Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 54/13 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously groundless for confusing factual disputes with legal errors.

Numero d'incarto II KK 54/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless because it confused factual disputes with legal errors. The appellant's arguments regarding witness credibility and the defendant's nervousness were essentially repetitions of the appellate court's detailed reasoning on first-instance facts. The court ruled that cassation can only address legal errors, not re-evaluate factual findings already approved by the appellate court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 410 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: Cassation is obviously groundless when it attempts to re-evaluate factual findings or repeats appellate reasoning instead of addressing legal errors.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously groundless factual findings legal error appellate review criminal procedure witness credibility

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 410 § 1 k.p.k.
7 i art. 410 k.p.k., poprzez zaakceptowanie przez sąd odwoławczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji, w szczególności świadka T.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 54/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r.,‎sprawy J.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 54/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r.,‎sprawy J.
art. 410 k.p.k
7 i art. 410 k.p.k., poprzez zaakceptowanie przez sąd odwoławczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji, w szczególności świadka T.
art. 5 k.p.k
B.,2.naruszenie art. 5 k.p.k., poprzez interpretowanie wątpliwości na niekorzyść skazanego, polegające na przyjęciu, że o popełnieniu przestępstwa przez skazanego świadczy jego nerwowość po wyjściu z miejsca zdarzenia,3.naruszenie art.
art. 4 k.p.k
7 i art. 410 k.p.k., poprzez zaakceptowanie przez sąd odwoławczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji, w szczególności świadka T.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 54/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r.,‎sprawy J. L.,‎skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii‎z powodu kasacji obrońcy skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 28 sierpnia 2012 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego ‎z dnia 20 marca 2012 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata D. T., Kancelaria Adwokacka, kwotę 442,80 zł (słownie czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego J. L., 3. skazanego J. L. zwolnić od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawiera następujące zarzuty:1.naruszenie art. 7 i art. 410 k.p.k., poprzez zaakceptowanie przez sąd odwoławczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, polegającej na uznaniu za wiarygodne zeznań funkcjonariuszy Policji, w szczególności świadka T.

B.,2.naruszenie art. 5 k.p.k., poprzez interpretowanie wątpliwości na niekorzyść skazanego, polegające na przyjęciu, że o popełnieniu przestępstwa przez skazanego świadczy jego nerwowość po wyjściu z miejsca zdarzenia,3.naruszenie art. 5 k.p.k., poprzez przyjęcie, że wyjaśnienia skazanego są niewiarygodne z racji „stosunku oskarżonego do prawdy”,4.naruszenie art. 4 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie okoliczności przemawiających na korzyść skazanego.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.Zacząć trzeba od stwierdzenia, że zarzuty kasacji są w istocie powtórzeniem – choć nie dosłownym – zarzutów apelacji.

Zarzuty te zostały rozważone należycie na s. 5-6 uzasadnienia sądu odwoławczego, a rozważania te są konkretne i rzeczowe, odnoszące się w sposób szczegółowy do argumentacji skarżącego i realiów sprawy. Po drugie zauważyć należy, że wszystkie zarzuty kasacji odnoszą się do rzekomych błędów postępowania pierwszoinstancyjnego, choć kasacja jako środek nadzwyczajny zawierać winna zarzuty dotyczące postępowania sądu odwoławczego. W końcu wszystkie zarzuty tylko z pozoru dotyczą naruszenia prawa, a w istocie zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych dokonanych w I instancji i zaaprobowanych po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy.

Tymczasem kasacja może zawierać jedynie zarzuty co do errores iuris. W konsekwencji, żaden z zarzutów kasacji nie mógł doprowadzić do jej uwzględnienia.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.