Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 543/22 Generato dall'IA

Supreme Court quashes fine for drug possession due to lack of daily rate specification violating criminal code.

Numero d'incarto II KK 543/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's fine for drug possession because it failed to specify the daily rate, violating procedural and substantive law. The defendant was convicted of possessing heroin, but the fine was issued as a vague number '50' without defining the daily rate or total amount. The court ruled that this omission prevented proper execution of the penalty and could not be corrected as a clerical error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 33 § 1 k.k.; Art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k.: A criminal fine must be precisely defined by specifying both the number of daily rates and the value of one daily rate; failure to do so constitutes a material violation preventing enforcement and cannot be cured by clerical correction.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal fine specification daily rate requirement procedural violation clerical error correction drug possession offense execution of judgment material law violation traffico qualificato di eroina

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 33 § 1 k.k.
Argumentując za takim rozstrzygnięciem wskazać należało, że art. 33 § 1 k.k. stanowi, iż grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 540.
Art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k.
Dolegliwość kary wyraża się zatem iloczynem stawek i ich wysokości.Wskazać również należało, że zgodnie z treścią art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. wyrok nakazowy powinien zawierać wymiar kary i inne niezbędne rozstrzygnięcia.
Art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
posiadania narkotyków w postaci 0,11 gr heroiny – zakwalifikowanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i przyjmując, że stanowi on wypadek mniejszej wagi, skazał go na karę grzywny w wymiarze 50.
Art. 535 § 5 k.p.k.
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść skazanego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 15 marca 2022 r., sygn.
art. 535 § 5 k.p.k
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k
Dolegliwość kary wyraża się zatem iloczynem stawek i ich wysokości.Wskazać również należało, że zgodnie z treścią art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k.
art. 33 § 1 k.k
Argumentując za takim rozstrzygnięciem wskazać należało, że art. 33 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 543/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Emilia Bieńczak w sprawie O. M. skazanego za przestępstwo z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na niekorzyść skazanego od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 15 marca 2022 r., sygn. akt III K 223/22, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy w części dotyczącej orzeczenia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ wyrokiem nakazowym z dnia 15 marca 2022 r. sygn. III K 223/22 uznał O. M. za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. posiadania narkotyków w postaci 0,11 gr heroiny – zakwalifikowanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i przyjmując, że stanowi on wypadek mniejszej wagi, skazał go na karę grzywny w wymiarze 50. Nadto orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych, zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 7 stycznia 2022 r. w godz. 9:50 – 16: 35, uznając ją za wykonaną w wymiarze dwóch stawek dziennych oraz zwolnił go od zapłaty kosztów sądowych.

Wyrok ten uprawomocnił się z upływem terminu do złożenia sprzeciwu.Od tego wyroku kasację na niekorzyść skazanego wniósł prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające wpływ na treść wyroku nakazowego naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k., polegające na orzeczeniu wobec O. M. za popełnienie występku z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kary grzywny w wymiarze „50” bez doprecyzowania, że wskazana wartość odnosi się do liczby stawek dziennych oraz bez jednoczesnego określenia wysokości jednej stawki dziennej, w następstwie czego doszło do rażącej obrazy prawa materialnego tj. art. 33 § 1 k.k., skutkującej niemożliwością prawidłowego wykonania wyroku.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej uwzględnienie na posiedzeniu po myśli art. 535 § 5 k.p.k.

Argumentując za takim rozstrzygnięciem wskazać należało, że art. 33 § 1 k.k. stanowi, iż grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 540. Zatem przy wymierzaniu kary grzywny muszą być uwzględnione dwa elementy, zarówno liczba stawek, jak i wysokość jednej stawki. Orzekając karę grzywny Sąd w pierwszej kolejności ocenia stopień bezprawności czynu, czemu daje wyraz w liczbie orzeczonych stawek, a następnie ustala stawkę dzienną, biorąc pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Orzekanie jest zatem dwuetapowe, przy czyn etapy są względem siebie rozłączne, co wynika z odmiennych kryteriów decydujących o liczbie stawek oraz och wysokości. Dolegliwość kary wyraża się zatem iloczynem stawek i ich wysokości.Wskazać również należało, że zgodnie z treścią art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k. wyrok nakazowy powinien zawierać wymiar kary i inne niezbędne rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie co do wymiaru kary należy rozumieć jako wskazanie rodzaju kary, jaką sąd orzeka oraz określenie jej rozmiaru w sposób precyzyjny i zrozumiały, umożliwiający jej prawidłowe wykonanie.

Wymóg ten wiąże się ściśle z rozwiązaniami prawa materialnego, których niespełnienie stanowi rażące naruszenie tej sfery prawa ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2010 r., V KK 301/09, OSNKW 2010, z. 6, poz. 52).Przenosząc te rozważania na grunt tej sprawy, podnieść należało, że Sąd pierwszej instancji wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wymiarze „50” bez określenia czego ta liczba dotyczy i bez określenia wysokości jednej stawki dziennej z rażącym naruszeniem i mającym wpływ na treść wyroku art. 504 § 1 pkt 5 k.p.k., a w konsekwencji także art. 33 § 1 k.k., z uwagi na to, że nie określił czego dotyczy liczba „50”, ani nie określił wysokości jednej stawki, co uniemożliwiało wykonanie wyroku, z uwagi na brak możliwości określenia kwoty grzywny w polskiej walucie.Uchybienie to nie mogło zostać konwalidowane w drodze sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej, gdyż nie może zostać sprostowane w tym trybie orzeczenie co do kary w sytuacji konieczności jej zmiany lub uzupełnienia.

Jak podniósł to Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. III KK 7915, OSNKW 2015, z. 10, poz.

87) sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może sprowadzać się do rzeczywistej ingerencji w materialną treść wyroku np. zmiany lub uzupełnienia orzeczenia co do kary. Uwzględniając całość wywodu należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę w zaskarżonej części – w zakresie orzeczenia o karze – przekazać Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania.Z tych względów orzeczono jak na wstępie.