Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 517/21 Generato dall'IA

Supreme Court quarts criminal sentence for missing duration of ban on contact with drug offenders.

Numero d'incarto II KK 517/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's judgment regarding a criminal sanction imposed on the defendant. The defendant argued that the court failed to specify the duration of the ban on contact with drug-related individuals, violating statutory requirements. The court ruled that the lower court erred by issuing an indefinite ban without defining the term, as the law mandates a specific duration between one and fifteen years.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 60 § 7 k.k.; Art. 43 § 1 k.k.: When a court imposes a criminal sanction under Art. 60 § 7 k.k., it must strictly adhere to the duration requirements of Art. 43 § 1 k.k., and an indefinite ban violates the law.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal sanction duration ban on contact drug offenders indefinite penalty Supreme Court quashing precedenti penali rilevanti riabilitazione detenzione di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 60 § 7 k.k.
z art. 60 § 7 k.k. i art.
Art. 43 § 1 k.k.
i art. 43 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec J.
Art. 39 pkt 2b k.k.
art. 39 pkt 2b k.k. w zw.
Art. 61 § 2 k.k.
39 pkt 2-3, 7 i 8, środka kompensacyjnego lub przepadku; przepisu art. 61 § 2 nie stosuje się.
Art. 32 pkt 1-3 k.k.
60 § 7 k.k., jeżeli czyn zagrożony jest więcej niż jedną z kar wymienionych w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i wymierzeniu środka karnego wymienionego w art.
art. 12 k.k
art. 65 § 1 k.k
w zw.z art. 65 § 1 k.k., za który przy zastosowaniu art.
art. 258 § 1 k.k
6a – z art. 258 § 1 k.k., za który przy zastosowaniu art.
art. 57 § 2 k.k
art. 45 § 1 k.k
33 § 1 i 3 k.k., wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 20 zł każda; na podstawie art. 45 § 1 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 517/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk (przewodniczący)‎SSN Marek Siwek (sprawozdawca)‎SSN Igor Zgoliński w sprawie J. A.skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lutego 2022 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt II K […] uchyla wyrok w zaskarżonej części, dotyczącej orzeczonego środka karnego, tj. jego pkt. 6c i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z 13 listopada 2019 r., sygn. akt II K […], J. A. został uznany winnym popełnienia czynów:- w pkt. 6a – z art. 258 § 1 k.k., za który przy zastosowaniu art. 60 § 2 i 6 pkt 4 k.k. i art. 33 § 1 i 3 k.k. wymierzono mu karę 150 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda;- w pkt. 6b – z art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw.z art. 65 § 1 k.k., za który przy zastosowaniu art. 60 § 3, 5 i 6 pkt 2 k.k. i art. 57 § 2 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k., wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 20 zł każda; na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego przepadek równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z przestępstwa; na podstawie art. 60 § 3 i 5 k.k. wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby 5 lat.W pkt. 6c tego wyroku, co do przestępstw z pkt.

X i XI aktu oskarżenia, na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomani w zw. z art. 60 § 3 i 7 k.k. i art. 39 pkt 2b k.k., orzeczono o odstąpieniu od wymierzenia kary oskarżonemu za te czyny i w zamian wymierzono środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z osobami karanymi za przestępstwa określone w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii, a także z osobami oskarżonymi i podejrzanymi o takie przestępstwo. Na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu J. A. karę łączną 160 stawek dziennych grzywny o równowartości każdej stawki 20 zł, zaliczono na poczet tej kary okres tymczasowego aresztowania i tym samym karę łączną grzywny w liczbie 94 stawek uznano za wykonaną (pkt. 7).

Zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania (pkt 12) a także rozstrzygnięto w przedmiocie dowodów rzeczowych (pkt 11).Wyrok powyższy, nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się z dniem 21 listopada 2019 r.Kasację od tego wyroku, w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym (pkt 6c), wniósł na korzyść oskarżonego Prokurator Generalny, który zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść tego wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 39 pkt 2b k.k. w zw. z art. 60 § 7 k.k. i art. 43 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec J.

A. środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z osobami karanymi za przestępstwa określone w ustawie z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a także z osobami oskarżonymi i podejrzanymi o takie przestępstwa, bez wskazania czasu obowiązywania tego zakazu, podczas gdy przepis art. 43 § 1 k.k. przewiduje możliwość jego orzeczenia w wymiarze od 1 roku do 15 lat.Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w P. w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna.Trafnie podniósł skarżący, że w przedmiotowej sprawie doszło do rażącej i mającej istotny wpływ na treść wydanego wyroku obrazy wskazanych w kasacji przepisów prawa materialnego.Zgodnie z treścią art. 60 § 7 k.k., jeżeli czyn zagrożony jest więcej niż jedną z kar wymienionych w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i wymierzeniu środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 2-3, 7 i 8, środka kompensacyjnego lub przepadku; przepisu art. 61 § 2 nie stosuje się.

W sytuacji, kiedy spośród wymienionych sposobów nadzwyczajnego złagodzenia kary sąd orzeka o środkach karnych, powinien zastosować się zarazem do pozostałych określonych w przepisach wymogów ich określania, przede wszystkim do wyszczególnionych w art. 43 k.k. okresów obowiązywania środków karnych, które w każdej sytuacji ich orzeczenia winny być skonkretyzowane w wyroku skazującym. Zgodnie natomiast z art. 43 § 1 k.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, zakazy wymienione w art. 39 pkt 2-2b i 3 tego Kodeksu, a więc m.in. zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, orzeka się w latach, od roku do lat 15.

Przepis art. 60 § 7 k.k. nie zawiera w tej materii odrębnej regulacji. Uwzględniając powyższe trzeba stwierdzić, że Sąd Okręgowy w P. orzekając wobec J. A. środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z osobami karanymi za przestępstwa określone w ustawie z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a także z osobami oskarżonymi i podejrzanymi o takie przestępstwo, był jednocześnie zobligowany do określenia okresu, w którym środek ten będzie obowiązywał. Brak tego określenia w zaskarżonym wyroku wskazuje, że rozważany środek karny został wobec skazanego określony bezterminowo, czyli wbrew jednoznacznej dyspozycji art. 43 § 1 k.k., co wskazuje na naruszenie tego przepisu w stopniu rażącym.

Nie ulega zarazem wątpliwości, że naruszenie to miało wpływ na treść wyroku, gdyż jakiekolwiek ustalenie okresu obowiązywania środka karnego jest dla sprawcy lepszym rozwiązaniem niż orzeczenie środka karnego w sposób nieograniczony żadnymi ramami czasowymi.W tych okolicznościach, wyrok w zaskarżonej części należało uchylić, a sprawę w zakresie orzeczonego wobec J. A. środka karnego przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P., przy uwzględnieniu powyższych uwag. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku. a.s.