Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 528/23 Generato dall'IA

Supreme Court orders state to pay defense lawyer fees and mileage for public defender in cassation proceedings.

Numero d'incarto II KK 528/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted a request for the state to reimburse a public defender's legal fees and travel expenses. The court found that the defense lawyer, appointed for an indigent defendant, was entitled to compensation under specific regulations for services rendered in cassation proceedings. Consequently, the court ordered the state to pay the agreed fee plus VAT and a reasonable mileage allowance for the necessary journey to the Supreme Court.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 17 ust. 2 pkt 6 w zw. z § 17 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości; § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury: The state must reimburse public defenders for necessary travel expenses incurred when representing indigent clients in proceedings held outside their office location, provided such costs are documented and do not exceed statutory maximum rates.

Parole chiave

Generato dall'IA
public defender fees indigent defense state reimbursement cassation proceedings mileage allowance legal aid costs Supreme Court expenses spese di gratuito patrocinio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 626 § 2 k.p.k.
o zasądzenie kosztów za udzielenie pomocy prawnej z urzędu; na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z urzędu K.W.
§ 17 ust. 2 pkt 6 w zw. z § 17 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.
§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r.
art. 626 § 2 k.p.k
o zasądzenie kosztów za udzielenie pomocy prawnej z urzędu; na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2021 r. sygn. akt IV KK 459/19
postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2021 r. sygn. akt IV KK 459/19 i cyt.
IV KK 459/19
Supreme Court orders state to reimburse lawyer's travel expenses for free legal aid case.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II KK 528/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie oskarżonych K.F. oraz S.Z., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2025 r., wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego K.W. o zasądzenie kosztów za udzielenie pomocy prawnej z urzędu; na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z urzędu K.W. – adw. M.M. kwotę: 1 476,00 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) z VAT, tytułem uiszczenia kosztów za reprezentację ww. w toku postępowania kasacyjnego oraz kwotę 397,90 zł (trzysta dziewięćdziesiąt siedem złotych i dziewięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu wydatków związanych z osobistym udziałem tegoż pełnomocnika w rozprawie przez Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIESąd Najwyższy postanowieniem z 16 stycznia 2025 r. sygn. akt II KK 528/23, wydanym na rozprawie oddalił kasację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 30 maja 2022 r. sygn. akt II AKa 214/19 jako oczywiście bezzasadną.Adw. M.M. jako pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego K.W. wyznaczony z urzędu, wniósł o zasądzenie udzielonej oskarżycielowi posiłkowemu pomocy prawnej z urzędu oraz o zwrot kosztów dojazdu na rozprawę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wobec rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2025 r. sygn.

‎II KK 528/23 oraz w świetle treści wniosku o zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i kosztów stawiennictwa w Sądzie Najwyższym w związku z zaplanowaną w sprawie rozprawą, należało zasądzić od Skarbu Państwa wskazane kwoty, w sposób, o którym mowa poniżej.Koszty udzielenia oskarżycielowi posiłkowemu pomocy prawnej z urzędu Sąd Najwyższy ustalił w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 6 w zw. z § 17 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2024.763 ze zm.), przyznając pełnomocnikowi oskarżyciela posiłkowego wynagrodzenie w wysokości 1 200 zł.

Zasądzoną od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika wnioskodawcy kwotę należało powiększyć o podatek VAT, zatem też jej ostateczną wysokość ustalono na 1 476,00 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych).Ponadto, pełnomocnik w swoim wniosku zawarł także oświadczenie, ‎iż korzystał on z własnego samochodu osobowego celem dotarcia do Sądu Najwyższego (k. 70v) oraz dołączył doń dokumentację w postaci kopii dowodu rejestracyjnego pojazdu, którym się poruszał (k.

72) oraz wydrukiem trasy przejazdu z siedziby kancelarii do Sądu Najwyższego (k. 73). Wobec takiego stanu rzeczy,na podstawie § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia należało zasądzić na jego rzecz ‎od Skarbu Państwa kwotę 397,90 zł (trzystu dziewięćdziesięciu siedmiu złotych ‎i dziewięćdziesięciu groszy), tytułem zwrotu niezbędnych wydatków związanych ‎z dojazdem pełnomocnika na rozprawę. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują nie tylko opłatę, ale również niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Skoro w tej regulacji wspominano ‎o wydatkach niezbędnych, oznaczać to musi, iż czynność, która spowodowała ‎ich powstanie była nieodzowna (konieczna). W sytuacji, gdy sprawa rozpoznawana jest w miejscowości znajdującej się poza siedzibą kancelarii pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, jego dojazd na rozprawę własnym samochodem uznany być musi za taką właśnie nieodzowną czynność, a poniesione przez niego z tego tytułu wydatki za niezbędne. Jeśli wydatki te zostały udokumentowane, ich zwrot należy się adwokatowi w każdym wypadku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2021 r. sygn. akt IV KK 459/19 i cyt. tam orzecznictwo).

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy w § 2 ust. 1 pkt b wskazuje, że stawka za 1 km przebiegu pojazdu dla samochodów osobowych o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 nie może wynieść więcej niż 1,15 zł.Zgodnie z powyższym Sąd Najwyższy postanowił wniosek uwzględnić ‎i przyznać więc adw. M.M. także zwrot kosztów podróży ‎we wskazanej wysokości za dojazd pełnomocnika z Kancelarii w L. do Sądu Najwyższego (wraz z podróżą powrotną do siedziby pełnomocnika) celem reprezentacji oskarżyciela posiłkowego, albowiem kwota ta nie przekracza iloczynu stawki maksymalnej oraz ilości przejechanych kilometrów wyrażających pokonaną przez obrońcę odległość, tj. 346 kilometrów w obie strony, a ich wysokość Sąd uznał za racjonalną i celową.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[WB][a.ł] ‎