Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 507/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to defendant's failure to notify court of prison transfer.

Numero d'incarto II KK 507/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant, while incarcerated, failed to inform the court of his transfer to a different prison unit, violating his duty to notify the court of a residence change exceeding seven days. The court ruled that the lower court correctly proceeded with the appeal hearing despite the defendant's absence, as his failure to fulfill notification obligations was a voluntary waiver of his right to defense rather than a procedural violation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 75 § 1, 2 k.p.k.; Art. 450 § 2, 3 k.p.k.; Art. 117 § 2 k.p.k.; The defendant's failure to notify the court of a change in place of detention does not constitute a procedural violation if the defendant voluntarily fails to appear or contact the court, thereby waiving their right to defense.

Parole chiave

Generato dall'IA
failure to notify court change of detention place voluntary waiver of defense procedural violation cassation dismissal prison transfer notification right to defense violazione di domicilio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt II KK 507/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2021 r.,‎w sprawie M.
Art. 75 § 1, 2 k.p.k.
będącej następstwem osadzenia w jednostce penitencjarnej (art. 75 § 1 i 2 k.p.k.).
Art. 450 § 2, 3 k.p.k.
Dodać trzeba, że stawiennictwo skazanego na rozprawie apelacyjnej nie było obowiązkowe (art. 450 § 2 i 3 k.p.k.), zatem jego nieobecność, której nie usprawiedliwił osobiście ani za pośrednictwem swojego obrońcy, nie wyłączała możliwości przeprowadzenia postępowania odwoławczego i wydana wyroku (art.
Art. 117 § 2 k.p.k.
450 § 2 i 3 k.p.k.), zatem jego nieobecność, której nie usprawiedliwił osobiście ani za pośrednictwem swojego obrońcy, nie wyłączała możliwości przeprowadzenia postępowania odwoławczego i wydana wyroku (art. 117 § 2 k.p.k.).
Art. 637a w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z treścią art. 637a w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt II KK 507/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2021 r.,‎w sprawie M.
art. 279 § 1 k.k
Ł., skazanego z art. 279 § 1 k.k.
art. 64 § 2 k.k
z art. 64 § 2 k.k., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn.
art. 46 § 2 k.k
64 § 2 k.k., na karę 4 lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 2 k.k.
art. 63 § 1 k.k
orzeczono wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w wysokości 10 000 zł; na podstawie art. 63 § 1 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 507/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2021 r.,‎w sprawie M. Ł., skazanego z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt X Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.‎z dnia 4 września 2020 r., sygn. akt X K […], p o s t a n o w i ł :

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 4 września 2020 r., sygn. X K (…), M. Ł. został skazany za to, że w dniu 26 września 2019 r. w W. przy ul. Ś., działając wspólnie i w porozumieniu z dotychczas nieustaloną osobą, dokonał kradzieży z włamaniem do mieszkania nr […], poprzez otwarcie przy użyciu wytrychów zamka drzwi wejściowych, a następnie z jego wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci głośnika B. o nr (…), głośnika B. o nr (…), laptopa marki H., laptopa marki H., laptopa marki T., walizki marki E., I o nr (…), aparatu fotograficznego N. o nr (…) wraz z obiektywem A. o nr (…) oraz futerałem, czym spowodował straty w łącznej kwocie około 6923,12 zł na szkodę K.

B., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art. 64 § 1 kk za umyślne przestępstwo podobne, tj. za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., na karę 4 lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego w wysokości 10 000 zł; na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności dokonano stosownych zaliczeń okresu tymczasowego aresztowania; orzeczono nadto w przedmiocie kosztów obrony z urzędu oraz kosztów procesu.

Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę art. 7 k.p.k. i wnosząc o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. X Ka (…), zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.Od orzeczenia sądu odwoławczego kasację wniósł obrońca oskarżonego, zarzucając mające istotny wpływ na jego treść rażące naruszenie przepisów prawa, tj. art. 450 § 3 k.p.k. w zw. z art. 117 § 1, 2 i 3 k.p.k. oraz art. 6 k.p.k., poprzez błędne uznanie, że nastąpiło prawidłowe doręczenie skazanemu zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej w sytuacji, w której przebywał w areszcie i nie miał możliwości skontaktowania się ze swoim obrońcą, a tym samym, że istniały warunki do prowadzenia rozprawy odwoławczej pod jego nieobecność, co w konsekwencji doprowadziło do uniemożliwienia skazanemu realizacji przysługującego mu prawa do obrony.W konsekwencji obrońca skazanego wniósł o rozpoznanie kasacji na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi odwoławczemu.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu określonym w art. 535 § 3 k.p.k. Do naruszenia wskazanych w środku zaskarżenia norm prawa procesowego w niniejszej sprawie bowiem nie doszło. Kluczowym ustaleniem poprzedzającym tę konkluzję było to, że to na skazanym ciążył obowiązek poinformowania sądu o zmianie miejsca pobytu trwającego dłużej niż 7 dni, nie wyłączając zmiany niedobrowolnej, a więc m. in. będącej następstwem osadzenia w jednostce penitencjarnej (art. 75 § 1 i 2 k.p.k.).

O treści tego obowiązku skazany został stosownie pouczony już na wstępnym etapie postępowania (k. 159-160). Niewątpliwe jest, że M. Ł. – mając świadomość toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego - z powyższego obowiązku nie wywiązał się. Sąd II instancji, po odroczeniu terminu rozprawy odwoławczej wyznaczonego na dzień 9 marca 2021 r., przesłał skazanemu zawiadomienie o kolejnym zaplanowanym na 8 kwietnia 2021 r. terminie. Zostało ono odebrane przez dorosłego domownika – W. Ł. (k. 532). W tych realiach, a nadto wobec informacji zwrotnej nadesłanej z Aresztu Śledczego w W., z której wynikało, że skazany opuścił tamtejszą jednostkę oraz odebrania osobiście korespondencji na termin rozprawy odwoławczej wyznaczonej na dzień 9 marca 2021 r. (k. 520), nie zachodziły wątpliwości co do prawidłowości powiadomienia go o kolejnym wyznaczonym terminie.

Dodać trzeba, że stawiennictwo skazanego na rozprawie apelacyjnej nie było obowiązkowe (art. 450 § 2 i 3 k.p.k.), zatem jego nieobecność, której nie usprawiedliwił osobiście ani za pośrednictwem swojego obrońcy, nie wyłączała możliwości przeprowadzenia postępowania odwoławczego i wydana wyroku (art. 117 § 2 k.p.k.). Za chybione uznać należało zatem twierdzenie autora kasacji, że w wyniku przeprowadzenia w dniu 8 kwietnia 2021 r. rozprawy odwoławczej doszło do naruszenia powołanych przepisów postępowania, a w konsekwencji do naruszenia prawa skazanego do obrony.

M. Ł., nie czyniąc zadość ciążącemu na nim obowiązkowi poinformowania Sądu o zmianie miejsca pobytu, sam, z własnej woli, pełnej realizacji tego prawa się pozbawił. Ewidentne zaniechanie ze strony skazanego trafnie zostało zinterpretowane przez Sąd II instancji jako brak przeszkód do procedowania i wydania wyroku. Nie mogło być tu więc mowy o jakimkolwiek naruszeniu jakichkolwiek reguł procesowych, nie wspominając już o takim, które mogłoby przybrać rangę kasacyjną. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z treścią art. 637a w zw. z art. 636 § 1 k.p.k.