Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 544/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes drug possession conviction for failing to apply minimum fine threshold under Art. 37a Criminal Code.

Numero d'incarto II KK 544/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's conviction and remanded the case for retrial due to procedural errors. The Regional Court accepted the Prosecutor's request to sentence the defendant to a fine without a trial, setting the fine at 40 daily units. The Court found this violated the Criminal Code's requirement that such fines must not be lower than 100 daily units when alternative penalties are applied.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 335 § 2 k.p.k.; Art. 343 § 3 k.p.k.; Art. 37a § 1 k.k.: A court cannot unilaterally accept a prosecutor's request for a conviction without trial if doing so results in a sentence violating mandatory statutory minimums, requiring the court to order the prosecutor to amend the request to comply with the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary conviction procedure minimum fine threshold prosecutor's request Criminal Code Art 37a procedural error remand for retrial drug possession offense imputazione per reati di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 335 § 2 k.p.k.
Powołując się na art. 335 § 2 k.p.k., w akcie oskarżenia zamieścił wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie, przy zastosowaniu art.
Art. 343 § 1, 3, 7 k.p.k.
W., zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i § 7 k.p.k.
Art. 37a § 1 k.k.
335 § 2 k.p.k., w akcie oskarżenia zamieścił wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., uzgodnionej z Ł.
Art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art.
Art. 535 § 5 k.p.k.
o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 29 grudnia 2022 r.
art. 535 § 5 k.p.k
o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 335 § 2 k.p.k
Powołując się na art. 335 § 2 k.p.k., w akcie oskarżenia zamieścił wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie, przy zastosowaniu art.
art. 521 § 1 k.p.k
Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 339 § 1 pkt 3 k.p.k
Zgodnie z art. 339 § 1 pkt 3 k.p.k., jeżeli do aktu oskarżenia dołączono wniosek, o którym mowa w art.
art. 343 § 3 k.p.k
jest wadliwy w zakresie wysokości kary grzywny i na podstawie art. 343 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 544/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekProtokolant Klaudia Binienda w sprawie Ł. W. skazanego za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 29 grudnia 2022 r. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Pruszkowie,‎z dnia 4 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 1791/21, uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Pruszkowie.

UZASADNIENIE

Prokurator skierował do Sądu Rejonowego w Pruszkowie akt oskarżenia przeciwko Ł. W., zarzucając mu, że w dniu 7 października 2021 r. w miejscowości O. przy ul. […] wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał substancje odurzające w postaci amfetaminy o wadze 0,32 grama netto, tj. czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Powołując się na art. 335 § 2 k.p.k., w akcie oskarżenia zamieścił wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., uzgodnionej z Ł.

W. kary grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, z ustaleniem wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł, przepadku dowodu rzeczowego oraz pokrycia przez oskarżonego kosztów sądowych. W sprawie została wyznaczona rozprawa z terminem 4 stycznia 2022 r., jednak w tym dniu Sąd Rejonowy w Pruszkowie odbył posiedzenie, na którym uwzględnił wspomniany wniosek prokuratora i wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. II K 1791/21 uznał Ł. W. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, za który na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, określając stawkę na kwotę 20 zł, wnioskowaną przez prokuratora.

Nadto orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa środków odurzających objętych wykazem dowodów rzeczowych i zarządził ich zniszczenie oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe. Wyrok ten, niezaskarżony przez żadną ze stron, uprawomocnił się w dniu 12 stycznia 2022 r. Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść Ł. W., zarzucając „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na niezasadnym uwzględnieniu przez Sąd meriti wadliwego wniosku prokuratora o skazanie Ł.

W. bez przeprowadzenia rozprawy i wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem, w konsekwencji czego doszło do rażącej obrazy przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 37a § 1 k.k. poprzez wymierzenie na jego podstawie oskarżonemu, za popełnienie przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, kary grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych, w sytuacji gdy orzeczona grzywna, stosownie do brzmienia wymienionego przepisu nie powinna być niższa od 100 stawek dziennych”.

Podnosząc tak sformułowany zarzut, Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Pruszkowie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna, co przy zastosowaniu art. 535 § 5 k.p.k. pozwoliło uwzględnić ją w całości na posiedzeniu bez udziału stron. Nie ulega bowiem wątpliwości, że procedując w sprawie Ł. W., Sąd Rejonowy w Pruszkowie nie wykazał wymaganej staranności i naruszył wskazane w skardze przepisy. Zgodnie z art. 339 § 1 pkt 3 k.p.k., jeżeli do aktu oskarżenia dołączono wniosek, o którym mowa w art. 335 § 2 k.p.k., sprawa jest kierowana na posiedzenie. Z kolei z art. 343 § 1, 3 i 7 k.p.k. wynika, że sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku od naprawienia szkody lub od zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany, a nawet w ogóle nie uwzględnić wniosku.

Zatem nie jest dopuszczalne bezrefleksyjne wydanie orzeczenia o treści postulowanej we wniosku, natomiast obowiązkiem sądu jest m.in. rozważenie czy uwzględnienie wniosku w postaci, w jakiej został przedłożony, nie będzie skutkowało wydaniem wadliwego pod względem prawnym wyroku. W sprawie Ł. W. Sąd Rejonowy w Pruszkowie obowiązku tego nie wypełnił, bowiem nie dostrzegł, że wydanie wyroku o treści wskazanej we wniosku będzie prowadziło do rażącego naruszenia art. 37a § 1 k.k. Przepis ten stanowi, że jeżeli przestępstwo zagrożone jest tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd zamiast tej kary może orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych, jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek.

W sytuacji, gdy przypisany oskarżonemu czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest zagrożony wyłącznie karą pozbawienia wolności do 3 lat, zastosowanie przy orzekaniu art. 37a § 1 k.k. i wymierzenie oskarżonemu kary grzywny było możliwe, jednak powinno nastąpić zgodnie z treścią tego przepisu. Zatem Sąd Rejonowy powinien dostrzec, że wniosek zgłoszony w trybie art. 335 § 2 k.p.k. jest wadliwy w zakresie wysokości kary grzywny i na podstawie art. 343 § 3 k.p.k. wezwać prokuratora do dokonania we wniosku zmiany, zaakceptowanej przez oskarżonego, polegającej na określeniu kary grzywny we wskazanej w art. 37a § 1 k.k. wysokości, tj. nie niższej niż 100 stawek dziennych.

Nie wykazał jednak w tym kierunku inicjatywy, natomiast zastosował art. 37a k.k. niezgodnie z jego brzemieniem i orzekł karę grzywny w wysokości tym przepisem nieprzewidzianej. Wobec stwierdzenia podniesionego w kasacji uchybienia oraz z uwagi na wniesienie skargi przed upływem terminu, o którym mowa w art. 524 § 3 k.p.k., wyrok wydany wobec Ł. W. należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Pruszkowie, który wyda zgodne z prawem orzeczenie. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.[as] l.n