienia o charakterze bezwzględnym w kasacji nie podniesiono.Wobec tego, Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy.O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k.