Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 52/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes sentence for minor offense where court imposed heavier penalty than statutory maximum allowed.

Numero d'incarto II KK 52/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed a lower court's sentence imposing community service for a minor offense, as it violated the statutory penalty range. The prosecution argued the sentence was legally impossible because the offense only allows arrest or a fine, not community service. The court agreed, ruling that community service is not a lighter penalty than a fine and thus could not be applied under the mitigation clause.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 87 § 1a k.w.; Art. 39 § 2 k.w.: A sentence of community service is invalid for a minor offense punishable only by arrest or a fine, as it is not a legally recognized lighter penalty.

Parole chiave

Generato dall'IA
minor offense penalty statutory penalty range mitigation of punishment community service sentence legal impossibility of sentence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 87 § 1a k.w.
został uznany winnym czynu z art. 87 § 1a k.w. i za ten czyn wymierzono mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne z obowiązkiem przepracowania 40 godzin w stosunku miesięcznym.
Art. 39 § 2 k.w.
Należy przy tym podkreślić, że co prawda w ramach instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 39 § 2 k.w. istnieje możliwość orzeczenia kary łagodniejszego rodzaju, nawet nieprzewidzianej w sankcji za określone wykroczenie, jednakże w przypadku wykroczenia z art.
Art. 521 k.p.k.
art. 521 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 52/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Wiesław Błuś‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Ewa Oziębła przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy,‎w sprawie Ł. K.‎obwinionego z art. 87 § 1a w zw. z § 1 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 29 października 2014 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ż.‎z dnia 6 grudnia 2013 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 6 grudnia ‎2013 r. Ł. K. został uznany winnym czynu z art. 87 § 1a k.w. i za ten czyn wymierzono mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne z obowiązkiem przepracowania 40 godzin w stosunku miesięcznym. Dodatkowo orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia rowerów przez okres 7 miesięcy. Wyrok powyższy uprawomocnił się w dniu 25 grudnia 2013 roku, bez wszczynania postępowania odwoławczego.Od tego wyroku kasację w trybie art. 521 k.p.k., na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 87 § 1a k.w., polegające na wymierzeniu Ł.

K. na podstawie tego przepisu kary 1 miesiąca ograniczenia wolności, w sytuacji, gdy wykroczenie to zagrożone jest wyłącznie karą aresztu albo grzywny nie niższej niż 50 zł.Podnosząc powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym.Wykroczenie z art. 87 § 1a k.w. zagrożone jest karą aresztu albo grzywny nie niższej niż 50 zł.

Wobec tego nie budzi wątpliwości, że Sąd Rejonowy w Ż. orzekając wobec Ł. K. karę ograniczenia wolności, dopuścił się rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia art. 87 § 1a k.w., gdyż na podstawie tego przepisu wymierzono obwinionemu karę, której orzeczenie nie było możliwe. Należy przy tym podkreślić, że co prawda w ramach instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 39 § 2 k.w. istnieje możliwość orzeczenia kary łagodniejszego rodzaju, nawet nieprzewidzianej w sankcji za określone wykroczenie, jednakże w przypadku wykroczenia z art. 87 § 1a k.w. stosowanie nadzwyczajnego złagodzenia w postaci orzeczenia kary ograniczenia wolności nie jest możliwe, bowiem nie jest to kara łagodniejszego rodzaju, skoro w ramach ustawowego zagrożenia, obok kary aresztu, przewidziano także karę grzywny.

W przypadku tak określonych ram ustawowego zagrożenia, „karą łagodniejszego rodzaju” w rozumieniu art. 39 § 2 k.w. może być wyłącznie nagana. Mając na uwadze powyższe okoliczności należało orzec, jak w sentencji.