Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 508/18 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for being obviously unfounded regarding costs not challenged in second instance.

Numero d'incarto II KK 508/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The appellant argued that the appellate court erred by not addressing cost allocation issues raised in the first instance judgment. The court ruled that since the appellant did not challenge the cost decision during the appeal phase, the appellate court was not obligated to review it, rendering the cassation complaint inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 440 k.p.k.: The appellate court is not bound to examine cost decisions not challenged in the appeal, and a cassation complaint regarding such unchallenged issues is obviously unfounded.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal procedure costs of proceedings appellate court cassation appeal obviously unfounded scope of appeal burden of proof tentata truffa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 457 § 3 k.p.k.
Przepis art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 440 k.p.k.
Art. 5 § 2 k.p.k.
akt II KK 508/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie konkurencyjnych wersji faktycznych na niekorzyść oskarżonego;2)art. 7 k.p.k. w zw.
Art. 4 k.p.k.
z art. 4 k.p.k. poprzez dowolną ocenę wymienionych w zarzucie dowodów;II.błąd w ustaleniach faktycznych 1)związany z przyjęciem, że osoba nazywana przez oskarżonego X.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 508/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
W.skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 286 § 1 k.k
art. 294 § 1 k.k
art. 33 § 2 k.k
i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;II.na podstawie art. 33 § 2 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 508/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2019 r., sprawy M. G. W.skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt VIII K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt VIII K […], Sąd Okręgowy w W.:I.uznał oskarżonego M. G. W. za winnego przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;II.na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu 350 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 100 złotych;III.zaliczył na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie;IV.rozstrzygnął o dowodach rzeczowych (pkt IV i V wyroku);V.na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 60.000 złotych, w tym 7.180 zł tytułem opłaty, zaś na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych w pozostałej części (pkt VI wyroku).Orzeczenie to zaskarżone zostało w całości apelacją obrońcy oskarżonego, w której zarzucono:I.obrazę przepisów prawa karnego procesowego, mającą wpływ na treść wyroku, tj.:1)art. 5 § 2 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i rozstrzygnięcie konkurencyjnych wersji faktycznych na niekorzyść oskarżonego;2)art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez dowolną ocenę wymienionych w zarzucie dowodów;II.błąd w ustaleniach faktycznych 1)związany z przyjęciem, że osoba nazywana przez oskarżonego X. nie istniała;2)polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony miał świadomość tego, co znajduje się w torbie przyniesionej do banku;III.obrazę prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k. przez jego niewłaściwe zastosowanie.W następstwie tych zarzutów skarżący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Po rozpoznaniu wniesionej apelacji Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 11 września 2018 r., sygn. akt II AKa […]:I.zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że ustalił, iż oskarżony usiłował doprowadzić pokrzywdzony bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci dolarów amerykańskich o wartości równej kwocie 1.496.800 złotych;II.w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;III.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 7.180 złotych opłaty za drugą instancję.Wyrok Sądu odwoławczego zaskarżony został kasacją obrońcy skazanego w części „dotyczącej utrzymania w mocy orzeczenia Sądu I instancji zasądzającego od M.

W. koszty sądowe w kwocie 60 000 złotych”. Określając w ten sposób zakres zaskarżenia obrońca, powołując się na przepisy art. 523 § 1 k.p.k., art. 524 § 1 k.p.k. oraz art. 526 § 1 k.p.k., zarzucił rażące naruszenie prawa, które miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie: „art. 618 § 1 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez pozorną kontrolę, a wręcz niedokonanie jakiejkolwiek kontroli odwoławczej wyroku sądu I instancji w zakresie dotyczącym orzeczonych kosztów sądowych ograniczając się w tej mierze do lakonicznego sformułowania, że „Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się uchybień w rozstrzygnięciu […] o kosztach postępowania przed Sądem i instancji” w sytuacji, gdy zarówno Sąd I instancji jak i II instancji nie wyjaśnił jakiejkolwiek podstawy uzasadniającej ponoszenie przez skazanego tak wysokich kosztów postępowania karnego, a co nie wynika z okoliczności sprawy, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę ilość przesłuchanych w toku procesu świadków, dopuszczone i przeprowadzone dowody z dokumentów w postaci chociażby opinii z badań daktyloskopijnych czy analiz kryminalnych, braku spisu kosztów postępowania, które to w żadnej mierze nie uzasadniają zasądzenia od skazanego M.

W. kosztów sądowych w kwocie ponad 60.000 złotych”.Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego „w zakresie dotyczącym orzeczenia o kosztach sądowych w przedmiotowej sprawie i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania w wyżej wymienionym zakresie”.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie nadzwyczajnego środka zaskarżenia jako oczywiście bezzasadnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Istota wniesionej kasacji sprowadza się do twierdzenia, że Sąd odwoławczy, wbrew obowiązkowi, nie skontrolował orzeczenia Sądu pierwszej instancji w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach sądowych.Zgodnie z art. 433 § 1 k.p.k. sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia, a jeżeli w środku odwoławczym wskazane zostały zarzuty stawiane rozstrzygnięciu – również w granicach podniesionych zarzutów, uwzględniając art. 447 § 1 – 3 k.p.k., a w zakresie szerszym w wypadkach wskazanych w art. 435, 439, 440 i 455 k.p.k.

Granice rozpoznania środka odwoławczego wyznaczone są zatem jego kierunkiem, zakresem zaskarżenia i podniesionymi zarzutami. Koresponduje z tym treść przepisów art. 433 § 2 k.p.k. i 457 § 3 k.p.k. W pierwszym z tych przepisów zapisano, że sąd odwoławczy jest obowiązany rozważyć wszystkie wnioski i zarzuty wskazane w środku odwoławczym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 457 § 3 k.p.k. stanowi natomiast, że w uzasadnieniu należy podać, czym kierował się sąd wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski sąd uznał za zasadne albo niezasadne.Sąd Apelacyjny nie mógł obrazić przywołanych w kasacji przepisów, ponieważ w apelacji nie podniesiono jakiegokolwiek zarzutu związanego z rozstrzygnięciem o kosztach.

Sąd odwoławczy nie był zatem zobowiązany do badania tej kwestii i w konsekwencji uzasadniania swojego stanowiska. Odmienne stanowisko zawarte w uzasadnieniu kasacji, wywodzące powinność rozważenia omawianej kwestii przez Sąd Apelacyjny, z zakresu zaskarżenia wyroku Sądu I instancji – w całości – jest nietrafne, ponieważ pozostaje w sprzeczności z przywołanymi wyżej przepisami. Kasacja nie wskazuje także na potrzebę rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym poza granicami środka odwoławczego. W szczególności w nadzwyczajnym środku zaskarżenia nie wskazano na potrzebę kontroli rozstrzygnięcia o kosztach w perspektywie rażącej niesprawiedliwości w rozumieniu art. 440 k.p.k.Kasacja obrońcy skazanego jest nietrafna także z tego względu, że poniesione w toku postępowania karnego wydatki obciążające Skarb Państwa wielokrotnie przekraczają nałożony na skazanego ciężar finansowy wynikający z pkt VI wyroku Sądu pierwszej instancji.

Ze znajdującego się na k – 1190 (tom VI) akt sprawy zestawienia opłat i innych wydatków poniesionych w postępowaniu przygotowawczym wynika, że ich suma wynosi 314.279,88 zł, w tym same koszty opinii daktyloskopijnych to kwota 312.552,58 złotych. Przedstawione kwoty znajdują swoje uzasadnienie w dokumentach źródłowych, tj. w rachunkach i zestawieniach należności związanych z wykonywanymi czynnościami procesowymi. Dla przykładu wskazać można odpowiednie karty akt sprawy i wskazane na nich należności stanowiące wydatki Skarbu Państwa:k – 186 – 110,00 zł;k – 314 – 23.284,70 zł;k – 330 – 48.963,52 zł;k – 339 – 48.088,36 zł;k – 344 – 48.567,91 zł;k – 349 – 47.000,82 zł;k – 355 – 48.511,13 zł;k – 403c 1.499,12 zł;k – 513 – 447,51 zł;k – 516 – 46.783,20 zł;k – 522 – 78,18 zł;k – 527 – 237,47 zł;k – 1099 – 637,96 złotych.Zapoznanie się z przywołanymi dokumentami czyni całkowicie bezzasadną tę część zarzutu kasacyjnego, w której twierdzi się, że ponoszenie przez skazanego wysokich kosztów postępowania „ nie wynika z okoliczności sprawy, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę ilość przesłuchanych w toku procesu świadków, dopuszczone i przeprowadzone dowody z dokumentów w postaci chociażby opinii z badań daktyloskopijnych czy analiz kryminalnych”.Wprawdzie Sąd pierwszej instancji decydując się na obciążenie skazanego konkretną kwotą kosztów postępowania winien w uzasadnieniu swojego orzeczenia wskazać podstawy faktycznego rozstrzygnięcia, lecz zaniechanie to nie było przedmiotem zarzutu apelacyjnego, w kasacji nie wskazano na potrzebę rozpoznania zwykłego środka odwoławczego poza jego granicami, a częściowe obciążenie skazanego kosztami znajduje swoje uzasadnienie w poniesionych wydatkach, co w konsekwencji powoduje, że wniesiona kasacja podlegała oddaleniu jako oczywiście bezzasadna.