Supreme Court dismisses criminal appeal for obvious lack of grounds regarding sentencing principles.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, rejecting the defense's claims of material law violations. The defense argued that the lower courts failed to consider the defendant's addiction and personal circumstances when applying sentencing principles. The court ruled that the appellate court correctly upheld the first-instance verdict without applying the disputed material law provisions, noting that criminal appeals differ from civil ones by not allowing a full re-examination of facts.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 1 k.p.k.; Art. 53 § 1, 2 k.k.: A criminal appeal is only admissible if it demonstrates a flagrant violation of law that significantly affected the final judgment, and the appellate court's decision to uphold the first-instance verdict without applying specific material law provisions does not constitute such a violation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II KK 564/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 8 grudnia 2022 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy J. M., skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt IX Ka 36/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie z dnia 10 listopada 2021 r, sygn. akt XIV K 533/21, p o s t a n a w i a:
1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2) zwolnić skazanego z kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 10 listopada 2021 r. (sygn. akt XIV K 533/21) J. M. został uznany winnym czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności. Wyrok ten został następnie utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 marca 2022 r. (sygn. akt IX Ka 36/22).Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając orzeczeniu:„ 1.Rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 53 § 1 k.k. polegające na pominięciu celów wychowawczych kary oraz skupieniu się na celach zapobiegawczych kary, w sytuacji gdy skazany jest osobą uzależnioną od środków odurzających i wymaga terapii uzależnień;2.Rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 53 § 2 k.k. polegające na braku należytego uwzględnienia przez sad II instancji przy ocenie wymiaru kary wymierzonej skazanemu wyrokiem sądu I instancji właściwości i warunków osobistych skazanego oraz sposobu życia skazanego przed popełnieniem przestępstwa, co mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku.”Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.
Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Istotą skutecznej kasacji jest wykazanie i uargumentowanie zaistnienia w sprawie rażącego naruszenia prawa (procesowego lub materialnego), które dodatkowo miało istotny wpływ na treść finalnego rozstrzygnięcia (arg. ex. art. 523 § 1 k.p.k. oraz chociażby postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2016 r., III KK 291/16, www.sn.pl). Podnoszone w kasacji zarzuty naruszenia prawa materialnego, nie są powiązane z mankamentami postępowania odwoławczego (brak stosownego zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k. i art. 457 k.p.k.), a pamiętać wypada, że Sąd odwoławczy nie stosował wskazanych przepisów prawa materialnego utrzymując wyrok Sądu I instancji.
Sąd odwoławczy podzielił także zapatrywania Sądu I instancji co do wykładni przepisów prawa materialnego. Pamiętać należy, że postępowanie apelacyjne na gruncie k.p.k. różni się od tego, z jakim do czynienia mamy w postępowaniu cywilnym, gdzie obowiązujący model apelacji pełnej (cum beneficio novorum) polega nie na rozpoznaniu apelacji przez sąd drugiej instancji, ale na ponownym merytorycznym rozpoznaniu sprawy w granicach zaskarżenia i nie mogą stać temu na przeszkodzie wady uzasadnienia sądu pierwszej instancji, także nie wytknięte w apelacji (tak postanowienie Sądu Najwyższego z 16.03.2021 r., I USK 166/21, LEX nr 3220176).Dlatego też jedynym zarzutem, jaki mógł zostać postawiony przez obrońcę w kasacji to ten dotyczący rażącego naruszenia standardu kontroli odwoławczej w zakresie uprzednio złożonej apelacji.
Wobec powyższego należał orzec jak w sentencji. l.nał